ZT News 4 - шаблон joomla Форекс

 bubbles2

οι παρελάσεις βρωμάνε φασισμό


 

 

 

 
Thursday, 03 September 2015 03:00

Πεθαίνει ο κόσμος..|| του Κινηματό- γραφιστή Featured

Written by 

refugee kinimatografos

 

Κατά τη διάρκεια της παντοδυναμίας του Μουσολίνι, οι Ελληνόφωνοι της Κάτω Ιταλίας αναγκάστηκαν να μιλούν μόνο την ιταλική γλώσσα. Σε διαφορετική περίπτωση, απειλούνταν με αποκεφαλισμό! Τα Γκρικάνικα, δηλαδή η διάλεκτος των Ελλήνων στην Απουλία και στην Καλαβρία, σταδιακά σταμάτησαν να μιλιούνται, αλλά συνέχισαν να τραγουδιούνται. Μετά από τον Δεύτερο Παγκόσμιο πόλεμο, οι Ελληνόφωνοι των χωριών της Κάτω Ιταλίας έδιναν καθημερινά μάχη επιβίωσης.
Οι περισσότεροι έφευγαν για τη Γερμανία, το Βέλγιο και την Ελβετία, ως εργάτες στη «μινιέρα», δηλαδή στο ορυχείο.
Άφηναν πίσω τις οικογένειες, τους φίλους, τις γειτονιές, τη ζωή τους.Γυρνούσαν πίσω, αν όλα είχαν πάει καλά, μια φορά τον χρόνο, για λίγες ημέρες. Ολόκληρα χωριά ερημώσαν, από άνδρες που ξενιτεύτηκαν, για να ζήσουν τις οικογένειές τους. Κάποιοι δεν κατάφεραν να γυρίσουν. Άφησαν εκεί την τελευταία τους πνοή.

Ένα χαρακτηριστικό τραγούδι, που μιλάει για τη μετανάστευση και το κλάμα της γυναίκας, που αποχωρίζεται το ταίρι της, είναι το «Άντρα μου πάει». Γράφτηκε από τον Franco Corliano στο χωριό Calimera του Σαλέντο. Περιγράφει τις δύσκολες στιγμές της οικογένειας, που μένει πίσω, αλλά και τον ιδρώτα του εμιγκρέ στα μεταλλεία και τα κάρβουνα «για να παχύνει τα αφεντικά με τη δουλειά του». Το 1977, στον δίσκο της Μαρίας Φαραντούρη «Τραγούδια διαμαρτυρίας από όλον τον κόσμο», το τραγούδι έκανε αίσθηση με τους γκρικάνικους ή «ιταλιώτικους» στίχους. Μιας γλώσσας δηλαδή, με δωρικές, ομηρικές και βυζαντινές επιρροές, εμπλουτισμένη με ιταλικά.

Η Μαρία Φαραντούρη το τραγούδησε πρώτη φορά για τις ανάγκες της ταινίας του Δημήτρη Μαυρίκιου Polemonta και στη συνέχεια το συμπεριέλαβε στον δίσκο. Αργότερα, το τραγούδι ερμήνευσαν η Χαρούλα Αλεξίου, η Μαρινέλλα και πολλοί άλλοι σημαντικοί καλλιτέχνες. H εκτέλεση όμως η οποία έχει την μεγαλύτερη σημασία και αξίζει να προσεχθεί είναι η εκτέλεση των Encardia., την οποία προλογίζει ο ίδιος ο Franco Corliano. Παρακάτω παρατίθενται και οι στίχοι του κομματιού, στα Γκρικάνικα και στα Ελληνικά.

  

  

Telo na mbriakeftò na mi' ppensefso
Θέλω να μεθύσω για να μη σκέφτομαι
na klafso ce na jelaso telo arte vrài;
να κλάψω και να γελάσω θέλω τούτο το βράδυ
ma mali rràggia evò e' nna kantaliso
με πολλή οργή να τραγουδήσω
sto fengo e' nna fonaso: o andramu pai!
στο φεγγάρι να φωνάξω:..o άντρας μου πάει
o andramu pai! o andramu pai!
o άντρας μου πάει o άντρας μου πάει

E antròpi ste' mas pane, ste' ttaràssune!
Οι άντρες μας πάνε,φεύγουν
N'arti kalì 'us torùme ettù s'ena chrono
Αν πάνε όλα καλά, θα ιδωθούμε σ' ένα χρόνο !
È' tui e zoì-mma? È' tui e zoì, Kristè-mu?
Αυτή είναι η ζωή μας Χριστέ μου;
Mas pa' 'cì sti Germania klèonta ma pono!
Πάνε στη Γερμανία με κλάμα και πόνο !
klèonta ma pono! klèonta ma pono!
με κλάμα και πόνο! με κλάμα και πόνο !


Tata, jatì e' nna pai? Pemma, jatì-
Μπαμπά γιατί πρέπει να πας ; Πές μου γιατί
Jatì tui ene e zoì, mara pedìa
Γιατί έτσι είναι η ζωή, καημένα παιδάκια
O ttechùddhi polemà ce tronni
Ο φτωχός δουλεύει και ιδρώνει
na lipariasi 'us patrunu m'utti fatìa!
για να παχύνει τα αφεντικά με τη δουλειά του


Ste kuo ti banda ce ste kuo itto sono
Ακούω την μπάντα, ακούω τη μουσική
steo ettù ma 'sà ce ste penseo sto treno
Είμαι εδώ μαζί σας μα σκέφτομαι και το τρένο
penseo sto skotinò citti miniera
σκέφτομαι το σκοτεινό ορυχείο
pu polemònta ecì peseni o jeno!
όπου δουλεύοντας εκεί πεθαίνει ο κόσμος !
peseni o jeno peseni o jeno
πεθαίνει ο κόσμος πεθαίνει ο κόσμος

Το τραγούδι αυτό μου ήρθε στο μυαλό βλέποντας όλες αυτές τις ψυχές των προσφύγων να καταφθάνουν στη χώρα μας, να την διασχίζουν και στα σύνορα να δέχονται την πιο βαριά καταστολή. Και όλα αυτά για μια καλύτερη ζώη.

ΥΓ. Συνειδητά επιλέγω να μην αναφερθώ στους θανάτους-δολοφονίες των μικρών παιδιών, που είδαν το φώς της δημοσιότητας, και αυτό γιατί, οι σκληρές εικόνες των ΜΜΕ και των δελτίων των 8, δεν μας κάνουν πιο ευαίσθητους. Αυτό όμως το οποίο με οργή θέλω να πω, είναι ότι, για τις ψυχούλες αυτές που πνίγηκαν στο πάτο της θάλασσας και τους ξέβρασε το κύμα θα παλέψουμε να αλλάξουμε τον κόσμο!

 

Read 631 times Last modified on Thursday, 03 September 2015 21:00