ZT News 4 - шаблон joomla Форекс

 bubbles2

οι παρελάσεις βρωμάνε φασισμό


 

 

 

 

Έργων – κι ερωτηματικών – συνέχεια &  ένα κάλεσμα για Τρίτη 7 Νοεμβρίου 13:00 ΕΡΑ Χανίων (Έλλης 40 – Κάτω Σούδα)

23227059_2012186309058566_1338782725_n1.jpg

 

Μετά την απότομη διακοπή των εκπομπών ακροατριών/ακροατών στην ΕΡΤ Χανίων μία εβδομάδα πριν, στις 30-10-2017, τα ερωτηματικά για το «μαύρο» συνεχίζονται.

Το Σάββατο 4 Νοεμβρίου, η εκπομπή του Γιώργου Μουργή στην Ertopen - radio 106.7 “on the third day” επρόκειτο να δώσει βήμα στους ραδιοφωνικούς παραγωγούς των εκπομπών που διακόπηκαν. Την προηγουμένη μέρα όμως ο κ. Μουργής έβγαλε ανακοίνωση στα κοινωνικά μέσα δικτύωσης με την οποία ζητούσε συγγνώμη από όλους στις «Εκπομπές Αλληλέγγυων Ακροατριών/Ακροατών στην ΕΡΤ Χανίων» (ομάδα που έχει συσταθεί στο facebook), γιατί δεν θα μας είχε στην εκπομπή του την επομένη. Στην ίδια ανακοίνωση, ο κ. Μουργής επίσης σημείωνε:

«Αγωνιζόμαστε για το ίδιο πράγμα: Ακηδεμόνευτη ενημέρωση, ελευθεροτυπία, αλογόκριτη δημοσιογραφία, απεξαρτημένη από άνωθεν ‘εντολές’, απρόσκοπτη άσκηση της ερευνητικής δουλειάς για κοινωνική ενημέρωση προς όφελος όλων των αδύναμων κοινωνικών ομάδων, όλων των κοινωνικών κινημάτων. Η σημερινή παρέμβαση αποτελεί το λόγο της δικής μου αποχώρησης από την Ertopen - radio 106.7. Η ΕΡΤ κλειστή στην κοινωνία δεν σημαίνει και ΕRTopen κλειστή στην κοινωνία.»

Τι συμβαίνει λοιπόν και ενοχλεί τόσο πολύ το θέμα αυτό;

Όλοι και όλες θυμόμαστε τον αγώνα που εργαζόμενοι και μη, αλληλέγγυοι απ’ όλο το κοινωνικό φάσμα, δώσανε για να κρατήσουν ζωντανή τη Δημόσια Ραδιοφωνία. Ένα κοινωνικό κύμα που κατέλαβε την δημόσια ραδιοσυχνότητα δίνοντας την ευκαιρία σε δεκάδες ανθρώπους να κρατήσουν τα μικρόφωνα ανοιχτά, τις φωνές δυνατές, την ενημέρωση και τη ψυχαγωγία «από τα κάτω» στον αέρα.

Βασική συντεταγμένη στον αγώνα αυτό ήταν η συμμετοχή όλων, έτσι ώστε το μαζικό μέσο του δημόσιου ραδιοφώνου να είναι ανοιχτό στην κοινωνία και να μην αναπαράγει την κρατική φωνή.

Με βάση την παραπάνω αρχή, αρχίσαμε και εμείς να κάνουμε τις εκπομπές στην ΕΡΤ Χανίων, έως ότου τη Δευτέρα 30 Οκτωβρίου μας ανακοινώθηκε με απαξιωτικό τρόπο ότι κόβονται αυτές οι εκπομπές. Αφορμή και μόνο επιχείρημα μάς είπαν ότι είναι η έλλειψη νομικού πλαισίου για τις εκπομπές αυτές. Και το κουβάρι άρχισε να ξεδιπλώνεται…

Καινούργιοι διευθυντές, καινούργιες εντολές: λογοκρισία ακόμα και στην ERTopen, ένα από τα πιο ζωντανά κύτταρα ενάντια στη σιωπή που θέλανε να επιβάλουν τότε, που φαίνεται να έχει στηθεί κι αυτή μονοπρόσωπα και όχι συλλογικά.

Τα ερωτήματα εύλογα:

Tα χρόνια της αλληλεγγύης και της ΕΡΤ ανοιχτής στην κοινωνία είχαν ημερομηνία λήξης;

Γιατί να υποβαθμίζονται οι περιφερειακοί σταθμοί με τη φίμωση ανθρώπων με τόσο μεράκι, κέφι και αγάπη γι’ αυτό που κάνουν;

Εκπομπές υψηλού επιπέδου κάλυπταν και ‘’γέμιζαν’’ ώρες αιχμής, κατά τη δημοσιογραφική ρήση, προβάλλοντας θέματα κοινωνικά, πολιτιστικά με έμφαση και επίκεντρο τον άνθρωπο. Από πού να πρωτοξεκινήσουμε; Σχολεία, θεατρικές παραστάσεις, φωτογραφία, ζωγραφική, κινηματογράφος, μουσική, μαθητές με πολύπλευρη δράση γέμιζαν το στούντιο σε  εβδομαδιαία βάση. Από θέματα που κάλυπταν ευαίσθητες κοινωνικές ομάδες σε εκπομπές με πιο παραδοσιακό χαρακτήρα. Πού τα βρίσκει όλα αυτά κάποιος σε ιδιωτικούς εμπορευματικούς ραδιοφωνικούς σταθμούς;

Η διακοπή των εκπομπών ακροατριών-ακροατών σημαίνει επιστροφή σε ένα καθεστώς, όπου ο κρατικός λόγος φιμώνει την κοινωνική/δημόσια φωνή.

Από τα Χανιά μέχρι τη Θεσσαλονίκη, ενώνουμε τις δυνάμεις μας απαιτώντας Δημόσια Ραδιοφωνία ανοιχτή στην Κοινωνία.

Οι παραγωγοί-ακρoατές/άτριες

Εμείς, οι αλληλέγγυοι ακροατές της ΕΡΤ Χανίων, δεν έχουμε αυταπάτες. Το ξέρουμε πως κάποιοι βασίζονται στην κούρασή μας να διεκδικούμε, αλλά δεν μας πειράζει ούτε μας πτοεί, ίσα ίσα μας εμπνέει!

 Για αυτό και τους αφιερώνουμε το παρακάτω από το γνωστό ηχητικό του μαύρου που φαίνεται ότι κάποιοι διοικούντες ξέχασαν γρήγορα:

 «Κανένα σύστημα δε θα σας υποσχεθεί την ελευθερία σας, δεν υπάρχει τέτοιο σύστημα, σας είπαν ψέματα. Μόνιμα θα διεκδικείτε ολοένα και περισσότερο αυτό που σας αρνούνται βασιζόμενοι στην κούρασή σας, με λίγες μόνο εξαιρέσεις. Μα, με τις εξαιρέσεις ο κόσμος προχωρά. Όσοι αντέξετε θα πάτε ένα βήμα πιο μπροστά.» (Μ. Χατζιδάκις)

Γι' αυτό το ένα αγωνιζόμαστε! Αλληλέγγυοι ακροατές της ΕΡΤ ΧΑΝΙΩΝ.

“Μαχαίρι” σε όλες τις εκπομπές που έκαναν εθελοντές παραγωγοί στον περιφερειακό ραδιοφωνικό σταθμό της ΕΡΤ Χανίων επιβλήθηκε αιφνιδιαστικά από την περασμένη Δευτέρα. Μάλιστα, όπως καταγγέλλουν οι παραγωγοί, οι ίδιοι πληροφορήθηκαν για την εξέλιξη αυτή από τρίτους χωρίς να προηγηθεί καμία επίσημη ενημέρωση ή ανακοίνωση από τη νέα διεύθυνση του σταθμού που ανέλαβε τα καθήκοντα την περασμένη Παρασκευή.
Σύμφωνα με πληροφορίες η απόφαση της Διοίκησης φέρεται να σχετίζεται με νομικά ζητήματα για το καθεστώς, τους όρους και την ύπαρξη των εκπομπών αυτών.
Να σημειωθεί ότι η ΕΡΤ Χανίων είναι ο πρώτος περιφερειακός σταθμός που έπεσε «μαχαίρι» στις εκπομπές ακροατών οι οποίες είχαν δώσει μια άλλη πνοή στην ΕΡΤ, πριν ακόμα από το «μαύρο» στη Δημόσια Ραδιοτηλεόραση επί κυβέρνησης Σαμαρά, όσο και την περίοδο των κινητοποιήσεων αλλά και τα χρόνια που ακολούθησαν, φέρνοντας την ΕΡΤ πιο κοντά στην κοινωνία και εμπλουτίζοντας σημαντικά το πρόγραμμά της.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΠΑΡΑΓΩΓΩΝ
Έπειτα από την εξέλιξη αυτή οι παραγωγοί, μη επαγγελματίες, της ΕΡΤ Χανίων εξέδωσαν μια κοινή ανακοίνωση στην οποία εκφράζουν την έκπληξη και την απορία τους για την διακοπή των εκπομπών αλλά και την αγανάκτησή τους για τον τρόπο που η Διοίκηση επέλεξε να υλοποιήσει την απόφασή της.
Αναλυτικά η ανακοίνωση των εργαζομένων έχει ως εξής: «Σύμφωνα με την ενημέρωση που δεχτήκαμε την Δευτέρα 30-10-2017 από την ΕΡΤ Χανίων (και όχι άμεσα από τον νέο διευθυντή της τον κ. Κτιστάκη), οι εκπομπές “Πάγιες και Διαρκείς Ανάγκες”, “Πολιτισμός εν κινήσει”, “Roundabout”, “Οι λέξεις ταξιδεύουν”, “Κρήτη-Ιστορία-Παράδοση” καθώς και η εκπομπή των Κωσταντίνας Γεωργαντά και Κατερίνας Φουράκη (Δευτέρα 8-9 το βράδυ) κόβονται μέχρι νεωτέρας. Τι είναι αυτές οι εκπομπές και γιατί χρειάζεται να κοπούν; Είναι εκπομπές που τις δημιουργούν μη-εργαζόμενοι της ΕΡΤ, δηλαδή άνθρωποι που έχουν μεράκι για το ραδιόφωνο. Προσφέρουν την εργασία τους αφιλοκερδώς και χωρίς φυσικά να επιβαρύνουν τα οικονομικά του σταθμού. Τι περιεχόμενο έχουν αυτές οι εκπομπές; Το περιεχόμενό τους ποικίλει. Υπάρχουν κάποιες με πολιτικό κι άλλες με πολιτιστικό, μουσικό χαρακτήρα ενώ άλλες είναι εκπομπές λόγου και μουσικής. Κάποιες έχουν καλεσμένους από την τοπική κοινωνία και άλλες εμβαθύνουν σε κοινωνικά ζητήματα. Με λίγα λόγια, αυτές είναι εκπομπές που συνεισφέρουν στο πρόγραμμα της ΕΡΤ Χανίων εμπλουτίζοντας το δημοσιογραφικό πρόγραμμα της πρωινής ζώνης των δημοσιογράφων της ΕΡΤ και δίνοντας ένα βήμα σε όσους και όσες δεν ακούγονται τα πρωινά».
Συνεχίζοντας οι παραγωγοί τονίζουν πως «οι εκπομπές αυτές είναι μια προσφορά της κοινωνίας στην κοινωνία και έτσι αποτελούν ένα έμπρακτο παράδειγμα του τρόπου με τον οποίο η Ελληνική Ραδιοφωνία και Τηλεόραση αφουγκράζεται το σύνολο των ανθρώπων που αντιπροσωπεύει».
«Ως παραγωγοί προσπαθούμε να καταλάβουμε το λόγο για τον οποίο κόβονται αυτές οι εκπομπές. Ποιο είναι το επιχείρημα για μια εκ των άνω τελεσίδικη και εντελώς ουρανοκατέβατη απόφαση για εκπομπές που, ούτως ή άλλως, λάμβαναν χώρα και νωρίτερα (πριν το “μαύρο” της ΕΡΤ) υπό το καθεστώς του θεσμού “Κάνε την εκπομπή σου” αλλά και κατά την διάρκεια του “μαύρου” για να κρατήσουν ανοιχτές τις διόδους πληροφόρησης και ψυχαγωγίας μεταξύ του δημόσιου ραδιοφώνου και της κοινωνίας; Ποιο είναι το επιχείρημα με το οποίο στους περιφερειακούς σταθμούς κόβονται εκπομπές που πρόσθεταν ζωντάνια με την ποιότητά τους σε μια νεκρή απογευματινή ή Σαββατοκύριακου ζώνη; Οι περιφερειακοί σταθμοί πρέπει να αναμεταδίδουν συνεχώς το Αθηναϊκό πρόγραμμα; Δεν θα πρέπει να έχουν και τη δική τους φωνή, να δίνουν το δικό τους στίγμα;».
Καταλήγοντας επισημαίνουν στην ανακοίνωσή τους: «Ως ελάχιστο δείγμα σεβασμού του χρόνου που έχουμε απλόχερα προσφέρει, θεωρούμε πως μας οφείλεται μια απάντηση από τον νέο διευθυντή της ΕΡΤ Χανίων (που διαδέχτηκε την κ. Σοφία Θεοδωράκη) καθώς και από τον νέο περιφερειάρχη των σταθμών κ. Μιχάλη Μεσσήνη σχετικά με το λόγο διακοπής των εκπομπών αλλά και όσον αφορά την απότομη και άμεσα εφαρμοζόμενη αυτή διακοπή δίχως να υπάρξει το παραμικρό περιθώριο για οποιονδήποτε αντίλογο. Η ομόφωνη άποψή μας είναι ότι τέτοιες διαδικασίες δεν συνάδουν με το δημόσιο χαρακτήρα του Ραδιοφώνου και με το ήθος, τη σοβαρότητα και την αξιοπρέπεια με τα οποία τόσο καιρό κάναμε και προσφέραμε τις εκπομπές».

Την ανακοίνωση υπογράφουν οι παραγωγοί των εκπομπών: «Πάγιες και Διαρκείς Ανάγκες», «Πάκετ – Roundabout», «Πολιτισμός εν κινήσει» (Ανδρονίκη Κοκοτσάκη), «Οι λέξεις ταξιδεύουν» (Πηνελόπη Γκίνη), «Κρήτη-Ιστορία-Παράδοση» (Θρασύβουλος Τσουχλαράκης), Κωσταντίνα Γεωργαντά και Κατερίνα Φουράκη.

 

Πηγή



Published in Χανιά

ROSA NERA

Κάλεσμα αλληλεγγύης στα δικαστήρια Τετάρτη 1 Νοέμβρη στις 11:00

Καμία ανοχή στο φασισμό.

Την Τετάρτη 1 η Νοέμβρη δικάζονται 4 αντιφασίστες και αντιφασίστριες που
δέχτηκαν μήνυση πριν 4,5 χρόνια από Χρυσαυγίτες.
Μια μέρα του Απρίλη του 2013, ομάδα της χρυσής αυγής στα
Χανιά, 6-7 άτομα, χτύπησε έναν μετανάστη στη πλατεία Αγοράς και τραμπούκισαν δύο
ακόμα. Έπιτέθηκαν σε ανήλικα τσιγγανάκια που έπαιζαν μουσική στο δρόμο όπως και σε εργαζόμενο σερβιτόρο μέλος του ΚΚΕ. Ήταν η εποχή που οι νεοναζί λειτουργούσαν με την πλήρη κάλυψη και υποστήριξη της διοίκησης της ασφάλειας Χανίων.
Αντιφασίστες κινητοποιήθηκαν άμεσα και ο υπαρχηγός των νεοναζί Στέλλιος Βλαμάκης βρέθηκε να κολυμπάει στη θάλασσα του λιμανιού.
Η συνέχεια γνωστή: οι θρασύδειλοι νεοναζί κάνουν άσχετες μηνύσεις σε γνωστά άτομα του αντιφασιστικού και εργατικού κινήματος, τα οποία ούτε καν συμμετείχαν στο σκηνικό.
Στεκόμαστε δίπλα στους αγωνιστές και τις αγωνίστριες και καλούμε
κάθε αντιφασίστα/στρια στα δικαστήρια Χανίων την Τετάρτη 1/11 στις 11π.μ.

 

ΚΕΕΡΦΑ: Να αθωωθούν η Μαργαρίτα Παπαμηνά, η Θέκλα Σιώκου και όσοι δικάζονται έπειτα από χρυσαυγίτικη μήνυση στις 1/11/2017

ΚΑΜΙΑ ΔΙΩΞΗ ΣΕ ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΕΣ
ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ τους ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ
ΣΤΗ ΦΥΛΑΚΗ Η ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΗ ΣΥΜΜΟΡΙΑ ΤΗΣ ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗ

Στις 2 Απριλίου 2013 Τάγμα Εφόδου της Χρυσής Αυγής με επικεφαλής στελέχη και πολιτευτές της ναζιστικής συμμορίας προσπάθησε ύστερα από συντονισμένη δράση να επιβάλλει καθεστώς τρόμου στην πόλη των Χανίων και να τρομοκρατήσει όσους και όσες, μετανάστες και ντόπιους εργάτες, δεν ταιριάζουν στα φασιστικά τους πρότυπα. Η συγκεκριμένη επίθεση απαντήθηκε με μαζική κινητοποίηση από όλο το φάσμα του αντιρατσιστικού-αντιφασιστικού κινήματος και της Αριστεράς.

Συγκεκριμένα, οι νεοναζί τραμπούκοι  με την καθοδήγηση των τοπικών φυρερίσκων τους, νωρίς το απόγευμα της συγκεκριμένης μέρας επιχείρησαν να προπηλακίσουν νεολαίο και στη συνέχεια στην πλατεία της Αγοράς, μετά από προκλητικούς ναζιστικούς χαιρετισμούς και σφιχταγκαλιάσματα με νατοϊκούς στρατιώτες, γρονθοκόπησαν τρεις μετανάστες, 2 Μαροκινούς και 1 Αλβανό. Η δολοφονική ομάδα όταν κατέληξε στο λιμάνι, απωθήθηκε από συγκεντρωμένους αντιφασίστες και απλό κόσμο, με τον αρχηγό τους Στυλιανό Βλαμάκη να καταλήγει στη θάλασσα ,ενώ πρώτα είχαν διαλύσει καφετέρια και χτύπησει σερβιτόρο με καρέκλα στο κεφάλι. Παρ’ όλα αυτά, οι νεοναζί είχαν το θράσος να μηνύσουν τη συνδικαλίστρια δασκάλα Μαργαρίτα Παπαμηνά, εκλεγμένη στο ΔΣ του νομαρχιακού τμήματος της ΑΔΕΔΥ και μέλος της ΚΕΕΡΦΑ, τον σερβιτόρο της καφετέριας  που είχαν χτυπήσει νωρίτερα, τη δημοσιογράφο Κατερίνα Πολύζου και επίσης, τα μέλη της Χρυσής Αυγής προχώρησαν σε μηνύσεις κατά της Θέκλας Σιώκου και σε 2 ακόμα αγωνιστές, οι οποίοι είναι χαρακτηριστικό ότι δεν βρίσκονταν καν στο περιστατικό.

Η δίκη που ακολουθεί είναι άλλη μία στον κρίκο της βιομηχανίας πολιτικών διώξεων που έχει στηθεί τα τελευταία χρόνια στα Χανιά από την Ασφάλεια σε αγαστή συνεργασία με την ναζιστική συμμορία της Χρυσής Αυγής. Την ώρα που πληθαίνουν οι αποκαλύψεις για την εγκληματική δράση της Χρυσής Αυγής στη δίκη για την εγκληματική οργάνωση, την ώρα που αποκαλύπτεται σε κάθε σημείο ο κεντρικά καθοδηγημένος, εγκληματικός τρόπος λειτουργίας της, την ώρα που προσπαθούν να ξαναστήσουν Tάγματα Eφόδου στον Ασπρόπυργο, στον Πειραιά και αλλού, απολαμβάνοντας για μια ακόμη φορά ασυλία από τμήματα του κρατικού μηχανισμού, είναι πρόκληση να γίνονται δίκες που η συμμορία είχε στήσει εναντίον αγωνιστών της Αριστεράς, του αντιφασιστικού και εργατικού κινήματος.

Καλούμε τους μαζικούς φορείς και τα συνδικάτα να στηρίξουν τις/τους διωκόμενες/ους. Καλούμε τους εργαζόμενους, τις εργαζόμενες και τη νεολαία, κάθε αντιφασίστα και δημοκράτη αγωνιστή να δώσουμε μαζικό παρόν στα δικαστήρια την Τετάρτη 1 Νοεμβρίου στις 11πμ.

 

ΕΛΜΕ ΧΑΝΙΩΝ

ΨΗΦΙΣΜΑ ΚΑΤΑΔΙΚΗΣ ΔΙΩΞΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ - ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΩΝ
Στις 2 Απριλίου 2013 τάγμα εφόδου της εγκληματικής οργάνωσης Χρυσή Αυγή με επικεφαλής της στελέχη και πολιτευτές της Χρυσής Αυγής, κυκλοφορούσε προκλητικά στους
δρόμους του κέντρου των Χανίων χτυπώντας τρεις μετανάστες (2 από το Μαρόκο και 1 από την Αλβανία), προπηλακίζοντας νεολαίους που δεν «ενέκρινε» την εμφάνισή τους. Αφού
πέρασε κάτω από τα γραφεία του ΚΚΕ βρίζοντας και χαιρετώντας ναζιστικά, επιτέθηκε και χτύπησε καταλήγοντας στο Ενετικό λιμάνι της πόλης για να «ξεκουραστεί» σε καφέ.
Στο λιμάνι οι φασίστες απωθήθηκαν από ομάδα νεολαίων. Σε αυτή τη συμπλοκή στέλεχος της ΧΑ κατάληξε στη θάλασσα. Κατόπιν, τα μέλη της ΧΑ με θρασύδειλο τρόπο
ξέσπασαν πάνω σε εργαζόμενο καφετέριας του λιμανιού που προσπάθησε να προστατεύσει το χώρο της εργασίας του.


Στο λιμάνι ανάμεσα σε πολύ άλλο κόσμο που είχε πάει να δει τι έγινε και αφού η συμπλοκή είχε τελειώσει βρέθηκε η Μαργαρίτα Παπαμηνά, εκπαιδευτικός και εκλεγμένη
στο ΔΣ του Νομαρχιακού Τμήματος της ΑΔΕΔΥ στα Χανιά. Η παρουσία της έγινε αντιληπτή από τους φασίστες, οι οποίοι σε κατάσταση παροξυσμού και έχοντας πια χάσει τον
οποιοδήποτε αυτοέλεγχο τους, της επιτέθηκαν βρίζοντάς την με τον πιο χυδαίο τρόπο. Η συναδέλφισσα βρέθηκε στο τμήμα προκειμένου να καταθέσει μήνυση κατά των
χρυσαυγιτών. Είναι εντυπωσιακό ότι η αστυνομία καθυστερούσε τη διαδικασία χαρακτηριστικά, με αποτέλεσμα να κρατηθεί παράνομα για έξι τουλάχιστον ώρες στο τμήμα
για να μάθει αργότερα ότι έχει μηνυθεί από τη Χρυσή Αυγή. Έτσι βρέθηκε από κατήγορος,κατηγορούμενη σε μια διαδικασία αυτόφωρου.


Επίσης, τα μέλη της Χρυσής Αυγής προχώρησαν σε μηνύσεις κατά της συναδέλφισσας Σιώκου Θέκλας και 2 ακόμα αγωνιστών, οι οποίοι είναι χαρακτηριστικό ότι δεν βρίσκονταν
καν στο περιστατικό. Οργή μας προκαλεί ότι οι διωκόμενοι είναι αγωνιστές που βαρύνονται και με άλλες κατηγορίες στα πλαίσια του κύματος διώξεων που είχε οργανώσει με ιδιαίτερη
ένταση η ασφάλεια Χανίων τα προηγούμενα χρόνια σε αγαστή συνεργασία με τη ΧρυσήΑυγή.


Παρά το ανυπόστατο κατηγορητήριο η υπόθεση δεν μπήκε στα αρχείο αλλά ορίστηκε να εκδικαστεί την Τετάρτη 8 Φλεβάρη. Πρόκειται για πολίτικη δίωξη, που όπως και όλες οι
αντίστοιχες διώξεις, έχουν στόχο να τρομοκρατήσουν και να φιμώσουν τον κόσμο που αντιστέκεται στη βαρβαρότητα των μνημονίων, του ρατσισμού και του φασισμού. Πρόκειται
για προσπάθεια ποινικοποίησης των πολιτικών και κοινωνικών αγώνων καθώς και των μορφών πάλης του κινήματος και να εγκαθιδρύσουν ένα καθεστώς φόβου και τρομοκρατίας
στην κοινωνία. Την ίδια στιγμή που έχουν αποφυλακιστεί οι δολοφόνοι του Παύλου Φύσσα,
και οι μηχανισμοί δικαιοσύνης και δίωξης κάνουν ό,τι μπορούν προκειμένου να καθυστερούν και να υποβαθμίζουν τη δίκη της Χρυσής Αυγής, προχωρούν σε διώξεις
αγωνιστών, γνωστών για την αντιρατσιστική και αντιφασιστική τους δράση.


Δηλώνουμε την αλληλεγγύη μας στους διωκόμενους αγωνιστές, καλούμε σε
συγκέντρωση συμπαράστασης στα Δικαστήρια, την Τετάρτη 1/11/2017, στις 11πμ.

Ζητάμε:

  • η υπόθεση αυτή να τεθεί στο αρχείο, όπως και κάθε άλλη αντίστοιχη.
  • Να καταδικαστούν οι νεοναζί δράστες των ρατσιστικών επιθέσεων.

 -----------------------------------

Όλο το ιστορικό στον παρακάτω σύνδεσμο

Έριξαν στη θάλασσα τον Βλαμάκη

ΜΙα επιστολή προς τα Χανιώτικα Νέα από το Κοινωνικό Στέκι - Στέκι Μεταναστών Χανίων

Για τους πρόσφυγες που “αναχώρησαν”

Κύριε διευθυντά,
αφορμή για την παρούσα επιστολή είναι ότι στην εφημερίδα σας δημοσιεύτηκε ότι οι πρόσφυγες που φιλοξενούνταν στις κατασκηνώσεις του Καλαθά «αναχώρησαν από τον Καλαθά» για την Κώ (http://www.haniotika-nea.gr/anachorisan-i-metanastes-apo-ton-kalatha/).
Θεωρούμε ότι ο τίτλος αποτελεί ένα ευφημισμό που δεν έχει σχέση με την πραγματικότητα και συμβάλλει στην παραγνώριση σοβαρών ζητημάτων που θα πρέπει να απασχολήσουν τη χανιώτικη κοινωνία για να δώσει λύσεις.
Οι πρόσφυγες και οι μετανάστες δεν είναι τουρίστες που «αναχωρούν» με τη θέλησή τους για ένα άλλο προορισμό. Για να διευκρινιστεί στο θέμα γράφουμε ένα σύντομο ιστορικό και τα προβλήματα στα οποία πρέπει να δοθεί λύση:
Στις 16 Σεπτεμβρίου εντοπίστηκε Νότια της Γαύδου σκάφος με 62 πρόσφυγες, μετά από κλήση στη διεθνή γραμμή βοήθειας 112. Ο τελικός προορισμός τους ήταν, (όπως και για τις υπόλοιπες καραβιές που έφτασαν το τελευταίο διάστημα στην Κρήτη) η Ιταλία. Οι πρόσφυγες μεταφέρθηκαν από την Παλαιόχωρα στην παιδική κατασκήνωση του Καλαθά.
Τα ξημερώματα της 27ης Σεπτεμβρίου οι πρόσφυγες χωρίς να γίνει ενημέρωση ότι θα μεταφερθούν, αναγκάστηκαν να επιβιβαστούν σε λεωφορεία για το λιμάνι του Ηρακλείου και από εκεί μέσω της Σύρου, προωθήθηκαν στο υπερπλήρες Κέντρο Υποδοχής και Ταυτοποίησης της Κω, λεγόμενο και ως Hot Spot. Σκοπός η απέλαση τους, βάση της Κοινής Δήλωσης Ε.Ε-Τουρκίας.
Ανάμεσά τους βρίσκονταν ένας καρκινοπαθής με καθετήρα, μία γυναίκα που είχε αρρωστήσει από πνευμονία, οικογένειες με παιδιά, υπερήλικοι.
Όπως μας πληροφόρησαν οι ίδιοι οι πρόσφυγες, μεταφέρθηκαν στην Κω μετά από ένα πολύωρο ταξίδι με το καράβι χωρίς να γνωρίζουν πού θα πάνε. Εκεί μέχρι σήμερα τα ευάλωτα άτομα δεν έχουν λάβει την απαραίτητη ιατρική φροντίδα. Άλλωστε υπάλληλοι της Υπηρεσίας Πρώτης Υποδοχής και Ταυτοποίησης με πρόσφατη επιστολή τους προς τον Υπουργό Μεταναστευτικής Πολιτικής Γιάννη Μουζάλα επισημαίνουν σοβαρές δυσλειτουργίες με ιδιαίτερη αναφορά στο γεγονός ότι στο Hot Spot της Κω για περίπου ένα μήνα το καλοκαίρι, δεν υπήρξε ούτε καν ένας νοσηλευτής για ένα πληθυσμό άνω των 850 φιλοξενουμένων με υψηλό ποσοστό νοσηρότητας. (https://www.efsyn.gr/arthro/epistoli-katapeltis-apo-ergazomenoys-stin-ypiresia-protis-ypodohis).
Κύριε Διευθυντά,
το ερώτημα που τίθεται δεδομένου και του τρόπου με τον οποίο οι αρχές και η τοπική αυτοδιοίκηση χειρίστηκαν τις τελευταίες 4 καραβιές που έφτασαν σε Χανιά, Ρέθυμνο και Ηράκλειο είναι το εξής:
Θα επιτρέψουμε σαν τοπική κοινωνία την παραβίαση των δικαιωμάτων των προσφύγων που φτάνουν στο νησί ή θα διεκδικήσουμε νόμιμες διαδικασίες;
Υπενθυμίζουμε ότι άνθρωποι που δικαιούνται προστασία σύμφωνα με τις διεθνείς συμβάσεις, εκδιώχθηκαν σιδηροδέσμιοι από το νησί και παρά το γεγονός ότι κάποιοι από αυτούς ζήτησαν να καταθέσουν αίτημα πολιτικού ασύλου εδώ. Αυτό συνέβη την περασμένη εβδομάδα στο Ρέθυμνο με τους 44 πρόσφυγες που έφτασαν θαλασσοδαρμένοι στα Παξιμάδια. Παρά το γεγονός ότι για εκείνους ενεργοποιήθηκε το νεοσύστατο Γραφείο Ασύλου στο Ηράκλειο, τελικά μεταφέρθηκαν όπως και οι πρόσφυγες που κρατούνταν στον Καλαθά, άρον-άρον στο Hot Spot της Κω (http://www.efsyn.gr/arthro/i-apelasi-toy-xenioy-dia).
Και τέλος, σαν τοπική κοινωνία θα επιτρέψουμε τη συνέχιση του εγκλεισμού των προσφύγων που φτάνουν στα Χανιά σε ακατάλληλους χώρους όπως οι εγκαταστάσεις της Παλιάς Ηλεκτρικής ή η κατασκήνωση του Καλαθά, ή ο Δήμος θα κάνει το αυτονόητο, δηλ. να δημιουργήσει ένα κατάλληλο χώρο ανοιχτής φιλοξενίας προσφύγων;

Κοινωνικό Στέκι –
Στέκι Μεταναστών Χανίων

Σε μία κοινωνία που δεν έχει χώρο για τους νέους της, τους πρόσφυγες και μετανάστες και πολλούς από τους κατοίκους της δεν αποτελεί έκπληξη ότι ο δημόσιος διάλογος απωθεί τις κοινωνικές ανάγκες και τα δημόσια αγαθά που εξυπηρέτησε – έστω μερικώς -  η κατάληψη Rosa Nera, επειδή δεν θέλει να ξέρει τις ανάγκες που έχουν οι νέοι της και όχι μόνο.

Η Παλιά Ηλεκτρική έγινε το χαλί κάτω από το οποίο έκρυψαν τους πρόσφυγες, το Παπαδόπετρο αντί να είναι ένας ζωντανός πόλος της δημιουργικότητας των φοιτητών έγινε ένα άδειο κτίριο σχεδόν δέκα χρόνια τώρα με το επιχείρημα της “αξιοποίησής” του ως δημόσιο κτίριο. Υπάρχουν τόσα κτίρια που μένουν αναξιοποίητα και τόσες κοινωνικές ανάγκες που απωθούνται από το δημόσιο λόγο, ώστε εύλογα σκέφτεται κάποιος ότι η επικέντρωση στο λόφο Καστέλι και στην αξιοποίησή του ως δημόσιου χώρου συνιστά άλλο ένα σύμπτωμα της απώθησης. Μίας απώθησης που μεταμορφώνεται σε “υποκριτική” έκπληξη - “μα γιατί;” - όταν το απωθημένο επιστρέφει ως Δεκέμβρης του 2008 ή όταν ακραίες μορφές ριζοσπαστικοποίησης γεννιούνται ως αντίδραση.


Το κίνημα ενάντια στις αποφάσεις του Πολυτεχνείου για να γίνει ξενοδοχείο στο λόγο Καστέλι έχει μεγεθυνθεί και ακόμη παραμένει ως πρώτο ζήτημα η “ανάκληση” των αποφάσεων αυτών στα πλαίσια περιορισμού της τουριστικοποίησης, που λαμβάνει χώρα στον ιστό της πόλης και απειλεί να μην αφήσει χώρο στους κατοίκους της και να αλλοιώσει την ιδιαιτερότητά της - αφήνουμε απ’ έξω το μεγάλο θέμα της εργασίας και των όρων που εργάζονται όσοι δουλεύουν. Μία σειρά άλλων προτάσεων για τη χρήση των κτιρίων του χώρου κατατίθενται δημόσια, και τις οποίες παρακολουθούμε κριτικά.


Αυτό που λείπει από την πόλη και δεν το ζητά κανείς είναι χώροι που να μπορεί η νεολαία να μαζευτεί, να συζητήσει, να οργανώσει, να μάθει, και να διεκδικήσει εκδηλώνοντας την πολιτική/κοινωνική/πολιτιστική δημιουργικότητά της. Η ευρωπαϊκή ιστορία των κινημάτων καταλήψεων, έχει πλήθος παραδειγμάτων που, με βάση πάντα τις κοινωνικές ανάγκες, τα προτάγματά τους καταξιώθηκαν και οδήγησαν σε πολλές περιπτώσεις σε ενσωμάτωση των πρακτικών τους ως νομική θεσμική πραγματικότητα (οι καταλήψεις του Βερολίνου που έγιναν τμήμα του brand name της πόλης, τα παραδείγματα της Ιταλίας, της Ολλανδίας ή του Ντητρόιτ κ.α). Επομένως, η αποδοχή της κατάληψης από σημαντικό τμήμα της κοινωνίας των Χανίων, της νεολαίας και των κινημάτων της πόλης,  τοποθετεί το αίτημα, να έχει το χώρο της μία κατάληψη στα κτίρια του λόφου Καστέλι, αναγκαία ως στοιχείο του δημόσιου διαλόγου μαζί με τις άλλες προτάσεις που συζητούνται, (μουσείο, βιβλιοθήκη, ιστορικό αρχείο, φοιτητική εστία, ανοιχτός ξενώνας φιλοξενίας μεταναστών ή θα μπορούσαμε να προσθέσουμε κι’ άλλες ιδέες που καλύπτουν κοινωνικές ανάγκες που συνήθως δε χωρούν στον επίσημο λόγο όπως ένας πολυχώρος που θα φιλοξενεί τις πολιτικές/κοινωνικές/πολιτιστικές συλλογικές πρωτοβουλίες στα Χανιά και ο οποίος λείπει).
Ένας διάλογος που βασίζεται στην απώθηση “ενοχλητικών” κοινωνικών αναγκών, χωρίς να δίνει χώρο στους “εμπλεκόμενους” οδηγεί σε μη-λύσεις και θεωρούμε ότι χωρίς ένα τέτοιο διάλογο μία επιχείρηση εκκένωσης της κατάληψης είναι λάθος και είμαστε αντίθετοι σε μία τέτοια προοπτική.

Η κοινωνική δημιουργικότητα που υπάρχει στα Χανιά, μπορεί και πρέπει να ενισχυθεί  ώστε τα Χανιά να αποτελέσουν μία ανοικτή πόλη -  παράδειγμα σεβασμού στη διαφορετικότητα και την ετερότητα. Ο διοικητικός ορισμός της χρήσης και του περιορισμού τού τι συνιστά “δημόσιο”, αγνοώντας αυτό που αυθόρμητα γεννιέται, δεν παραπέμπει παρά στη σχεδιασμένη ομοιομορφία μίας “νεκρής φύσης”, μίας πόλης που θα καταπιέζει ό,τι ζωντανό γεννιέται ή υπάρχει εν ονόματι του “δημοσίου συμφέροντος”, με άλλα λόγια ενός δημοσίου εναντίον της κοινωνίας.
Σε σχέση με τις μορφές που παίρνει ο δημόσιος διάλογος γνώμη μας είναι ότι θα πρέπει να προφυλαχθεί  από την αναπαραγωγή μορφών που έχουν καταγραφεί ως “αυριανισμός” (πρακτικές προσωπικής επίθεσης και απαξίωσης) παρόλο που έχει πολλούς άξιους συνεχιστές σήμερα, δυστυχώς σχεδόν “διαπαραταξιακά”, καθώς και από την ροπή να αναγορεύουμε σε “εχθρό” όποιον δεν ταυτίζεται μαζί μας. Και τα δύο φαινόμενα δεν μπορούν να αποτελούν τρόπους μίας ελεύθερης κοινωνίας ενώ χαράζουν μία σκοτεινή κατεύθυνση αποδιάρθρωσης των συλλογικών διεκδικήσεων και αντιστάσεων.

Άλλος δρόμος δεν υπάρχει πέρα από το να καταστούν οι ιδέες για μία κοινωνία χωρίς διακρίσεις και εκμετάλλευση, υλική δύναμη, κερδίζοντας την καρδιά των ανθρώπων. Στην βάση αυτή να αναπτυχθεί η ευρύτερη δυνατή συλλογική δράση για την κάλυψη των κοινωνικά δίκαιων αναγκών, που η “επίσημη” κοινωνία, μέσω της πολλαπλής αποσιώπησης και απώθησης επιχειρεί να τις καταστήσει “αόρατες” και τη μη ικανοποίησή τους "φυσική πραγματικότητα".

 

Page 1 of 65