ZT News 4 - шаблон joomla Форекс

 bubbles2

οι παρελάσεις βρωμάνε φασισμό


 

 

 

 
Thursday, 03 October 2013 03:00

«Μέσος Αναγνώστης»: Οι μπαλάντες του σκόρδου || DoG Featured

Written by 
Rate this item
(0 votes)

Τον Μο Γιαν, συγγραφέα του βιβλίου “Οι μπαλάντες του σκόρδου”, δεν τον ήξερα παρότι πέρσι πήρε το Νόμπελ λογοτεχνίας. Ακόμα κι αυτό το έμαθα αφού διάβασα το βιβλίο. Επειδή όμως η Κίνα αποπνέει, για μένα, μια ιδιαίτερη γοητεία και επειδή παραπλανήθηκα από τα γραφόμενα στο οπισθόφυλλο, που μεταξύ άλλων υπόσχονταν ένα βιβλίο που “ισορροπεί ανάμεσα στο δράμα και τη μαύρη κωμωδία”, είπα όπα, εδώ είμαστε, θα χει ενδιαφέρον. Στην παραπλανητική απ' ότι αποδείχθηκε εκ των υστέρων υπόσχεση, έρχεται να προστεθεί η υπόσχεση για “παραληρηματικές σκηνές που εναλλάσσονται με ειδυλλιακές εικόνες της φύσης” και η πληροφορία ότι το μυθιστόρημα απαγορεύτηκε στην Κίνα ύστερα από τα αιματηρά γεγονότα στην πλατεία Τιεναμέν και το πήρα (δανείστηκα). Δεν είναι εύκολο να αντισταθεί κανείς στα παραπάνω, τουλάχιστον όχι εγώ... Και άρχισα να το διαβάζω... Και σκέφτηκα πολλές φορές να το παρατήσω... Και τελικά το ολοκλήρωσα και το γλίτωσα από το στοίβαγμα στο σωρό των ανολοκλήρωτων αναγνωσμάτων... Και χάρηκα που τελικά εξελίχθηκαν έτσι τα πράγματα... Γιατί ήθελα να το παρατήσω; Γιατί τελικά χαίρομαι που το διάβασα; Ίσως το καταλάβετε αν πω λίγα λόγια για την ιστορία...

Τόπος: Μια διεφθαρμένη επαρχία της Κίνας, η κομητεία του Παραδείσου.

Χρόνος: 1987 Αφορμή για την εξέλιξη των γεγονότων: Κατ' εντολή της κυβέρνησης οι αγρότες της κομητείας αφήνουν τις παλιές καλλιέργειες για να παράξουν άφθονο σκόρδο και να πλουτίσουν. Όπως λέει και ένας από τους ήρωες “μια πνοή καθαρού αέρα βγήκε από την Τρίτη Ολομέλεια της Κεντρικής Επιτροπής. Οι πολίτες της κομητείας του Παραδείσου δε θα 'ναι πια φτωχοί”. Όμως η (υπερ)παραγωγή μένει απούλητη και σαπίζει γεμίζοντας τον αέρα με αποκρουστική μυρωδιά σάπιου σκόρδου και τους σκορδοκαλλιεργητές με οργή και απογοήτευση. Η οργή αυτή ήταν η σπίθα που πυροδότησε την εξέγερση των αγροτών αλλά η αρχική αιτία ήταν η πολιτική της διοίκησης της κομητείας.

Ήρωες: Ο Γκάο Γιάνγκ, αγρότης και οικογενειάρχης, γιος πρώην γαιοκτήμονα, φοβισμένος, καλόψυχος, δειλός, εύκολο θύμα που συχνά προκαλεί οίκτο. Δέχεται αδιαμαρτύρητα προσβολές και ταπεινώσεις. Δέχεται αδιαμαρτύρητα τη μοίρα του και τη σκληρή ζωή και αναρωτιέται “αν ήταν όλοι στην κορφή ποιος θα τους στήριζε από κάτω;” Στον αντίποδά του ο Γκάο Μα, έντιμος αγρότης κι αυτός, αλλά ανυπότακτος, τολμηρός και αγωνιστής, ερωτευμένος και ονειροπόλος. Παρόλες τις διαφορές τους εκτιμούν ο ένας τον άλλο. Η τέταρτη θεία, γυναίκα της παλιάς σχολής, με τις προκαταλήψεις και τις δεισιδαιμονίες της. Τους συνδέει η κοινή μοίρα των κυνηγημένων για μια εξέγερση στην οποία μπλέχτηκαν αθέλητα ή πρωτοστάτησαν ηθελημένα. Το θίασο συμπληρώνουν η Τζίντζου, κόρη της τέταρτης θείας και αγαπημένη του Γκάο Μα, ο τυφλός τροβαδούρος Τζάνγκ Κου, μια στρατιά εξουθενωμένων και οργισμένων αγροτών και άλλη μια στρατιά αστυνομικών, φυλάκων φυλακών και διεφθαρμένων αξιωματούχων που αντί να υπηρετούν το λαό, υπηρετούν την πάρτη τους.

Σκηνικό: Σπαρμένα χωράφια, αυλές με πολύχρωμους παπαγάλους και σαπισμένα σκόρδα, βρώμικα κελιά, ξεγυμνωμένα από κάθε χρειαζούμενο σπίτια, ετοιμόρροπα σπίτια, κρατικά κτίρια προφυλαγμένα πίσω από βαριές πόρτες και ψηλά τείχη, λασπωμένοι δρόμοι. Το ζοφερό σκηνικό σκηνικό έρχονται να συμπληρώσουν οι μυρωδιές από το σκόρδο και τις εκκρίσεις του σώματος, η βία, οι βασανισμοί, η πείνα, η ένδοια, οι απογοητεύσεις και οι ταπεινώσεις. Μια κοινωνία σε αποσύνθεση... Σε λίγες περιπτώσεις το σκηνικό αλλάζει, γίνεται πιο ελπιδοφόρο, σχεδόν ειδυλλιακό. Κατά τη γνώμη μου, η κεντρική ιδέα που λέγαμε παιδιά στο σχολείο, συνοψίζεται στην απάντηση που δίνει ο Γκάο Μα σ' ένα αστυνομικό, “Δεν μισώ το σοσιαλισμό αλλά εσένα. Για σένα ο σοσιαλισμός είναι απλή ετικέτα, ενώ για μένα είναι κοινωνική δομή. κάτι στέρεο, όχι αφηρημένο. Ενσαρκώνεται στη δημόσια κατοχή των μέσων παραγωγής και σ' ένα σύστημα κατανομής. Ατυχώς, επίσης ενσαρκώνεται σε διεφθαρμένους αξιωματούχους σαν ελόγου σου”.

Όποιος δε φοβάται μην πετσοκοφτεί Μπορεί έναν γραμματέα του κόμματος ή ένα διοικητή της κομητείας να ανατρέψει Το να υποκινείς τον όχλο μπορεί να 'ναι παράνομο, Αλλά τότε τι 'ναι το να κρύβεσαι πίσω από κλειστές πόρτες, ν' αποφεύγεις τα καθήκοντά σου, Ν' αφήνεις τους κατώτερούς σου να εκμεταλλεύονται τους χωρικούς;

Από μπαλάντα τραγουδισμένη από τον Τζανγκ Κου ύστερα από τις μαζικές ανακρίσεις στο αστυνομικό τμήμα Υ.Γ.1 Δεν μπορώ να αποφύγω να γράψω εδώ την πάντα επίκαιρη ρήση: “Οποιοδήποτε κόμμα ή οποιαδήποτε κυβέρνηση αγνοεί την ευημερία του λαού, πηγαίνει γυρεύοντας να ανατραπεί από το λαό”. Υ.Γ.2 Το μαύρο χιούμορ δεν το ανακάλυψα...

Read 1113 times Last modified on Wednesday, 01 April 2015 13:46