ZT News 4 - шаблон joomla Форекс

 bubbles2

οι παρελάσεις βρωμάνε φασισμό


 

 

 

 
Thursday, 19 February 2015 02:00

Κυβέρνηση "Εθνικής Σωτηρίας", Αριστερά & Βιώσιμη Ανάπτυξη || του tsougian Featured

Written by 
Rate this item
(0 votes)

Το ότι έγινε ανατροπή και έφυγε η μνημονιακή  κυβέρνηση, που υποχωρούσε σε οποιαδήποτε πίεση δεχόταν από τους δανειστές, ήταν κάτι που ανακούφισε, τουλάχιστον αυτούς που μέχρι σήμερα πλήρωναν την κρίση και ένιωθαν ότι έχει χαθεί η αξιοπρέπειά τους. Η πολιτική του yes men, της υποτέλειας και της εφαρμογής μιας ακραίας  νεοφιλελεύθερης πολιτικής, που έφτανε στα όρια της ακροδεξιάς, τελείωσε. 

Η κυβέρνηση που αυτοπροσδιορίζεται ως «εθνικής σωτηρίας», νομίζω ότι σταματά τη φιλολογία περί «αριστερής κυβέρνησης». Έχουμε μία κυβέρνηση με κορμό το ΣΥΡΙΖΑ, δηλ. ένα κόμμα της αριστεράς, και των ΑΝ.ΕΛ., που σίγουρα δεν βρίσκεται στο χώρο της αριστεράς. Εξάλλου τα προβλήματα που έχει να λύσει η συγκεκριμένη κυβέρνηση είναι πολλά και αυτά άπτονται σε βασικές ανάγκες, που αφήνουν τουλάχιστον προς το παρόν απέξω  βαθύτερες αλλαγές, που αγγίζουν τα θεμέλια του αστικού πολιτικού συστήματος, που πάγια θίγει η αριστερά, την αλλαγή δηλ. στο ποιος κατέχει την ιδιοκτησία στα μέσα παραγωγής και των σχέσεων που από αυτό απορρέουν. 
Σήμερα τα μέσα παραγωγής τα κατέχει ένα μικρό ποσοστό της κοινωνίας, ενώ το μεγάλο ποσοστό είναι εργαζόμενοι, που μέσα από την δουλειά τους παράγουν τον πλούτο και δημιουργούν την υπεραξία την οποία καρπώνονται οι λίγοι. Έχουμε αυτό που λέμε καπιταλιστικό τρόπο παραγωγής. Θα μου πείτε, «καλά τώρα, ανακάλυψες την Αμερική! αυτά τα έχουν πει χρόνια τώρα άλλοι». Σωστό είναι αυτό, αλλά τα υπενθυμίζω, για να μην ξεχνάμε σε ποιο σημείο βρισκόμαστε. 

Οι εξαγγελίες της κυβέρνησης θα ανακουφίσουν τους εργαζόμενους, θα παρθούν μέτρα εκδημοκρατισμού της δημόσιας ζωής, θα αυξηθούν (έστω σταδιακά) οι μισθοί και οι συντάξεις, θα υπάρξει γενικά φρένο στην εξαθλίωση, όλα αυτά όμως δεν αρκούν, αφού θα γίνουν στα πλαίσια του δοσμένου κοινωνικοοικονομικού πλαισίου, που δεν αμφισβητείται. Θα συνεχιστεί δηλ. η αναζήτηση κεφαλαιούχων για επενδύσεις, θα συνεχίσουν οι τράπεζες να έχουν υπερκέρδη.
 
Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ένα απόσπασμα από τις προγραμματικές δηλώσεις του πρωθυπουργού, που είπε: «Θέλουμε οι τράπεζες να υπηρετούν την οικονομία, την ανάπτυξη, τις επενδύσεις. Αυτός είναι ο ρόλος τους. Ειδικά στη περίπτωση της Ελλάδας, οι τράπεζες μπορούν να παίξουν σημαντικό ρόλο και στην αντιμετώπιση της διαφθοράς, της διαπλοκής, της φοροδιαφυγής, της φοροαποφυγής, των παράνομων συναλλαγών». Θα πρέπει όμως να εξετάσουμε αν οι τράπεζες μπορούν να παίξουν αυτό το ρόλο, αφού αυτοί οι οργανισμοί στο καπιταλιστικό σύστημα είναι κερδοσκοπικοί από τη φύση τους. Το έχουν αποδείξει άλλωστε μέχρι σήμερα με το χειρότερο τρόπο. Θα πρέπει να ξεκαθαριστεί λοιπόν, από τη μεριά ποιανού βλέπουμε την  «ανάπτυξη» και ιδίως τη «βιώσιμη ανάπτυξη». Άλλη ανάπτυξη θέλει ο βιομήχανος, άλλη θέλει ο εργαζόμενος. Ανάπτυξη που αποβλέπει στις επενδύσεις, είναι κάτι που επιδιώκεται στον καπιταλισμό, δημιουργεί όμως εκμετάλλευση και εξυπηρετεί την ανισόμετρη κατανομή του πλούτου, υπέρ της ολιγαρχικής ελίτ, που δεν εξυπηρετεί την ανάπτυξη των πολλών. Στην «ανάπτυξη» και μάλιστα τη «βιώσιμη», αναφέρθηκε και ο Ομπάμα, καλώντας τη Μέρκελ «να συνεργαστεί για να επανέλθει η βιώσιμη ανάπτυξη στην Ελλάδα»…

Για να μην έχουμε αυταπάτες, βιώσιμη ανάπτυξη σε συνθήκες καπιταλισμού δεν μπορεί να υπάρξει. Αυτό γιατί το κεφάλαιο έχει την τάση να αυξάνει την παραγωγή ως αυτοσκοπό. Η παραγωγή δεν γίνεται δηλ. για να καλύψει τις ανθρώπινες ανάγκες, αλλά για την υπερσυσσώρευση καταναλωτικών αγαθών.  Η αξία του εμπορεύματος και το κέρδος, είναι αυτά που καθορίζουν την στρατηγική των αγορών και όχι η ποιότητα της ζωής των ανθρώπων. Για τον καπιταλισμό, ακόμα και η γη είναι ένα μέσο προς χρήση χωρίς όρια, όπως και οι υπόλοιπες παραγωγικές δυνάμεις (κεφάλαιο, εργατική δύναμη, εργαλεία). 
Αυτό όμως έχει οδηγήσει στην τάση εξάντλησης των φυσικών πόρων, στην  καταστροφή των κοινών αγαθών και στην αλλοτρίωση μέσα από την υπερκατανάλωση αγαθών. Το «βιώσιμη» πάει περίπατο αφού η συνεχής κατασπατάληση των φυσικών πόρων οδηγεί την βιόσφαιρα και την κοινωνία σε αταξία, αποδιοργάνωση και τελικά αδιέξοδο. 

Όλα αυτά αναφέρονται για να γειωθούμε με την πραγματικότητα, αλλά και να μη χάνουμε το στόχο. Δεν υπάρχει καμία πρόθεση αντιπολιτευτικής λογικής, όμως δεν πρέπει να χάνουν οι λέξεις το νόημά τους και δεν πρέπει να δημιουργούνται αυταπάτες. Άλλο είναι η κυβέρνηση, άλλο αριστερά και άλλο κινήματα. Η κυβέρνηση έχει στόχο την «εθνική σωτηρία» στα όρια του «εφικτού», η αριστερά έχει στόχο την αλλαγή του πολιτικού συστήματος προς  μια κοινωνία απαλλαγμένη από εκμεταλλευτές και εκμεταλλευόμενους και τα κινήματα έχουν στόχο να διεκδικούν συνέχεια καλύτερες συνθήκες ζωής. Η αριστερά και τα κινήματα δεν πρέπει να χαμηλώνουν τον πήχη των στόχων τους, ανάλογα με τις εξαγγελίες και την πρακτική της εκάστοτε κυβέρνησης. 

 

 

Read 982 times Last modified on Wednesday, 01 April 2015 12:58