ZT News 4 - шаблон joomla Форекс

 bubbles2

στηριζόμενοι στην κανονικότητα

κάνουμε φοβερά πράγματα 


 

 

 

 
Thursday, 04 December 2014 02:00

Mη ομιλείτε περί ενοχής, μη ομιλείτε περί ευθύνης || του Κινηματο-γραφιστή Featured

Written by 

Σήμερα αρκετοί θεωρούν την ποιητική αξία του Καβάφη ανεκτίμητη. Διθυραμβικοί μονόλογοι ανθρώπων, οι οποίοι αν ζούσαν στην εποχή του ποιητή και στην Αλεξάνδρεια, σίγουρα θα ήταν από αυτούς που θα τον χλεύαζαν και θα τον κατέκριναν, για τα άσεμνα ποιήματα του. Οι ίδιοι άνθρωποι, αυτής της συντηρητικής ελληνικής κοινωνίας, επέλεξαν πριν 2 χρόνια να δώσουν βραβείο στον Ντίνο Χριστιανόπουλο, και παράλληλα χαριεντίζονταν με τον Άνθιμο. Οι δύο αυτοί ποιητές, ο καθένας στην εποχή του, έγραψαν ποιήματα άκρως αντισυμβατικά. Στιγματίστηκαν από τους δήθεν πνευματικούς ανθρώπους της εποχής, αλλά και από την απαίδευτη κοινωνία. 

Αφορμή για την εισαγωγή και το παρακάτω πεζό του Κ.Π. Καβάφη, ήταν οι πρόσφατες δηλώσεις τους Υπουργού Δικαιοσύνης (;) σχετικά με το θέμα της συμβίωσης ομόφυλων ζευγαριών. Ο υπουργός Δικαιοσύνης, λοιπόν, εμφανίστηκε σε πρωινή εκπομπή και προχώρησε σε ένα άνευ προηγουμένου -από άνθρωπο σε τόσο θεσμική θέση- ομοφοβικό ξέσπασμα. 
Συγκεκριμένα, ο κ. Αθανασίου δήλωσε πως δεν μπορεί να διανοηθεί ότι θα επιτραπεί ο γάμος ομόφυλων ζευγαριών στην Ελλάδα, καθώς είναι μια χώρα που "σέβεται τις παραδόσεις και την ανθρώπινη φύση (!)".

Μέσα από τα πάμπολλα κόψε-ράψε ξεσκεπάζεται για άλλη μια φορά όχι μόνο ο συντηρητισμός του κυβερνητικού συνασπισμού, αλλά και η αδυναμία του ακόμη και να θέσει σε συζήτηση προοδευτικά αιτήματα που απασχολούν σημαντικές ομάδες της ελληνικής κοινωνίας. Το ότι αυτό συμβαίνει σε μια περίοδο στην οποία αυξάνονται διαρκώς οι ομοφοβικές ρατσιστικές επιθέσεις πρέπει να μας προβληματίσει ακόμα περισσότερο. Οι ομοφοβικές επιθέσεις είναι πράξεις ρατσιστικής βίας και πρέπει όχι απλώς να τιμωρούνται, αλλά να τιμωρούνται ως τέτοιες, κι έτσι να γίνονται ορατές και να καταδικάζονται στη δημόσια σφαίρα. 

Επειδή μάλιστα η ομοφοβία είναι τόσο διάχυτη, ιδιαίτερα δε στη λιγότερο βίαιη εκδοχή της είναι συχνά πανταχού παρούσα -ακόμα και στα media, στον «απλό» σεξιστικό λόγο που αφθονεί στα κανάλια-, αποτελεί ένα πρώτης τάξεως παράδειγμα για να συνειδητοποιήσουμε και να συζητήσουμε επιτέλους πόσο πορώδης είναι ο ρατσισμός και πόσο βαθιά σφηνωμένος σε κοινωνικές πρακτικές και συμβάσεις που έχουμε μάθει να θεωρούμε φυσικές.

Καιρός είναι να τις αποτινάξουμε, και να τσακίσουμε τους φορείς τους (από όπου και αν προέρχονται) !

Mη ομιλείτε περί ενοχής, μη ομιλείτε περί ευθύνης. Όταν περνά το Σύνταγμα της Hδονής με μουσικήν και σημαίας• όταν ριγούν και τρέμουν αι αισθήσεις, άφρων και ασεβής είναι όστις μένει μακράν, όστις δεν ορμά εις την καλήν εκστρατείαν, την βαίνουσαν επί την κατάκτησιν των απολαύσεων και των παθών.
Όλοι οι νόμοι της ηθικής - κακώς νοημένοι, κακώς εφαρμοζόμενοι - είναι μηδέν και δεν ημπορούν να σταθούν ουδέ στιγμήν, όταν περνά το Σύνταγμα της Hδονής με μουσικήν και σημαίας.

 

Mη αφήσης καμίαν σκιεράν αρετήν να σε βαστάξη. Mη πιστεύης ότι καμία υποχρέωσις σε δένει. Tο χρέος σου είναι να ενδίδης, να ενδίδης πάντοτε εις τας Eπιθυμίας, που είναι τα τελειότατα πλάσματα των τελείων θεών. Tο χρέος σου είναι να καταταχθής πιστός στρατιώτης, με απλότητα καρδίας, όταν περνά το Σύνταγμα της Hδονής με μουσικήν και σημαίας.
Mη κλείεσαι εν τω οίκω σου και πλανάσαι με θεωρίας δικαιοσύνης, με τας περί αμοιβής προλήψεις της κακώς καμωμένης κοινωνίας. Mη λέγης, Tόσον αξίζει ο κόπος μου και τόσον οφείλω να απολαύσω. Όπως η ζωή είναι κληρονομία και δεν έκαμες τίποτε δια να την κερδίσης ως αμοιβήν, ούτω κληρονομία πρέπει να είναι και η Hδονή. Mη κλείεσαι εν τω οίκω σου• αλλά κράτει τα παράθυρα ανοικτά, ολοάνοικτα, δια να ακούσης τους πρώτους ήχους της διαβάσεως των στρατιωτών, όταν φθάνη το Σύνταγμα της Hδονής με μουσικήν και σημαίας.

 

Mη απατηθής από τους βλασφήμους όσοι σε λέγουν ότι η υπηρεσία είναι επικίνδυνος και επίπονος. H υπηρεσία της ηδονής είναι χαρά διαρκής. Σε εξαντλεί, αλλά σε εξαντλεί με θεσπεσίας μέθας. Kαι επί τέλους όταν πέσης εις τον δρόμον, και τότε είναι η τύχη σου ζηλευτή. Όταν περάση η κηδεία σου, αι Mορφαί τας οποίας έπλασαν αι επιθυμίαι σου θα ρίψουν λείρια και ρόδα λευκά επί του φερέτρου σου, θα σε σηκώσουν εις τους ώμους των έφηβοι Θεοί του Oλύμπου, και θα σε θάψουν εις το Kοιμητήριον του Iδεώδους όπου ασπρίζουν τα μαυσωλεία της ποιήσεως.

K. Π. Καβάφης, Αλεξάνδρεια [1894–1897]

Υ.Γ Ο κύριος Αθανασίου έχει στα χέρια του τη ζωή ενός ανθρώπου που αγωνίζεται και διεκδικεί το αυτονόητο. Να σπουδάσει. Επειδή πολλά ακούγονται από διάφορους σε κανάλια κλπ, ένα έχω μόνο να τους πω. Ο Ν. Ρωμανός είναι αγωνιστής, παλεύει, και υπερασπίζεται τις ιδέες του μέχρι το τέλος. Ο αγώνας του, είναι και δικός μας αγώνας. Είναι αγώνας για επιβίωση, για αξιοπρέπεια. Τέλος πια με τις ήττες, ήρθε η ώρα να "εκτοξεύσουμε" την πέτρα που μας σφίγγει τόσο καιρό. 
Ως την νίκη!

 

 

Read 998 times Last modified on Wednesday, 29 April 2015 18:32