ZT News 4 - шаблон joomla Форекс

 bubbles2

οι παρελάσεις βρωμάνε φασισμό


 

 

 

 
Monday, 27 May 2013 03:00

"Μέσος Αναγνώστης": Η Τέφρα του Φοίνικα || DoG Featured

Written by 
Rate this item
(0 votes)

Η Τέφρα του Φοίνικα του Γιάννη Ρεμούνδου

Το φθινόπωρο του 1965, ο Σταύρος Καλυβωκάς, καφετζής σ' ένα απομακρυσμένο χωριό, γίνεται μάρτυρας της δολοφονίας του Θράσου Κρασοβασίλη, φασίστα, δεσμοφύλακα και βασανιστή στη Μακρόνησο. Θύτης ο Γιάννης Ρούσσος, αριστερός, επαναστάτης και πρώην εξόριστος. Το φονικό αυτό το ακολουθεί δεύτερο το καλοκαίρι του 1974. Θύμα αυτή τη φορά ο Στέλιος Ρούσσος, τσιράκι των χουντικών, τζογαδόρος, απατεώνας και “κολασμένος”, που αφήνει την τελευταία του πνοή στα χέρια της κόρης του Άννας. Στην ιστορία αυτή εμπλέκεται και ο Μάνθος Κρασοβασίλης, πετυχημένος επαγγελματίας, πλούσιος κληρονόμος, κτηματίας, φιλόδοξος πολιτικός παράγοντας του χωριού, που φαίνεται να επιδιώκει την κοινωνική ειρήνη και τη συμφιλίωση αλλά συγχρόνως στοιχειώνει τη ζωή της Άννας. Το τρίτο φονικό ταράζει τη ζωή του χωριού, που εν τω μεταξύ γλύφει τις πληγές του παρελθόντος και βαδίζει στο δρόμο της νέας αναπτυσσόμενης Ελλάδας, το χειμώνα του 1982. Η Άννα εκδικείται, ή τουλάχιστον αυτό πιστεύει, το θάνατο του πατέρα της σκοτώνοντας τον Μάνθο. Σε πρώτη ανάγνωση το μυθιστόρημα αυτό θυμίζει το χρονικό μιας βεντέτας ή αστυνομικό μυθιστόρημα. Αν ήταν όμως τέτοιο θα αρκούσαν οι παραπάνω περιγραφές για να χάσει ο επίδοξος αναγνώστης κάθε ενδιαφέρον και διάθεση ανάγνωσης. Στην πραγματικότητα όμως η πλοκή που περιγράφεται παραπάνω είναι μόνο η αφορμή για να ξεδιπλωθεί, μέσα από τις σκέψεις και τις δράσεις των εμπλεκόμενων προσώπων –που ζουν στη σκιά της Ιστορίας– όλη η ιστορία της σύγχρονης Ελλάδας, όπου οι ελπίδες διαψεύδονται, όπου η πικρία και τα πάθη κυριαρχούν, όπου ο κόσμος μεταναστεύει, οι επιτήδειοι κερδίζουν λεφτά, ψυχρός πόλεμος, άρθρα και καταγγελίες και αναλύσεις και Μακαρθισμός. Πνιγμένα χρόνια και μαθητές με σκυμμένα μάτια, και φαντάροι στις σκοπιές, και δημόσιοι υπάλληλοι επιλαχόντες μονίμως. Είναι η αφορμή για να αναδειχθούν οι παθογένειες της κλειστής, ασφυκτικής και νοσηρής επαρχίας, του απομονωμένου κλειστού συστήματος, του δηλητηριασμένου από το μίσος και την προδοσία που γεννά η μεταπολεμική πολιτική κατάσταση. Ποιος είναι στην πραγματικότητα ο Γιάννης Ρούσσος που σέρνει ένα θανάσιμο κυκλικό χορό, που επηρεάζει όλα τα πρόσωπα της ιστορίας, που ταράζει τη γαλήνη τους; Μπορεί να αντιπροσωπεύει αυτό που τα πρόσωπα της ιστορίας θα ήθελαν να είναι ή που θα “έπρεπε” να είναι, δεδομένων των συνθηκών της ιστορικής περιόδου. Είναι τυχαίες οι χρονολογίες των φονικών; Μπορεί να σηματοδοτούν τέλη ιστορικών περιόδων της σύγχρονης Ελλάδας. Μπορεί να πρέπει να σκοτωθούν κομμάτια του παρελθόντος, κομμάτια του ίδιου μας του εαυτού, ελπίδες μας για να προχωρήσουμε μπροστά; Και τελικά, τί είναι αυτό το “μπροστά”; Και τελικά τί είναι η ίδια η ζωή; Μια κοινοτοπία; Ένα επαναλαμβανόμενο τίποτα; Γάμοι, βαφτίσια, δουλειές, επισκέψεις, αρρώστιες, θάνατοι [...] Πρόσωπα της έπαρσης και ρούχα της μόδας, βλέμματα τρομαγμένα και κινήσεις του συμφέροντος και λόγια του σαβουάρ βιβρ. Όμως υπάρχουν πάντα και κάποιοι άλλοι που αλλιώτικα διασχίζουν τα χρόνια, αφήνοντας ίχνη, δανείζοντάς μας αναμνήσεις. Το ποιοι θα είμαστε και ποια ζωή θα επιλέξουμε να ζήσουμε είναι του καθενός μας προσωπική υπόθεση και ευθύνη. Ο καθένας μας μπορεί να χτίσει τα περιστατικά της ζωής του σύμφωνα με το μπόι της ψυχής του. Ποιο είναι όμως το μπόι της ψυχής του καθένας, αυτός ο ίδιος το ορίζει. Μπορεί να επιλέξει να αντιδράσει ή να βυθιστεί συμβιβασμένος στην μελαγχολία του μικροαστισμού.

... σαν παίρνω ένα κατήφορο την άκρη το ποτάμι...

Read 990 times Last modified on Wednesday, 01 April 2015 13:46