ZT News 4 - шаблон joomla Форекс

 bubbles2

στηριζόμενοι στην κανονικότητα

κάνουμε φοβερά πράγματα 


 

 

 

 

ΒΙΑ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΠΡΟΕΛΕΥΣΗΣ ΚΑΙ ΣΤΟ ΤΑΞΙΔΙ
Οι αιτούντες άσυλο που φτάνουν στις ακτές της Ελλάδας έχουν βιώσει τραυματικά γεγονότα σε μεγάλο βαθμό, γεγονός που αυξάνει την ευπάθειά τους σε διαταραχές ψυχικής υγείας, όπως κατάθλιψη, άγχος και διαταραχή μετατραυματικού στρες.

"Η γυναίκα  μου,  τα  δύο  παιδιά  κι  εγώ  έπρεπε  να  εγκαταλείψουμε  τη  Μοσούλη.  Φύγαμε  μια  μέρα χωρίς να πάρουμε τίποτα, για να μην μας υποψιαστεί  κανείς  και  γίνουμε  στόχος.  Μας  έψαχναν, σκότωσαν τον αδελφό και τον πατέρα μου. Δεν είχαμε άλλη επιλογή."
42χρονος άντρας από το Ιράκ, Σάμος, Σεπτέμβριος 2017

Στα τέλη του 2016 και τις αρχές του 2017, σε έρευνα που πραγματοποιήθηκε από το Epicentre και τους Γιατρούς Χωρίς Σύνορα, σχεδόν  οι  μισοί  άνθρωποι  που ρωτήθηκαν  στη  Ριτσώνα  και  το  95%  των  ανθρώπων  που  ρωτήθηκαν  στη  Σάμο  είχαν  φύγει  από  πόλεμο. Το ποιοτικό σκέλος της έρευνας επιβεβαίωσε αυτή τη γενικευμένη παρουσία της βίας και έδειξε ότι οι άνθρωποι αυτοί θεωρούσαν ότι η μόνη επιλογή για να γλιτώσουν από τον θάνατο ήταν να εγκαταλείψουν τη χώρα τους.

"Ο,τι κι αν σας πω, δεν θα καταλάβετε. Ο θάνατος στη Μαντάγια... Άνθρωποι να πεθαίνουν από την πείνα μπροστά μου. [...] Ακόμα θυμάμαι τη γεύση των φύλλων και τη μυρωδιά του θανάτου.  Ήμουν φυλακισμένος [στη Λέσβο] για τέσσερις μήνες. Δεν θα ξεχάσω μια μέρα που με επισκέφθηκαν δύο φαντάσματα, στις 4:45 το πρωί. Από τότε βλέπω συνέχεια φαντάσματα. [...] Ξέρω ότι πρέπει να βρω ελπίδα, όταν όμως πέφτει η νύχτα και βλέπω πού βρίσκομαι, νιώθω ότι τρελαίνομαι."
25χρονος άντρας από τη Συρία, Λέσβος, Ιούλιος 2017


Στη Λέσβο, το 80% των νέων ασθενών ψυχικής υγείας των Γιατρών Χωρίς  Σύνορα  τον  Ιούλιο  και  τον  Αύγουστο  του  2017  ανέφερε  ότι  είχε  υποστεί  βία  (47  από  59  ασθενείς),  ένας  στους  τέσσερις  ανέφερε ότι είχε υποστεί βασανιστήρια (16 από 59 ασθενείς) και το 19% ανέφερε ότι είχε υποστεί σεξουαλική βία (11 από 59 ασθενείς).
Αφού ξέφυγαν από τη βία στη χώρα τους, πολλοί ασθενείς ανέφεραν ότι βίωσαν περισσότερη βία και ψυχολογικά τραύματα στη διάρκεια του  ταξιδιού  τους  προς  την  Ελλάδα.  Στη  Σάμο,  σχεδόν  οι  μισοί  (45%)  ερωτώμενοι  ανέφεραν  ότι  είχαν  υποστεί  βία  στην  Τουρκία. Το 60% της βίας αυτής ήταν ξυλοδαρμοί, από τους οποίους το 70% διαπράχθηκε  από  την  αστυνομία  ή  τον  στρατό  και  το  18,7%  από  τους διακινητές. Ακόμη, οι άνθρωποι που είχαν φτάσει στη Σάμο μετά τη συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας ανέφεραν περισσότερη βία στην Τουρκία από εκείνους που είχαν φτάσει πριν από τη συμφωνία.

ΜΕΓΑΛΗ ΣΥΧΝΟΤΗΤΑ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΩΝ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗΣ ΒΙΑΣ
Στη Λέσβο, οι ομάδες των Γιατρών Χωρίς Σύνορα περιέθαλψαν 213 θύματα σεξουαλικής βίας από τον Ιανουάριο μέχρι τα μέσα  Σεπτεμβρίου του 2017. Μόνο το διάστημα 1-19 Σεπτεμβρίου, η ιατρική ομάδα της οργάνωσης στη Λέσβο περιέθαλψε 30 θύματα σεξουαλικής βίας. Συνολικά, οι μισοί από τους ασθενείς αυτούς έπεσαν θύματα σεξουαλικής βίας στη χώρα προέλευσής τους (112 ασθενείς), το ένα τέταρτο στην Τουρκία (61 ασθενείς), ενώ το 10% βιάστηκε επανειλημμένα (21 ασθενείς). Σχεδόν το 80% των θυμάτων σεξουαλικής βίας που περιέθαλψαν οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα ήταν από τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, την Ερυθραία, την Αιθιοπία και το Καμερούν.

"Έφτασα στην Τουρκία την 1η Μαρτίου και κάποιος με περίμενε στο αεροδρόμιο με το όνομα μου. Όταν πήρε το σάκο μου, κατάλαβα ότι κάτι δεν πήγαινε καλά[...]Μου είπε ότι ήθελαν να πάρουν τα χρήμαα του πισω [...] Στο υπόγειο που με πήγε υπήρχε μόνο ένα μικρό στρώμα και είχε ελάχιστο φως. Το μέρος ήταν εγκαταλελειμμενο και ήταν αδύνατο να βγω έξω [...]Ένας λευκός άντρας μπήκε στο δωμαίο [...]Προσπαθησα να αντισταθώ. Μου έσφιξε δυνατα το λαιμό για να σταματήσω να ουρλάζω. Έκλαψα πάρα πολύ. Με ανάγκαν ναπηγαίνων με πέντε έως επτά άντρες την ημέρα [..] μερικές φορές ήταν δυο άντρες μαζί[...]έχω ένα ανπνευστικό πρόβλημα, οπότε μια μέρα προσποιήθηκα ότι έπαθα κρίση δυσπνοιας και κατάφερα να δραπετεύσω[...]Όταν είδα το νερό της θάλασσας ένιωσα τόση ανακούφιση..."

27χρονη γυναίκα από το Καμερούν. Λέσβος Σεπτέμβιος 2017

Είναι σημαντικό ότι μόνο το ένα τρίτο των ασθενών των Γιατρών Χωρίς Σύνορα στη Λέσβο που είναι θύματα σεξουαλικής βίας έχουν προσδιοριστεί ως ευάλωτοι, παρόλο που η σεξουαλική βία περιλαμβάνεται στις ευπάθειες που αναγνωρίζονται επισήμως.  Αυτό  το  κρίσιμο  κενό  στον  εντοπισμό σημαίνει  ότι  οι  περισσότεροι  ασθενείς  δεν  θα  έχουν  πρόσβαση  στην  προστασία  και  τη  φροντίδα  που  χρειάζονται  και  δεν  θα  μεταφερθούν  στην  ηπειρωτική  χώρα.  Επιπλέον,  η  απουσία  κατάλληλης ιατρικής φροντίδας και υπηρεσιών για τα θύματα σεξουαλικής βίας στη Λέσβο σημαίνει ότι όσοι χρειάζονται
επείγουσα φροντίδα στο κρίσιμο διάστημα των 72 ωρών μετά από μια επίθεση στο νησί είναι απίθανο να τη λάβουν.

ΣΥΝΕΧΙΖΟΜΕΝΗ ΒΙΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
Στα  τέλη  Σεπτεμβρίου  του  2017,  υπολογίζεται  ότι  15.000  αιτούντες  άσυλο  παρέμεναν  εγκλωβισμένοι  στα  ελληνικά  νησιά,  συμπεριλαμβανομένης της Λέσβου και της Σάμου. Οι ιατρικές ομάδες των Γιατρών Χωρίς Σύνορα που εργάζονται εκεί βλέπουν μια ανησυχητική συχνότητα περιστατικών βίας που πλήττει τους ασθενείς τους.

"Την προηγούμενη Δευτέρα υπήρχαν πολλοί αστυνομικοί [στη Μόρια]. Περπατούσα [...] όταν ένας αστυνομικός με κράνος και σκούρα μπλε στολή με χτύπησε στο κεφάλι με το γκλομπ του. Άρχισε να μου περνάει χειροπέδες, όταν ήρθαν άλλοι τέσσερις αστυνομικοί.   Ένας  από  αυτούς  με  κλώτσησε  στην  κοιλιά.  Λιποθύμησα.   Όταν  συνήλθα,  ήμουν  στο  νοσοκομείο  και  φορούσα  άλλα ρούχα. Από τότε δυσκολεύομαι να ουρήσω και δεν μπορώ να κοιμηθώ τη νύχτα. [...] Νιώθω ότι κινδυνεύει η ζωή μου μέσα στη Μόρια και ότι μπορεί να υποστώ αντίποινα."
37χρονος άντρας θύμα βασανιστηρίων από τη Σενεγάλη, Λέσβος, Ιούλιος 2017

Στη Σάμο, σχεδόν το ένα τέταρτο (23,1%) των ερωτώμενων είχε υποστεί βία στην Ελλάδα. Το 50% της βίας αυτής περιγράφηκε ως ξυλοδαρμοί, από τους οποίους το 45% διαπράχθηκε από την αστυνομία ή τον στρατό. Ακόμη, οι άνθρωποι που είχαν φτάσει στη Σάμο μετά τη συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας ανέφεραν περισσότερη βία στην Ελλάδα από τους ανθρώπους στην ηπειρωτική χώρα που είχαν φτάσει στην Ελλάδα πριν από τη συμφωνία.

“Μας είπαν ότι θα είμαστε ασφαλείς στην Ευρώπη, όμως δεν νιώθω ασφαλής. Φοβάμαι ότι αν απορριφθεί για δεύτερη  φορά [η αίτηση ασύλου μου], θα με συλλάβει η αστυνομία. [...] Μερικές φορές οι άνθρωποι γυρίζουν από το αστυνομικό τμήμα με σπασμένο χέρι ή πόδι και πρησμένο πρόσωπο. Τον φίλο μου τον έριξαν στο πάτωμα και πάτησαν στο κεφάλι του."
31χρονος άντρας, θύμα βασανιστηρίων από τη Συρία, Σάμος, Σεπτέμβριος 2017
 
Τους  τελευταίους  μήνες,  οι  ασθενείς  των  Γιατρών  Χωρίς  Σύνορα  στη  Σάμο  εκφράζουν  αυξανόμενη  ανησυχία  για  την  ασφάλειά  τους και αναφέρουν αυξημένες εντάσεις στη διάρκεια του καλοκαιριού. Η γενική ανασφάλεια και η αστυνομική βία αναφέρονται τακτικά στη διάρκεια των συνεδριών ψυχικής υγείας ως σημαντική πηγή άγχους και αγωνίας.

"Παραπονεθήκαμε  επειδή  ήταν  πάρα  πολλοί  άνθρωποι  στη  σκηνή  μας.  Βγήκα  έξω  και  [οι  αστυνομικοί]  με  πήγαν  στο  γραφείο  τους.  [...]  Μου  έβαλαν  χειροπέδες  και  μου  πίεζαν  το  κεφάλι  μέσα  στο  περιπολικό.  Στο  γραφείο  τους,  συνέχισαν  να  μου  πιέζουν  το  κεφάλι  κάτω  και έσβησαν το φως.  Έσφιξαν τις χειροπέδες μέχρι που μάτωσαν οι καρποί μου [δείχνει τα σημάδια], ύστερα πήδηξαν πάνω στην πλάτη μου κι άρχισαν να με κλωτσούν. Μου έσπασαν τα πλευρά, έχω ακτινογραφία που το αποδεικνύει. [...]  Ήρθα να ζητήσω άσυλο εδώ επειδή κινδύνευα στην πατρίδα μου, τώρα όμως κινδυνεύω πάλι. Οι αστυνομικοί εδώ είναι όπως στη Συρία.  Έρχονται με γκλομπ και χτυπούν τους ανθρώπους. Αυτό είναι απάνθρωπο. Νιώθω σαν αιχμάλωτος πολέμου, όχι σαν πρόσφυγας."
30χρονος άντρας από τη Συρία, Σάμος, Σεπτέμβριος 2017

Στη Λέσβο, οι ψυχολόγοι των Γιατρών Χωρίς Σύνορα έχουν αναφέρει επίσης ότι οι ασθενείς ανησυχούν όλο και περισσότερο για την ασφάλειά τους, λόγω της γενικής έλλειψης ασφάλειας στη Μόρια και της αστυνομικής βίας.
Στις  18  Ιουλίου  2017,  στον  καταυλισμό  της  Μόριας  στη  Λέσβο  σημειώθηκαν  συγκρούσεις  μεταξύ  αστυνομικών  και  αιτούντων  
άσυλο που διαμαρτύρονταν για την κράτηση ενός αιτούντος άσυλο. Η αστυνομία συνέλαβε 35 ανθρώπους εκείνη την ημέρα, ενώ στις  21  Ιουλίου  οι  Γιατροί  Χωρίς  Σύνορα  επισκέφθηκαν  14  από  αυτούς.  Και  οι  14  άνθρωποι  που  περιέθαλψαν  οι  Γιατροί  Χωρίς  Σύνορα είχαν υποστεί βία, ωστόσο σε κανέναν δεν είχε παρασχεθεί ιατρική φροντίδα πριν από την άφιξή της ιατρικής ομάδας. Οι περισσότεροι από αυτούς ήταν και στο παρελθόν ασθενείς των Γιατρών Χωρίς Σύνορα, ενώ κάποιοι ήταν θύματα βασανιστηρίων και είχαν σοβαρά προβλήματα ψυχικής υγείας. Τα σοβαρά τραύματά τους κυμαίνονταν από μώλωπες μέχρι κατάγματα, ενώ ένα θύμα βασανιστηρίων είχε υποστεί εσωτερική βλάβη οργάνων.

Ολόκληρη η έκθεση των Γιατρών Χωρίς Σύνορα εδώ

Published in Πολιτική

Καθώς φέτος συμπληρώνονται 50 χρόνια από την κατοχή του Παλαιστινιακού Εδάφους, το Ισραήλ συνεχίζει να παραβιάζει το διεθνές δίκαιο και τα ανθρώπινα δικαιώματα των Παλαιστινίων χωρίς λογοδοσία.  Τις τελευταίες πέντε δεκαετίες, το Ισραήλ έχει εγκαθιδρύσει και επεκτείνει εποικισμούς και έχει μεταφέρει περισσότερα από 600.000 άτομα από τον δικό του άμαχο πληθυσμό στο κατεχόμενο έδαφος. Αυτοί οι εποικισμοί αποτελούν σοβαρή παραβίαση του άρθρου 49(6) της Τέταρτης Σύμβασης της Γενεύης και συνιστούν έγκλημα πολέμου κατά το διεθνές δίκαιο. Οι ισραηλινοί εποικισμοί και οι σχετιζόμενες με αυτούς υποδομές αναγνωρίζονται ως παράνομες από όλα τα σημαντικά όργανα του ΟΗΕ, όπως η Γενική Συνέλευση, το Συμβούλιο Ασφαλείας, το Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, καθώς και το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης.

Πέρα από το ζήτημα της παραβίασης του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου, σημαντικές οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, καθώς και όργανα του ΟΗΕ έχουν τεκμηριώσει και παρουσιάσει σε εκθέσεις τους τον ρόλο των εποικισμών σε ευθείες μαζικές παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων των Παλαιστινίων, συμπεριλαμβανομένων επιθέσεων σε πρόσωπα και περιουσίες, κατεδαφίσεις κατοικιών, κατάσχεση γης και κατοικιών, δημιουργία εμποδίων στην ελεύθερη μετακίνηση ακόμα και μέσα στην ίδια πόλη, συμπεριλαμβανομένου του χωρισμού πόλεων, όπως η Χεβρώνα.

Οι ισραηλινές παραβιάσεις εγείρουν συγκεκριμένες ευθύνες για το Ισραήλ, αλλά συνεπάγονται ευθύνες και για τα τρίτα κράτη, συμπεριλαμβανομένης της υποχρέωσης να μην αναγνωρίζουν μια παράνομη κατάσταση που δημιουργείται από παραβιάσεις αναγκαστικών κανόνων του διεθνούς δικαίου (jus cogens), να μην συνδράμουν ή παρέχουν βοήθεια στη διατήρηση της παράνομης κατάστασης και να συνεργάζονται ενεργά για να τερματιστεί η παράνομη κατάσταση που προκύπτει από τέτοιες παραβιάσεις.

Η υποχρέωση να μην αναγνωρίζουν ως νόμιμη μια παράνομη κατάσταση, σημαίνει απαγόρευση όχι μόνο μιας ρητής αναγνώρισης, αλλά κατ’ επέκταση και ενεργειών που θα συνεπάγονταν αναγνώριση. Επιτρέποντας την είσοδο των προϊόντων των εποικισμών, τα οποία συντηρούν τους εποικισμούς, στις αγορές τους, τα τρίτα κράτη ενδέχεται να παρέχουν έμμεση αναγνώριση στην παράνομη δημιουργία των εποικισμών από τους οποίους προέρχονται αυτά τα προϊόντα. Επίσης, αυτά τα κράτη παρέχουν βοήθεια στο παράνομο εποικιστικό πρόγραμμα και συνεισφέρουν στην συντήρηση της οικονομίας των εποικισμών, η οποία βοηθά να χρηματοδοτείται η συνεχιζόμενη ύπαρξη και επέκταση των παράνομων εποικισμών. Τα κράτη έχουν την υποχρέωση να διασφαλίζουν τον σεβασμό των Συμβάσεων της Γενεύης και να διασφαλίζουν ότι δεν αναγνωρίζουν ως νόμιμη την παράνομη κατάσταση των εποικισμών, ούτε τους παρέχουν βοήθεια συμπεριλαμβανομένων μέσων για να συντηρούνται.

Όπως έχει τεκμηριωθεί, μεταξύ άλλων και από απαντήσεις υπουργείων σε ερωτήσεις στο Κοινοβούλιο, στην Ελλάδα εισάγονται κάποια προϊόντα που προέρχονται από ισραηλινούς εποικισμούς.

Οι υπογράφουσες οργανώσεις καλούν τις ελληνικές αρχές, μέσα από νόμους και κανονισμούς, να απαγορεύσουν  την εισαγωγή προϊόντων εποικισμών στην αγορά τους και να εμποδίσουν εταιρίες με έδρα στην επικράτειά τους να λειτουργούν σε εποικισμούς ή να εμπορεύονται προϊόντα εποικισμών. Μια τέτοια απαγόρευση θα ήταν συνεπής με την τήρηση της υποχρέωσης της Ελλάδας να μην αναγνωρίζει και να μην παρέχει βοήθεια ή συνδρομή σε μια παράνομη κατάσταση, καθώς και να συνεργάζεται με άλλα κράτη, με νόμιμα μέσα, για τον τερματισμό των σοβαρών παραβιάσεων του διεθνούς δικαίου από το Ισραήλ.

ActionAid Ελλάς

Διεθνής Αμνηστία

Διεθνής Ομοσπονδία Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (FIDH)

Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου

Το κείμενο της έκκλησης σε pdf εδώ

διαβαστε ακόμα:

 αναλυτική έκθεση από την Action Aid 

Συλλογή υπογραφών από την Action Aid προς τις ελληνικές αρχές

για τερματισμό της εισαγωγής προϊόντων από τους ισραηλινούς εποικισμούς

Διεθνής συλλογή υπογραφών από τη Διεθνή Αμνηστία

16 παιδιά. Δεν τα ξέρεις και τα βλέπεις μόνα τους στον κόσμο.

North of Idomeni kids 22 black

Όταν όμως "κλικάρεις" πάνω στις φωτογραφίες, βλέπεις πως είναι να είσαι παιδί-πρόσφυγας το 2016. Εδώ

Screenshot from 2017 10 11 170647

Published in ΑΤΑΚΤΩΣ

Η δεύτερη βάρκα έφτασε την Πέμπτη 7/9 ( την ίδια μέρα έφευγαν οι πρώτοι πρόσφυγες που αφέθηκαν ελεύθεροι) με της ίδιας εθνικότητας και φυλής πρόσφυγες, ωστόσο η διαδικασία που ακολουθήθηκε ήταν διαφοροποιημένη. Εκπρόσωπος της Ύπατης Αρμοστείας με συνοδεία πιστοποιημένου διερμηνέα, ενημέρωσε και τα νέα 70 περίπου άτομα για τη διαδικασία ασύλου, και σε πρώτη φάση εκδήλωσαν ενδιαφέρον 18 από αυτούς. Το νούμερο μεγάλωσε σταδιακά με τους ενδιαφερόμενους να ξεπερνάν τους 24.

Η εκπρόσωπος ενημέρωσε με τη σειρά της την Αστυνομία για να προχωρήσει εκείνη ως όφειλε τη διαδικασία και να κληθεί το Περιφερειακό Γραφείο Ασύλου Κρήτης να καταγράψει τους αιτούντες. Επίσης η εκπρόσωπος της Ύπατης ενημέρωσε την Αναπτυξιακή Ηρακλείου που είναι ο φορέας υλοποίησης του προγράμματος Στέγασης Αιτούντων Άσυλο στην Κρήτη της Ύπατης, και η τελευταία εξόπλισε αμέσως διαμερίσματα του προγράμματος ώστε οι αιτούντες να μπουν κατευθείαν σε αυτά άμα τη απελευθέρωσή τους από το χώρο του Ο.Λ.Η. Ενώ λοιπόν ετοιμάστηκαν άμεσα τα σπίτια, δεν είχε προχωρήσει καθόλου η έκδοση των υπηρεσιακών σημειωμάτων, αλλά ούτε και η ενημέρωση του τοπικού εν λειτουργία γραφείου ασύλου.

Και φτάνουμε ημέρα Τρίτη 12/9 μεσημέρι, που παρά τις διαβεβαιώσεις, οι 70 περίπου πρόσφυγες που κρατούνταν σε αίθουσα του Οργανισμού Λιμένος Ηρακλείου, υπέγραψαν ουσιαστικά την απέλασή τους. Η Αστυνομία προχώρησε στην επίδοση των εγγράφων ζητώντας από πιστοποιημένο διερμηνέα να είναι παρών στο χώρο χωρίς όμως να του επιτραπεί να δει και να μεταφράσει τα υπηρεσιακά σημειώματα όπως ο νόμος ρητά ορίζει. Ο μεταφραστής αρνήθηκε και αποχώρησε από το χώρο. Έπειτα η Αστυνομία έφερε στο χώρο δικό της διερμηνέα, ο οποίος όμως, ούτε πιστοποιημένος είναι, ούτε ελληνικά μπορεί να διαβάσει και του ζήτησαν να κάνει το ίδιο: να τα επιδώσει η Αστυνομία στους πρόσφυγες παρουσία του «μεταφραστή» χωρίς να τους πει τι είναι τα χαρτιά (δεν μπορούσε να ξέρει έτσι κι αλλιώς) Οι πρόσφυγες λοιπόν υπέγραψαν την επίδοση των υπηρεσιακών σημειωμάτων χωρίς να γνωρίζουν τι αναφέρεται σε αυτά.

Πληροφορήσαμε την Ύπατη και δικηγόρους του Δ.Σ.Η. οι οποίοι προσπάθησαν εκ νέου να ενημερώσουν τους πρόσφυγες για τα χαρτιά που υπέγραψαν και για τη δυνατότητα ασύλου (πάλι, με το νέο δεδομένο, αυτό της 6μηνης κράτησης και απέλασης) κάτι που με άνωθεν εντολές απαγορεύτηκε, μιας και δεν επέτρεψαν οι αστυνομικοί την είσοδο σε κανέναν στο χώρο κράτησης. Μετά κόπων και βασάνων άφησαν την εκπρόσωπο της Ύπατης να μπει με διερμηνέα μετά από μία και πλέον ώρα και πολλά τηλεφωνήματα.

Πρόσφυγας ζήτησε να μιλήσει σε δικηγόρο υποδεικνύοντας στην Αστυνομία έναν από τους παρόντες του Δικηγορικού Συλλόγου Ηρακλείου και δηλώνοντας φωναχτά την πρόθεσή του να κάνει αίτηση ασύλου αλλά δεν κατάφερε απολύτως τίποτα. Γνωρίζαμε ότι υπήρχε πλοίο (το επιβεβαίωσε η ακτοπλοϊκή εταιρεία ΑΝΕΚ) που θα οδηγούσε τους ανθρώπους -χωρίς καμία ενημέρωση ουσιαστικά για το πού θα πάνε- σε προαναχωρησιακό κέντρο στην Κω.

Εν κατακλείδι:

Κρατήθηκαν οι άνθρωποι σε χώρο ακατάλληλο, που δεν πληροί κανόνες υγιεινής και ασφάλειας των ίδιων και των παιδιών τους. Ενδεικτικά αναφέρουμε πως δεν υπάρχουν ντουζιέρες σε αυτό το χώρο, ότι είχαν πλημμυρίσει οι τουαλέτες, ότι παρουσίασαν συμπτώματα γαστρεντερίτιδας ενώ στην αρχή οι πρόσφυγες ήταν υγιείς και ότι 3 μωρά εμφάνισαν τσιμπήματα που πιθανά να ήταν από ψύλλους, μάλλον από τα στρώματα που υπήρχαν χύμα στο χώρο.

Οδηγήθηκαν σε 6 μήνες αναγκαστικής κράτησης σε κέντρο κράτησης (ουσιαστικά, αυτό είναι τα προαναχωρησιακά κέντρα) και απέλαση, χωρίς καμία ενημέρωση των ίδιων και χωρίς τη δυνατότητα ενστάσεων και προσφυγών κατά της απόφασης (όπως ορίζει ο νόμος)αφού απαγορεύτηκε στους δικηγόρους να μπουν και τα χαράματα πια οι πρόσφυγες έφυγαν. Απαγορεύτηκε από την Αστυνομία η επικοινωνία τους με δικηγόρους για την ενημέρωση των δικαιωμάτων τους, αν και τη ζήτησαν. Παρακωλύθηκε επίσης η παρουσία της εκπροσώπου της Ύπατης Αρμοστείας για την ενημέρωσή τους και την άσκηση των δικαιωμάτων τους (μία ώρα περίμενε να της επιτραπεί η είσοδος).

Ανάμεσα στους αιτούντες άσυλο υπάρχει 30χρονη με θρομβοκυττάρωση που έχει χάσει την όρασή της από το αριστερό μάτι και που μετέβη 2 ή 3 φορές στα εφημερεύοντα όπου έχασε τον ιατρικό της φάκελο τον οποίο είχε μαζί της σε όλο το ταξίδι (κάποιος ένστολος ζήτησε και τον πήρε, τόσο η Αστυνομία όσο και το Λιμενικό το αρνούνται), μια μητέρα 4 παιδιών που λιποθυμούσε συνέχεια και κάποιες οικογένειες ακόμα με ανήλικα παιδιά.

Το πρωί της Τετάρτης 13/9 οι άντρες, χωρίς να προβάλουν την παραμικρή αντίσταση, οδηγήθηκαν με χειροπέδες στο πλοίο μπροστά στα έκπληκτα μάτια τουριστών. Τα παιδιά τους που απέμειναν στο χώρο με τις μαμάδες μέχρι να γυρίσει η κλούβα από το λιμάνι, έβαλαν τα κλάματα. Όλη η διαδικασία έγινε και πάλι απουσία διερμηνέα.

Στις φαιδρές και γενικόλογες απαντήσεις Αστυνομίας και τοπικών φορέων, διευκρινίζουμε:

Αν ο λόγος που εστάλησαν άρον άρον στην Κω οι πρόσφυγες ήταν οι μη κατάλληλες συνθήκες του χώρου του Ο.Λ.Η, γιατί οι φορείς δεν τους μετέφεραν αλλού? Τι έκαναν σε αυτές τις περιβόητες συσκέψεις τα τελευταία δύο χρόνια, όπου όλοι δήλωναν πανέτοιμοι? Αν το πρόβλημα ήταν οι συνθήκες υγιεινής γιατί ουδείς «αρμόδιος» δεν φάνηκε επί 6 μέρες ώστε να πράξει τα δέοντα? Αν κόπτονταν όλοι για την υγεία αυτών των ανθρώπων και η μοναδική απάντηση ήταν το κέντρο κράτησης (ουσιαστικά) της Κω, γιατί τα υπηρεσιακά σημειώματα των προσφύγων έχουν ημερομηνία 10/9 και όχι 12/9 που τους επιδόθηκαν? Ποιος ο λόγος της κωλυσιεργίας?

Ποιο άρθρο ποιού νόμου ορίζει πως τα «τυπικά σημειώματα» μπορούν να επιδοθούν αμετάφραστα, χωρίς διερμηνέα? Γιατί να μην έκαναν όσοι επιθυμούσαν εδώ την αίτηση ασύλου αφού η Υπηρεσία Ασύλου και ενήμερη ήταν και πρόθυμη και πολύ λιγότερο «φορτωμένη» φακέλους από άλλα Περιφερειακά Γραφεία, παρά σε ένα προαναχωρησιακό κέντρο όπου η παρουσία δικηγόρου γνωρίζουμε όλοι και όλες πως είναι απίθανη λόγω απαγόρευσης εισόδου?

Οι φορείς θέλουν τους πρόσφυγες κάθε φορά που θυμούνται την περίφημη «κρητική φιλοξενία», αλλά αν τάχα μου απειληθούν τα εκατομμύρια τουριστών από μια χούφτα ανθρώπους, αυτομάτως τα δικαιώματά τους γίνονται λάστιχο?

Ο εμπαιγμός επιτέλους ας σταματήσει εδώ! Δεν πείθουν κανέναν και το ξέρουν!

Ηράκλειο, 13/9/2017-

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ /ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ

Στο δρόμο αναγκάστηκε να γεννήσει μία γυναίκα πρόσφυγας στη Μυτιλήνη, αφού το ασθενοφόρο έφτασε με καθυστέρηση δύο ωρών, όπως καταγγέλλει η Φιλίππα Κέμπσον, η οποία δραστηριοποιείται στο Μόλυβο και έχει βοηθήσει εκατοντάδες πρόσφυγες από την πρώτη στιγμή της κρίσης.

Σε ανάρτησή της στο Facebook η κ. Κέμπσον τονίζει ότι γιατρός της εθελοντικής οργάνωσης IsraAID έφτασε στο σημείο και επιβεβαίωσε ότι τα νερά της εγκύου έσπασαν και έπρεπε να μεταφερθεί στο νοσοκομείο.

Ωστόσο, «μας είπαν αργότερα ότι η αστυνομία είχε ακυρώσει την αποστολή ασθενοφόρου, επειδή η γυναίκα “αισθάνθηκε καλύτερα”», αψηφώντας την ιατρική εκτίμηση ότι η γυναίκα επρόκειτο να γεννήσει.

Μάλιστα, παρά τις επανειλημμένες διαμαρτυρίες και τα αιτήματα αλληλέγγυων και γιατρών «η αστυνομία και εκπρόσωπος της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες επέμειναν ότι η γυναίκα θα πρέπει να πάει με λεωφορείο στο καμπ της Μόρια.

»Όταν οι γιατροί επέμειναν ότι χρειάζεται ασθενοφόρο η λιμενική αστυνομία είπε στη νοσοκόμα, που ήταν στο σημείο, ότι θα είναι υπεύθυνη εάν η γυναίκα δεν γεννήσει!», όπως γράφει η κ. Κέμπσον.

Σύμφωνα με την καταγγελία, η γυναίκα πήγε στην άκρη του δρόμου, με την λιμενική αστυνομία να μην επιτρέπει στους γιατρούς να την οδηγήσουν στο αυτοκίνητο για να κατευθυνθούν στο ασθενοφόρο. Ρώτησαν δε τον γιατρό: «Είστε γιατρός; Τότε βγάλτε το μωρό έξω! Ύστερα ενώ ο γιατρός εργαζόταν η αστυνομία του ζήτησε χαρτιά που να αποδεικνύουν» την ιδιότητά του.

πηγή:efsyn.gr

Published in ΑΤΑΚΤΩΣ
Εκφράζουμε τη βαθιά ανησυχία μας για τις πληροφορίες, τις καταγγελίες και τις μαρτυρίες για κατάχρηση βίας από την πλευρά των αρχών ασφαλείας στο κέντρο κράτησης στη Μόρια της Λέσβου. Το οπτικό υλικό που απεικονίζει σκηνές βίαιης, απάνθρωπης και εξευτελιστικής μεταχείρισης προσφύγων προκαλεί αποτροπιασμό ενώ οι πληροφορίες για αυθαίρετες συλλήψεις γεννούν έντονη ανησυχία. Επιπλέον, στο video που καταγράφει την επίθεση των ΜΑΤ, η δράση πολιτών που εμφανίζονται να πρωτοστατούν στους ξυλοδαρμούς με ανελέητη βαρβαρότητα, υπό την ανοχή των αστυνομικών, εγείρει πολλά ερωτηματικά και χρήζει άμεσης διερεύνησης από τις αρμόδιες αρχές.
 
Η Πολιτεία έχει οδηγηθεί σε ένα διπλό αδιέξοδο: έχει αφήσει εδώ και μήνες πρόσφυγες και μετανάστες σε συνθήκες άθλιες και ταυτόχρονα δοκιμάζει τις αντοχές των κατοίκων του νησιού. Η καταστολή, η αστυνομική βία, οι συλλήβδην προσωρινές κρατήσεις και επαπειλούμενες βαριές καταδίκες επί δικαίους και αδίκους βυθίζουν ακόμα περισσότερο σε αυτό το αδιέξοδο. Η σκληρή ποινική μεταχείριση μεταναστών και προσφύγων από τη μια μεριά και  η αστυνομική βία, την οποία ουδείς αρμόδιος φαίνεται να αποδοκιμάζει ή να διερευνά από την άλλη, θέτουν σε σοβαρή αμφισβήτηση το βαθμό προστασίας των δικαιωμάτων στη χώρα μας. Ζητάμε από την ελληνική δικαιοσύνη να σταθεί στο ύψος της ως εγγυητής του κράτους δικαίου και να αντισταθεί σε ένα κλίμα απόδοσης συλλογικών ευθυνών και αναζήτησης εξιλαστήριων θυμάτων. 
Συνυπογράφοντες (αλφαβητικά)
Αλληλεγγύη – SolidarityNow
ΑΝΤΙΓΟΝΗ – Κέντρο Πληροφόρησης και Τεκμηρίωσης για το Ρατσισμό, την Οικολογία, την Ειρήνη και τη Μη Βία
Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου
Ελληνικό Φόρουμ Προσφύγων
Ελληνικό Φόρουμ Μεταναστών
ΓΕΦΥΡΕΣ – Ανθρωπιστική Πρωτοβουλία
Generation 2.0 for Rights, Equality & Diversity
HIAS Ελλάδος
Κάριτας Ελλάς
Κέντρο Ημέρας  ΒΑΒΕΛ
Κίνηση Υπεράσπισης Δικαιωμάτων Προσφύγων και Μεταναστών /-στριών
Κοινότητα ενωμένων Αφγανών στην Ελλάδα
Melissa: Network of Migrant Women in Greece
PRAKSIS – Προγράμματα Ανάπτυξης, Κοινωνικής Στήριξης και Ιατρικής Συνεργασίας
Συμβούλιο Ένταξης Μεταναστών Δήμου Αθήνας
 
Page 1 of 3