ZT News 4 - шаблон joomla Форекс

 bubbles2

οι παρελάσεις βρωμάνε φασισμό


 

 

 

 
Tuesday, 21 May 2013 03:00

"Μέσος Αναγνώστης": Ο Μέτοικος και η Συμμετρία || DoG Featured

Written by 
Rate this item
(0 votes)

Διάβασα πολύ πρόσφατα το τελευταίο βιβλίο του Τεύκρου Μιχαηλίδη “Ο Μέτοικος και η Συμμετρία” και μου άρεσε πολύ όπως και σε όλους όσοι μου το είχαν προτείνει. Έκτοτε άρχισα να αναρωτιέμαι το “γιατί”. Γιατί μου άρεσε. Άρχισα να σερφάρω στο ίντερνετ ψάχνοντας το δικό μου “γιατί” μέσα στις αναρτημένες απόψεις άλλων αναγνωστών. Τίποτα! Ως επί τω πλείστον έπεφτα πάνω σε αναπαραγωγές του οπισθόφυλλου του βιβλίου. Ανέτρεξα στις σημειώσεις μου – πάντα σημειώνω ότι μου κάνει εντύπωση – προσπαθώντας, ξαναδιαβάζοντας αποσπάσματα του βιβλίου, να εντοπίσω τι με έκανε να το αγαπήσω. Παρ' όλα αυτά συνεχίζω να αναρωτιέμαι... Μήπως οι μαθηματικές αναζητήσεις του ήρωα, που δίνονται απλά και άμεσα, οι αναφορές στη συμμετρία, τα “διαφορετικά μεγέθη” του απείρου, το μοντέλο της υπερβολικής γεωμετρίας του Πουανκαρέ, η αυτοαναφορικότητα ήταν το δυνατό σημείο του βιβλίου; Δεν είναι αρκετό. Θα μπορούσα να τα βρω όλα αυτά σε πολλά βιβλία εκλαϊκευμένων μαθηματικών.

Ίσως δοσμένα λιγότερο κατανοητά και “λυρικά”, αλλά θα τα έβρισκα. Μήπως η προσπάθεια να βρεθεί σχέση των μαθηματικών και ιδιαιτέρως της συμμετρίας, με τη ζωγραφική (Έσερ), τη μουσική, την ποίηση, τον έρωτα, τη ζωή; Ενδιαφέρουσα προσέγγιση, αλλά όχι αρκετή από μόνη της.

Μήπως ο τρόπος της παρουσίασης όλων των αιματηρών γεγονότων που διαδραματίστηκαν στη διάρκεια του 20ου αιώνα στην Ευρώπη; Από τους Βαλκανικούς πολέμους, τη Μικρασιατική καταστροφή, την άνοδο του φασισμού στην Ιταλία, τον Ισπανικό εμφύλιο, το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, το Μάη του '68; Αρκετά σημαντική η προσέγγιση, εξωραϊσμένη από ηρωισμούς και δάφνες Νόμιζαν ότι ο πόλεμος μυρίζει δάφνες και κλωνάρια ελιάς˙ έμαθαν πως μυρίζει μπαρούτι και καμένη σάρκα και πως η οσμή που μένει στα ρουθούνια σου, όσα χρόνια και αν περάσουν, είναι αυτή της σήψης και της αποσύνθεσης. Οραματίζονται τον πόλεμο σαν μια θριαμβευτική πορεία ανάμεσα στα λάβαρα και τις σημαίες˙ τον γνώρισαν βαδίζοντας ανάμεσα σε φλόγες και καπνούς, ανάμεσα σε διαμελισμένα πτώματα. Ματιά καθαρή, γραφή γλαφυρή, ωραία απόδοση των έντονων συναισθημάτων των εμπλεκόμενων. Ναι, αρχίζει και ξεμπλέκει το κουβάρι... Μήπως η γνωριμία του μέσου αναγνώστη με την αφρόκρεμα των σημαντικών μαθηματικών που παρελαύνουν μέσα στο κείμενο ή η περιγραφή στοιχείων της προσωπικότητας και της ζωής του καθενός;

Του Κράσνερ (Krasner) που “χαρίζει” τις ιδέες του, καμιά φορά και ολοκληρωμένες αποδείξεις, χωρίς να απαιτεί να μπει το όνομά του (τόσο μακριά από τη σημερινή πανεπιστημιακή πραγματικότητα!). Του Γκρόθεντικ (Grothendieck) που δεν έκανε ποτέ συγκεκριμένους συλλογισμούς αλλά αρκούνταν στις θεωρητικές αποδείξεις και με την πάροδο των χρόνων προτίμησε τα πεδία της πολιτικής και της οικολογίας από αυτό των μαθηματικών. Σίγουρα είναι πολύ ενδιαφέρων τόσο ο τρόπος που τα “μεγάλα μαθηματικά κεφάλια” εμπλέκονται, συνυπάρχουν και αλληλεπιδρούν με τους ήρωες-προϊόντα της μυθοπλασίας, όσο και ο τρόπος που διαφθείρονται σταδιακά από την εξουσία. Μήπως τελικά μου άρεσε ο χαρακτήρας του κεντρικού προσώπου, που είχε το χάρισμα της μαθηματικής σκέψης και το εξέλιξε, το καλλιέργησε, χωρίς να καταφέρει ποτέ να κάνει συστηματικές σπουδές, “περνώντας απ' έξω απ' το Πανεπιστήμιο” (που θα λεγε και ο πατέρας μου); Που συμμετείχε ενεργά στον ισπανικό εμφύλιο, σ' ένα πόλεμο, όπου βρέθηκε τυχαία, μην έχοντας καμία αμφιβολία ότι ανήκε στο σωστό στρατόπεδο, αλλά έχοντας τελικά συνειδητοποιήσει ότι βρισκόταν παγιδευμένος σ' ένα αδιέξοδο χωρίς καμία προοπτική. Που η περιουσία του ήταν η “καρδιά” του, το μυαλό του και ένα σημειωματάριο; Που ερωτεύτηκε παράφορα; Που πήρε τη ζωή του στα χέρια του, την ξανάρχισε κάμποσες φορές από το μηδέν και πάντως την πορεύτηκε με αξιοπρέπεια; Που τον σεβάστηκαν “ταπεινοί” και “ηγεμόνες”;

Που συμμετείχε στη ζωή; Θα ήθελα πολύ κάποιος άλλος μέσος αναγνώστης να με βοηθούσε να απαντήσω στο τι κάνει το βιβλίο αυτό ιδιαίτερο και αγαπητό. Μπορεί κάποιος από εσάς; Οι Μαροκινοί που έφερε ο Φράνκο Θέλουν να μπουν μες στη Μαδρίτη Μα όσο μένει ζωντανός έστω κι ένας από μας Οι Μαροκινοί δεν θα περάσουν Δεν θα περάσουν, δεν θα περάσουν Αν θέλεις να μου γράψεις Ξέρεις τη διεύθυνσή μου Τρίτη μικτή ταξιαρχία Στην πρώτη γραμμή της φωτιάς No pasarán, no pasarán

Read 930 times Last modified on Wednesday, 01 April 2015 13:46