ZT News 4 - шаблон joomla Форекс


Η Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων στηρίζει τα δίκαια αιτήματα των κρατουμένων που βρίσκονται σε κινητοποίηση από τα τέλη Οκτωβρίου.


Ως Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων συμμετείχαμε στη διαβούλευση για τον νέο Σωφρονιστικό Κώδικα και -στο πλαίσιο του σύντομου χρονικού διαστήματος που μας δόθηκε, δηλαδή σε μόλις δύο εβδομάδες- διατυπώσαμε τις προτάσεις μας.

Οι θέσεις μας με βασικό άξονα τα ζητήματα που θέτουν οι ίδιοι οι κρατούμενοι είναι οι εξής:
Ένα από τα ζητήματα, είναι η έμμεση επαναλειτουργία των φυλακών τύπου Γ΄. Όλοι λίγο-πολύ γνωρίζουμε την ιστορία τους: νομοθετήθηκαν επί υπουργίας Δένδια το 2009, εξειδικεύτηκαν το 2014 από τον Χ. Αθανασίου και τέθηκαν σε λειτουργία από τις τελευταίες μέρες του 2014 μέχρι και τον Απρίλιο του 2015, οπότε και καταργήθηκαν τύποις με τον νόμο Παρασκευόπουλου και μετά από τους αγώνες των κρατουμένων. Και λέμε τύποις, γιατί όλοι γνωρίζουμε τις περιπτώσεις πολιτικών κρατουμένων που διαμένουν ανεπισήμως υπό ειδικό καθεστώς κράτησης. Αυτές οι ειδικές συνθήκες κράτησης έρχονται να πάρουν τώρα μία νέα μορφή με τον νέο Σωφρονιστικό Κώδικα Κοντονή (ά. 11 παρ. 4 και 6). Εν συντομία, μπορούμε να μείνουμε σε δύο βασικές παρατηρήσεις: α) για τους υπόδικους κρατούμενους που μετάγονται για δικονομικούς λόγους ο εισαγγελέας μπορεί να αποφασίσει την παραμονή τους όχι σε φυλακές αλλά σε αστυνομικά τμήματα για λόγους «που συνδέονται με την ασφάλεια της χώρας ή τη δημόσια τάξη ή την τάξη και την ασφάλεια στα καταστήματα κράτησης» χωρίς επικοινωνία με άλλους κρατούμενους και β) δίνεται η δυνατότητα στον αρμόδιο δικαστικό λειτουργό να καθορίσει τους χώρους διαμονής και τους όρους επίβλεψης μίας σειράς κατηγοριών κρατουμένων, μεταξύ άλλων καταδίκων υπό το τρομοπλαίσιο των άρθρων 187 και 187Α ΠΚ (εγκληματική και τρομοκρατική οργάνωση αντίστοιχα). Ως Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων κρίνουμε ότι τέτοιες διατάξεις δεν έχουν θέση στον νέο Σωφρονιστικό Κώδικα και -θέτοντας το πρόβλημα σε ένα ευρύτερο πλαίσιο- ζητάμε την άμεση κατάργηση της τρομονόμων από τον Ποινικό Κώδικα, καθώς οδηγούν σε ένα συνεχώς διογκούμενο κατασταλτικό πλέγμα, χωρίς εγγυήσεις και χωρίς δικαιώματα.

Επίσης, η Πρωτοβουλία ζητά την άμεση κατάργηση τόσο της έρευνας με γύμνωση του σώματος όσο και την ενδοσωματική (ά. 21 παρ. 7). Στις μέρες μας υπάρχουν όλα τα τεχνικά μέσα για να διαπιστωθεί εάν ένας κρατούμενος επιχειρεί να εισάγει στις φυλακές παράνομα αντικείμενα ή ουσίες. Αυτή η βίαιη επέμβαση στο σώμα του, δεν δικαιολογείται υπό καμία συνθήκη και υπό οποιουσδήποτε όρους.

Περαιτέρω, σοβαρός προβληματισμός υπάρχει για τις διατάξεις που διέπουν το δικαίωμα του κρατούμενου να κατέλθει σε απεργία πείνας για να διεκδικήσει τα αιτήματά του. Το ά. 31 παρ. 3 εξισώνει τον απεργό πείνας που έχει περιέλθει σε κατάσταση άμεσου κινδύνου ζωής ή σοβαρής και μόνιμης βλάβης της υγείας του, με κρατούμενο που έχει περιέλθει σε κατάσταση απώλειας συνείδησης (ά. 29 παρ. 4) και δίνει έτσι τη δυνατότητα και στον εισαγγελέα, κατ’ εξαίρεση, να διατάξει τη λήψη κατάλληλων μέτρων υπό ένα άκρως αμφισβητούμενο πλαίσιο κριτηρίων (την προσωπικότητα του κρατούμενου, τα κίνητρα και τις επιδιώξεις του). Είναι εμφανές ότι η εν λόγω ρύθμιση αποτελεί συγκεκαλυμμένη πρόβλεψη για το βασανιστήριο της υποχρεωτικής σίτισης, και ως τέτοια δεν έχει θέσει στον Σωφρονιστικό Κώδικα.

Ένα μεγάλο μέρος των προτάσεών μας έχει να κάνει με το κομμάτι της επικοινωνίας του κρατούμενου με το περιβάλλον του. Εν συντομία, οι προτάσεις της Πρωτοβουλίας είναι οι εξής:
1) Ως προς την τηλεφωνική επικοινωνία, να καταργηθεί το ηλεκτρονικό «φακέλωμα» των προσώπων με τα οποία επικοινωνεί ο κρατούμενος, που για πρώτη φορά εισάγεται με τον νέο Κώδικα, καθώς και ο αριθμητικός περιορισμός των συνομιλητών του (ά. 51 παρ. 1). Σύμφωνα με τα πάγια αιτήματά μας, ζητάμε να τοποθετηθούν πιο πολλά τηλέφωνα σε κοινόχρηστους χώρους και τους θαλάμους, καθώς και να επιτραπεί η χρήση κινητών τηλεφώνων για να μπορούν οι κρατούμενοι να έχουν ανά πάσα στιγμή επικοινωνία με το περιβάλλον τους χωρίς περιορισμούς και εντάσεις. Επίσης, να υπάρχει πραγματική μέριμνα και να καλύπτεται ένα ελάχιστο κόστος επικοινωνίας για άπορους κρατούμενους. Ακόμα, να διευρυνθεί η χρήση του skype ώστε ιδίως οι αλλοδαποί κρατούμενοι -που αποτελούν την πλειονότητα στις ελληνικές φυλακές και οι συγγενείς τους αδυνατούν λόγω απόστασης να τους επισκεφτούν- να συνομιλούν ανέξοδα με τις οικογένειές τους.

2) Ως προς τα επισκεπτήρια ζητάμε, μεταξύ άλλων, η ελάχιστη διάρκεια να είναι μία ώρα χωρίς εξαιρέσεις (ά. 50 παρ. 1) και τέσσερις ώρες για το ελεύθερο επισκεπτήριο (αντί για δύο, ά. 50 παρ. 8). Ζητάμε επίσης την κατάργηση των κλειστών επισκεπτηρίων (με τζάμι) και αντ’ αυτών να γίνονται ειδικά και ανοικτά επισκεπτήρια (ά. 50 παρ. 3-6). Ακόμα, πιστεύουμε ότι πρέπει να διαγραφεί η διάταξη περί μη χορήγησης ειδικών και ανοικτών επισκεπτηρίων όταν υπάρχουν «βάσιμες ενδείξεις» για την κακή χρήση του επισκεπτηρίου (ά. 50 παρ. 7), καθώς επεκτείνει τη λογική της πρόγνωσης της επικινδυνότητας και σε αυτό το πεδίο της επικοινωνίας των κρατουμένων με το περιβάλλον τους.

3) Το πιο προβληματικό πλαίσιο στην επικοινωνία των κρατουμένων και αυτό για το οποίο ως Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων δεχόμαστε τις περισσότερες καταγγελίες, είναι αυτό των αδειών. Κατ’ αρχάς ζητάμε τη διόρθωση της διατύπωσης ότι πρέπει να αιτιολογείται η χορήγηση της άδειας (α. 52 παρ. 5): ο κανόνας θα πρέπει να είναι η χορήγηση και να αιτιολογείται η απόρριψη, όπως προβλέπει και ο ισχύων Σωφρονιστικός Κώδικας. Πάγιο αίτημα της Πρωτοβουλίας είναι η χορήγηση της άδειας να βασίζεται μόνο σε τυπικές προϋποθέσεις (ελάχιστο όριο έκτισης ποινής, μη εκκρεμής ποινική διαδικασία για κακούργημα, μη ενεργά πειθαρχικά) και όχι στην υποκειμενική πρόγνωση ότι υπάρχει ο κίνδυνος ο κρατούμενος να διαφύγει ή να τελέσει νέα αδικήματα κατά τη χρήση της άδειας ή να κάνει κακή χρήση αυτής. Το Συμβούλιο δεν μπορεί να προβλέψει πώς θα συμπεριφερθεί στο μέλλον ο κρατούμενος και, πολύ περισσότερο, δεν μπορεί να του περιστέλλει ένα ουσιώδες δικαίωμά του επί τη βάσει αυτής της έωλης πρόβλεψης. Είναι ευνόητο σε αυτό το πλαίσιο ότι ζητάμε να καταργηθεί το βέτο του εισαγγελέα, που εισήχθη στον Σωφρονιστικό Κώδικα το 2009, επί υπουργίας Ν. Δένδια (ά. 53 παρ. 4). Αυτή η ρύθμιση δίνει τη δυνατότητα στον εισαγγελέα να αναστείλει την άδεια του κρατουμένου ακόμα και αν μειοψηφήσει η άποψή τους στο συμβούλιο, και αποτελεί μεγάλο μέρος του προβλήματος για τις μαζικές απορρίψεις αιτημάτων κρατουμένων για άδεια. Επίσης, στρεφόμαστε κατά της ρύθμισης οι άδειες να δίνονται υπό τον όρο του κατ’ οίκον περιορισμού ή της ηλεκτρονικής επιτήρησης (ά. 54 παρ. 3): η άδεια και ο κατ’ οίκον περιορισμός είναι δύο έννοιες διαφορετικές αν όχι αντικρουόμενες, ενώ παράλληλα το «βραχιολάκι» αντί της άδειας επιβεβαιώνει την εισβολή των ιδιωτικών οικονομικών συμφερόντων στο πεδίο της ποινικής καταστολής και τους φόβους ότι το «βραχιολάκι» δεν θα μειώσει τον αριθμό των κρατουμένων αλλά θα θέσει ανθρώπους οι οποίοι διαφορετικά θα ήταν ελεύθεροι υπό τον ιδιαίτερα δυσμενή όρο της ηλεκτρονικής παρακολούθησης. Επιπλέον, ζητάμε την κατάργηση όλων των αντιεπιστημονικών περιορισμών στη χορήγηση εκπαιδευτικών αδειών και τη μη δυνατότητα ανάκλησής τους (ά. 56).

Περαιτέρω, όσον αφορά στην εκπαιδευτική διαδικασία, από όλες τις παρατηρήσεις που έχουμε καταθέσει στη διαβούλευση για τον νέο Κώδικα, θα σταθούμε εδώ σε ένα σημείο: το άρθρο 33 στην παρ. 9 δίνει τη δυνατότητα στο αρμόδιο δικαστικό όργανο να αναστείλει την εκπαίδευση σε περίπτωση μεταγωγής ή επιβολής πειθαρχικής ποινής στον κρατούμενο. Θα έπρεπε να είναι κοινός τόπος ότι η εκπαίδευση δεν μπορεί να λειτουργήσει υπό αίρεση, συνεπώς η σχετική διάταξη πρέπει να αποσυρθεί άμεσα.

Η θέση της Πρωτοβουλίας για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων για τους γονείς κρατούμενους είναι δεδομένη: εδώ και λίγα χρόνια «τρέχει» η καμπάνια μας «Κανένα μωρό σε κελί» προκειμένου να καταργηθεί ο εγκλεισμός των γονέων μικρών παιδιών και να αντικατασταθεί με άλλα μέτρα (όπως π.χ. ο κατ’ οίκον περιορισμός, η εισαγωγή τους σε ανοιχτή δομή με κατάλληλη ψυχοκοινωνική και εκπαιδευτική υποστήριξη, η αναστολή της ποινής τους). Το νέο ά. 13 παρ. 3 ορίζει ότι αν δεν υπάρχει ατομικό κελί για να διαβιώσει ο κρατούμενος γονέας με το παιδί του, ανοίγονται δύο ενδεχόμενα: α) αν η ποινή είναι μικρότερη των 10 ετών δίνεται η δυνατότητα να διαταχθεί η κατ’ οίκον κράτηση και β) αν η ποινή υπερβαίνει τα 10 έτη η φροντίδα του παιδιού ανατίθεται σε κατάλληλο πρόσωπο ή περιβάλλον, αλλιώς το παιδί τοποθετείται σε ίδρυμα. Η ελάχιστη διόρθωση που μπορεί να γίνει σε αυτή τη διάταξη είναι να καταργηθεί το όριο των 10 ετών για την επαπειλούμενη ή επιβληθείσα ποινή του γονέα, ώστε σε κάθε περίπτωση να υπάρχει η δυνατότητα κατ’ οίκον κράτησης του, χωρίς να αποχωριστεί το παιδί του.

Ακόμη, κρίνουμε σκόπιμο να αναφερθούμε σε ορισμένα από τα προβληματικά σημεία του ά. 63 περί μέτρων τάξης προστασίας και ασφάλειας: στο πλαίσιο που χαράσσει επιτρέπει ρητά -για πρώτη φορά- τη χρήση βίας από το προσωπικό φύλαξης και εξωτερικής φρούρησης, ακόμα και στην υποτιθέμενα «ακραία» περίπτωση της παθητικής φυσικής αντίστασης του κρατούμενου σε νόμιμη διαταγή (παρ. 1). Ακόμη, ορίζει τα λεγόμενα «μέτρα προφυλακτικής μόνωσης ή κατευνασμού» (παρ. 6), δηλαδή το πλαίσιο που δικαιολογεί τον σωματικό περιορισμό ή την ακινητοποίηση ή την απομόνωση κυρίως των ψυχικώς πασχόντων κρατουμένων. Είναι ευνόητο ότι ως Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων, είμαστε αντίθετοι προς τις εν λόγω ρυθμίσεις.

Ως προς τις πειθαρχική διαδικασία,  θα περιοριστούμε σε δύο βασικές παρατηρήσεις. Συγκεκριμένα, για τις πειθαρχικές ποινές ζητάμε : α) την ρητή κατάργηση της ποινής της απομόνωσης για όλους τους κρατούμενους (ά. 67 παρ. 1), και ιδιαίτερα για τις πιο ευάλωτες κατηγορίες (υπερήλικες, γυναίκες σε κατάσταση εγκυμοσύνης, λοχείας και ανατροφής ανήλικων παιδιών, ασθενείς και ανήλικους, ά. 67 παρ. 3) και β) την απόσυρση της νέας πρόβλεψης περί αφαίρεσης ευεργετικού υπολογισμού ημερών ποινής που μπορεί να φτάσει μέχρι και τους 6 μήνες (ά. 67 παρ. 1), καθώς δεν νοείται η πειθαρχική ποινή να ανατρέχει στο παρελθόν και να αυξάνει στην πραγματικότητα την ποινή που επιβλήθηκε από το ποινικό δικαστήριο.

Για το τέλος, αφήσαμε το ζήτημα του υπερπληθυσμού στα ελληνικά καταστήματα κράτησης. Το πρόβλημα έχει ήδη αναδειχθεί από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, με δεκάδες καταδικαστικές αποφάσεις για απάνθρωπη και εξευτελιστική μεταχείριση των κρατουμένων στις ελληνικές φυλακές. Ζητάμε η αναγνώριση του ευεργετικού υπολογισμού για όσους διαμένουν σε χώρο μικρότερο των 4 τ.μ. χώρο να μην απαιτεί το «συνεχές» της κράτησης (ά. 44 παρ. 5), ώστε να μην υπάρχουν μεθοδευμένες μετακινήσεις κρατουμένων στις φυλακές για να μην συμπληρώνεται το απαιτούμενο διάστημα. Επίσης, ως προς την αίτηση για δίκαιη ικανοποίηση κρατούμενου που διέμεινε υπό συνθήκες υπερπληθυσμού (ά. 4Α) ζητάμε την κατάργηση του παραβόλου των 200 ευρώ, που μπορεί να φτάσει στον πενταπλασιασμό σε περίπτωση ήττας του. Συναφώς, πρέπει ο ακριβής αριθμός των κρατουμένων που επιτρέπεται να τοποθετούνται σε κάθε χώρο να είναι σταθερός και εκ των προτέρων αναρτημένος δημόσια στο διαδίκτυο και να μην καθορίζεται με ατομική απόφαση σε βάση δεδομένων, με πρόσβαση μόνο του υπουργείου Δικαιοσύνης και των εισαγγελικών αρχών (ά. 19 παρ. 5). Υπό αυτές τις εγγυήσεις είναι δυνατή η βελτίωση των συνθηκών κράτησης και όχι απλώς η αποφυγή έκδοσης καταδικαστικών αποφάσεων στο μέλλον.

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ

Μια φυλακή χτισμένη στη μέση ενός έλους. Μια φυλακη χαμηλοτάβανη με ταράτσα για οροφή που πυρώνει μέσα  στον φλογισμένο κάμπο και γίνεται φούρνος. Σε αυτή τη φυλακή βρίσκονται γυναίκς καρτούμενες με τα μωρά  παιδιά τους. Στους 41 βαθμούς. Με τις πόρτες κλειστές από τις 9 το βράδυ. Να βράζουν μάνες και μωρά. κλεισμένες μέσα, κρεμάνε στα παράθυρα βρεγμένα σεντόνια μήπως και ξεγελάσουν τις φωτιές της κόλασης. Εκει δεν έχει "ζεστάθηκα να βγω λίγο στη βεράντα". Έχει τσιμέντο και σίδερο και ήλιο καυτό τη μέρα και νύχτα αποπνικτικη.

DEzZP8sXUAELNI5.jpglarge

Published in ΑΤΑΚΤΩΣ

Ο αντιφασίστας κρατούμενος Jock Palfreeman καταγγέλλει την ελληνική εταιρία Mybags για κερδοσκοπία μέσω της εργασίας στη φυλακή

μετάφραση: Black Cat

Για αρκετά χρόνια, περισσότερο απ’ όσο εγώ βρίσκομαι στην φυλακή, λειτουργεί μία εταιρία που παράγει τσάντες και εκμεταλλεύεται τους κρατούμενους στη φυλακή της Σόφιας. Το όνομα της στη Βουλγαρία είναι MKD96. Αυτή η εταιρία προμηθεύει ακριβά καταστήματα στην Ελλάδα και οι παραγγελίες και τα συμβόλαια τα διαχειρίζεται η ελληνική εταιρία Mybags.

Η ίδια ομάδα ατόμων διαχειρίζεται τις δύο εταιρίες και στις δύο πλευρές των συνόρων. Δύο παράγοντες καθορίζουν τον μισθό και την πληρωμή των κρατουμένων. Ο πρώτος είναι η πληρωμή με βάση τον αριθμό των παραγόμενων
προϊόντων και τα χρήματα όπως καταλαβαίνετε είναι πολύ λίγα. Ο πραγματικός λόγος πίσω από την εργασία στη φυλακή είναι πως για κάθε δύο εργάσιμες μέρες αφαιρούνται 3 μέρες από την ποινή. Αλλά αυτό που έχει καταφέρει η Εθνική Αρχή Φυλακών βασίζεται στην θεώρηση πως ο κατώτατος μισθός πρέπει να διαιρείται ανά εργάσιμες ώρες. Αυτό σημαίνει πως για να μπορέσει ένας κρατούμενος να δείξει πως εργάστηκε ένα μήνα, πρέπει να κερδίσει 460 leva (230€) το μήνα. Αυτό είναι αδύνατο αφού οι κρατούμενοι βγάζουν 5 stotinki ανά προϊον (0.25€), που σημαίνει ότι πρέπει να παράξουν 460 τσάντες την ημέρα για να βγάλουν 23 leva μεροκάματο. Εν τέλει πρέπει να παραχθούν 9200 τσάντες το μήνα ανα κρατούμενο, γεγονός που είναι αδύνατο. Ένας εργάτης στη φυλακή μπορεί κατά μέσο όρο να παράξει 70 με 100 τσάντες την ημέρα, λιγότερο από το ένα τέταρτο του ορίου που απαιτεί η εταιρία από τους εργάτες.

Σαν να μην έφτανε η εργασιακή εκμετάλλευση, η εταιρία μεσολαβεί για να καταγραφεί αριθμός παραγόμενων προϊόντων κάτω από τα ονόματα άλλων κρατουμένων, οι οποίοι έχουν δωροδοκήσει τη διεύθυνση της εταιρίας. Λόγω αυτής της πρακτικής, ακόμα κι αν οι κρατούμενοι φτάσουν το μέγιστο ρυθμό παραγωγής κατασκευάζοντας 100 τσάντες την ημέρα, μόνο τέσσερις μέρες θα ληφθούν υπόψη ως εργάσιμες. Όλα αυτά είναι εις γνώση και γίνονται υπό την προστασία της Εθνικής Αρχής Φυλακών. Οι εργάτες παραδίνουν τα προιόντα τους σε ένα διευθυντή της εταιρίας MKD96 ο οποίος τα καταχωρεί κάτω από τα ονόματα κρατουμένων που του έχουν δώσει χρήματα. Στην περίπτωση που κάποιος κρατούμενος έχει υποστεί κάτι τέτοιο δεν μπορεί να το γνωρίζει πριν από το τέλος του μηνα αφού τότε θα ενημερωθεί για την κατάσταση όταν οι εργάσιμες μέρες αναρτηθούν σε πίνακα στο κατάστημα της φυλακής.

Δεν είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς ποιοι είναι οι κρατούμενοι χρηματοδοτούν τη διεύθυνση: αυτοί που έχουν περισσότερες από 4 εργάσιμες μέρες το μήνα. Αυτοί οι κρατούμενοι κερδίζουν μέχρι και 22 εργάσιμες μέρες το μήνα, που σημαίνει πως θα έπρεπε να είχαν κατασκευάσει περίπου 10 000 τσάντες. Όσες τσάντες ”κλέβουν” οι προνομιούχοι κρατούμενοι, άλλες τόσες δεν καταγράφονται ως παραχθέν προϊόν επειδή η φυλακή λαμβάνει ένα ποσοστό από την εταιρία για κάθε τσάντα. Ως αποτέλεσμα η εταιρία καταβάλλει λιγότερα χρήματα στη φυλακή και πληρώνει λιγότερους φόρους. Φυσικά, δεν μας ενδιαφέρει η κατάχρηση χρημάτων από την Εθνική Αρχή Φυλακών που είναι ο πιο διεφθαρμένος θεσμός της Βουλγαρίας και ο ίδιος καταχράται εκατομμύρια από τα χρήματα των φορολογούμενων πολιτών και των κρατουμένων. Παράλληλα όμως δεν νιώθουμε και κάποια συμπάθεια για την εταιρία MKD96, που κερδοσκοπεί μέσω της φοροαποφυγής, της κατάχρησης χρημάτων και της άρνησης να καταβάλει στους κρατούμενους τα μεροκάματα τους που έχει ως αποτέλεσμα και την παρατεταμένη φυλάκισή
τους, αφού οι εργάσιμες μέρες τους δεν καταγράφονται ως τέτοιες.

Το σύστημα έχει παραμείνει το ίδιο εδώ και χρόνια. Κάποιοι κρατούμενοι δεν μετρούν τις εργάσιμες μέρες που έχουν συγκεντρώσει και δεν γνωρίζουν πως τους κλέβουν. Όταν οι  κρατούμενοι συνειδητοποιήσουν τι γίνεται, οι
αρμόδιοι τους λένε ψέμματα, πως ήταν ένα λάθος και πως τον άλλο μήνα θα τις προσθέσουν τις εργάσιμες μέρες, κάτι που φυσικά δεν γίνεται ποτέ. Κάποιοι κρατούμενοι λαδώνονται με τσιγάρα και καφέ για να μην απαιτήσουν
να γίνει κάτι γι’ αυτή την τεράστια κατάχρηση χρημάτων. Οι εργάτες της φυλακής που αποδέχονται τα τσιγάρα και τον καφέ το κάνουν επειδή νιώθουν πως δεν υπάρχει ελπίδα ούτε κάποιος τρόπος να παλέψουν ενάντια στην
εταιρία. Αυτό όμως σημαίνει πως κάποιοι κρατούμενοι πουλάνε την ελευθερία τους για να μπορέσουν κάποιοι Έλληνες και Βούλγαροι καπιταλιστές να γίνουν πλουσιότεροι ενώ οι εργάτες γίνονται φτωχότεροι και μένουν στη φυλακή για περισσότερο.

Η εταιρία MKD96 χαίρει της προστασίας της Εθνικής Αρχής Φυλακών λόγω της εξασφάλισης κρατικών συμβολαίων. Ό,τι γίνεται στην Ελλάδα γίνεται και στη Βουλγαρία. Κάποιες εταιρίες καταφέρνουν να εξασφαλίσουν κρατικά συμβόλαια παράνομα, δίνοντας μίζες στους κρατικούς αξιωματούχους που τα ενέκριναν. Αυτή η εταιρία προστατεύεται και από τη διοίκηση της φυλακής λόγω μεγάλων συμβολαίων που αφορούν την εκτύπωση και την δημιουργία προϊόντων από χαρτί για το κράτος, ενώ τα συμβόλαια παραχωρούνται χωρίς να ακολουθηθεί η σωστή διαδικασία υποβολής κι εξέτασης των αιτήσεων από όλες τις ενδιαφερόμενες εταιρίες. Παράλληλα, πρώην και νυν προσωπικό των φυλακών έχει λειτουργήσει με τέτοιο τρόπο σ’ αυτές τις διαδικασίες, ώστε μέρος των χρημάτων να καταλήγει στις τσέπες τους. Υπάρχει ένα τεράστιο ενδιαφέρον από το προσωπικό της Εθνικής Αρχής Φυλακών για τη διατήρηση αυτού του μηχανισμού διαφθοράς. Εάν έχει αποδείξει κάτι ο τελευταίος χρόνος είναι πως το προσωπικό στο Τμήμα Εποπτείας του Υπουργείου Δικαιοσύνης αποτελεί μέρος αυτού του μηχανισμού και γι’ αυτό εκτονώνεται σε ένα κυνήγι μαγισσών ενάντια στους κρατούμενους και το προσωπικό των φυλακών που παλεύουν για αλλαγές.

Ακόμα μία αηδιαστική όψη αυτής της απάτης είναι πως οι χάρτινες αυτές τσάντες γίνονται έπειτα από παραγγελία ακριβών καταστημάτων που προσφέρουν τα προϊόντα τους σε μία ελίτ καταναλωτών. Μόνο οι πλούσιοι μπορούν να παραλάβουν τα  πανάκριβα ρούχα και παπούτσια που αγόρασαν μέσα σε αυτές τις εξίσου πανάκριβες τσάντες που φέρουν το λογότυπο του καταστήματος. Κανείς από αυτούς τους αδαείς καταναλωτές δεν έχει ιδέα πόσο υπέφεραν και πόσο άγχος πέρασαν οι άνθρωποι που σχετίζονται με την παραγωγή τους. Παραμυθιάζουν τους κρατούμενους πως με την συμμετοχή τους στην παραγωγή θα βγουν από τη φυλακή πιο σύντομα κι αυτοί αρχίζουν να κάνουν σχέδια γύρω από την ημερομηνία που υπολογίζουν να αποφυλακιστούν. Λένε στις γυναίκες και τα παιδιά τους πως θα έρθουν γρήγορα σπίτι αλλά όταν έρθει η ώρα, η διεύθυνση της φυλακής τους αναγγέλλει πως δεν είναι
δυνατή η αποφυλάκισή τους και πως τα προϊόντα που κατασκεύαζαν για μήνες ολόκληρους δεν έχουν δηλωθεί από την εταιρία.

mpatsofovia2

Αυτή η επιστολή αποσκοπεί στην ενημέρωση συντρόφων στην Ελλάδα για την κατάσταση που επικρατεί στη φυλακή της Σόφιας και ένα κάλεσμα για γνωστοποίηση των δραστηριοτήτων της εταιρίας Mybags. Θα εκτιμούσαμε
δράσεις αλληλεγγύης και θα βοηθούσε πολύ εμένα και άλλους κρατούμενους εάν γνωστοποιούσατε στην εταιρία ότι η κερδοσκοπία από την δουλεία της φυλακής είναι εντελώς απαράδεκτη!

Με αλληλεγγύη,
Jock Palfreeman
Φυλακή της Σόφιας, Βουλγαρία

Published in Κόσμος

Σήμερα λόγω καύσωνα και χωρίς κλιματισμό η κατάσταση έχει επιδεινωθεί. Παρακαλούμε διαδώστε.

Ξεκινάω, ο,τι πώ αφορά το σύνολο των φυλακών και ας μιλώ για την Θηβα πιο αναλυτικά, καθώς το έζησα!

Χτισμένη η φυλακή σε έλος, τσιμέντο και σίδερο, αυτήν την στιγμή αν η θερμοκρασία ειναι 40 εκεί μέσα είναι 45!

Ο σωφρονιστικός κώδικας λέει πως για να μείνουν οι πόρτες των θαλάμων ανοιχτές για να υπάρξει ενα ας πούμε ρευματάκι το μεσημέρι και δυό ώρες παραπάνω το βράδυ (απο εννέα να κλείσουν 11), η θερμοκρασία πρέπει να ξεπερνάει τους 38 βαθμούς, φυσικά δεν υπάρχουν κλιματιστικά!!

Οι θάλαμοι είναι χωρητικότητας 12 ατόμων, 20-23 γυναίκες μέσα!

Οι τουαλέτες μέσα στους θαλάμους δεν εχουν εξαερισμό ούτε παράθυρο (νομίζω δεν χρειάζονται παραπάνω λόγια), η καθαριότητα γίνετε από τις κρατούμενες με δικά τους έξοδα σε χλωρίνες και απορρυπαντικά! οσες/οι δεν εχουν πόρους… η κοινωνική υπηρεσία τους προμηθεύει τα εξής: τέσσερα χαρτιά υγείας ενα πακέτο σερβιέτες, ενα σαπούνι, πέντε χούφτες σκόνη πλυσίματος και σε δύο μπουκαλάκια του μίσου λίτρου στην μέση αφρόλουτρο και σαμπουάν αυτά για έναν μήνα.

Οταν τα παραλαμβάνεις υπογράφεις και το κόστος τους είναι 50 ευρώ!!! (αυτό τα λέει όλα).

Πάμε στην έρευνα!!!!! αφού θα εγκριθεί το ανοιχτό επισκεπτήριο, θα πάει μια μάνα στο κλειστό, με το τζάμι και με τηλέφωνο να μιλήσει θα κατέβει κάτω σε έναν χώρο με ένα ξύλινο τραπέζι να χωρίζει την κρατούμενη με τα μέλη της οικογένειας της, παρουσία σωφρονιστικού υπαλλήλου, αν είναι μικρό το παιδί σε αφήνουν να το αγκαλιάσεις, αν είναι μεγάλο μόνο άγγιγμα του χεριού (πως νοιώθει εκείνη την ώρα το φαντάζεστε;), τελειώνει το επισκεπτήριο και πρέπει πια να μπείς στην πτέρυγα… θα περάσεις απο την έρευνα θα σε ξεντύσουν τελείως, θα σε βάλουν να κάνεις βαθύ κάθισμα και να βήχεις (πιστεύω πως καταλαβαίνετε όλοι) και αφού εχεις υποστεί τον ύψιστο εξευτελισμό ως άνθρωπος, θα πας στην πτέρυγα.

Μπορούν να μπούν στους θαλάμους για να κάνουν έρευνα οτι ώρα θέλουν, να ξαναπεράσεις τον ίδιο εξευτελισμό της σωματικής έρευνας και να μην αφήσουν τίποτα που να μην ελέχθει, θα αδειάσουν καφέδες, ζάχαρη, σκόνη για τα ρούχα στο πάτωμα και θα φύγουν…. χωρίς να υπολογίσουν αν εσύ δεν εχεις χρήματα να πάρεις άλλα!! και δεν δικαιούσε να πάρεις απο την φυλακή. Για τους εισαγγελείς τα είπα!!! αυτά μαζί με άλλα αιτήματα ζητάνε σήμερα οι κρατούμενοι!!! Οι φυλακισμένοι αγωνίζονται και θα συνεχίσουν για τα αυτονόητα. Στην κρίση σας αν τους σταθείτε!!!

Πρίν λίγο ενημερώθηκα πως ηδη τέσσερις γυναίκες στην Θήβα εχουν λιποθυμήσει απο τον καύσωνα, μιλάμε για μια πτέρυγα!! για τις άλλες δεν ξέρουμε!

Ισως να νομίζετε πως σήμερα τρελάθηκα!!

δέστε την φωτογραφία….. κελί μωρομάνας…. αν σας φαίνετε μεγάλο, είναι γιατί είναι τραβηγμένη απο έξω με ανοιχτή πόρτα, φανταστείτε με τον καύσωνα, κλειστή την πόρτα!!!

@Σαββατούλα Καλπακίδου via provo.gr

δείτε και https://vimeo.com/album/4277402/video/193301910

Published in ΑΤΑΚΤΩΣ

Η έκθεση αυτή των 31 σελίδων, «Γιατί με Κρατάτε Εδώ; Ασυνόδευτα Παιδιά υπό Κράτηση στην Ελλάδα», καταγράφει την αυθαίρετη και παρατεταμένη κράτηση παιδιών σε παραβίαση της διεθνούς και ελληνικής νομοθεσίας. Τα παιδιά κρατούνται υπό ανθυγιεινές συνθήκες, μερικές φορές μαζί με ενήλικες με τους οποίους δεν έχουν συγγενική σχέση, σε αστυνομικά τμήματα και σε κέντρα κράτησης με μικρή πρόσβαση σε βασική φροντίδα και υπηρεσίες. Η έκθεση βασίζεται σε συνεντεύξεις 42 παιδιών που κρατούνται ή έχουν κρατηθεί, καθώς και σε επισκέψεις σε δύο αστυνομικά τμήματα και δύο κέντρα κράτησης στην ηπειρωτική Ελλάδα.

«Γιατί με Κρατάτε Εδώ;» Ασυνόδευτα Παιδιά υπό Κράτηση στην Ελλάδα

 «Η Ελλάδα λέει ότι πρέπει να προβαίνει στην κράτηση αυτών των παιδιών για δική τους προστασία, αλλά το να μένουν κλειδωμένα σε συνωστισμένα και βρώμικα κελιά είναι το τελευταίο πράγμα που χρειάζονται αυτά τα παιδιά», είπε η Rebecca Riddell, υπότροφος για την Ευρώπη στη Human Rights Watch. «Μιλάμε για παιδιά που είναι ολομόναχα και τα οποία εγκατέλειψαν τις πατρίδες τους, συχνά για να ξεφύγουν από τη βία. Η Ελλάδα και η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να επιτελούν καλύτερα το έργο της παροχής της φροντίδας που χρειάζονται και αξίζουν αυτά τα ευάλωτα παιδιά.»

Οι ελληνικές αρχές κατέγραψαν περισσότερα από 3.300 ασυνόδευτα παιδιά αιτούντα άσυλο και άλλα παιδιά μετανάστες, που έφτασαν στην Ελλάδα, στους επτά πρώτους μήνες του 2016. Παρόλο που τα ασυνόδευτα παιδιά πρέπει να παραπέμπονται σε ασφαλή καταλύματα, η Ελλάδα έχει χρόνια έλλειψη χώρων και τα παιδιά αυτά κρατούνται υπό συνθήκες της λεγόμενης προστατευτικής φύλαξης ενώ περιμένουν την τοποθέτησή τους στο ήδη πολύ επιβαρυμένο σύστημα των δομών φιλοξενίας.

Η ελληνική νομοθεσία ορίζει ότι τα ασυνόδευτα παιδιά μπορούν να κρατούνται, εν αναμονή της μεταφοράς τους σε δομές φιλοξενίας, για 25 ημέρες και για έως 45 ημέρες σε πολύ περιορισμένες περιστάσεις. Η Human Rights Watch διαπίστωσε ότι τα παιδιά συχνά κρατούνται για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα από αυτά τα ήδη μεγάλα χρονικά περιθώρια, με μέσο όρο διαμονής τις 40 ημέρες. Ο «Javed S.», ένα 16χρονο αγόρι από το Αφγανιστάν υπό αστυνομική κράτηση επί 52 ημέρες, είπε, «Η κατάσταση είναι πολύ άσχημη... αισθάνομαι ολομόναχος εδώ, μακριά από την οικογένειά μου, από τους φίλους μου... πρέπει να ξεφύγω από αυτήν την κόλαση.» Η ελληνική αστυνομία είχε υπό κράτηση 161 ασυνόδευτα παιδιά στους πρώτους έξι μήνες του 2016.

Τα παιδιά αντιμετωπίζουν εξαιρετικά άσχημες συνθήκες. Σε ορισμένες περιστάσεις, αναγκάστηκαν να ζουν και να κοιμούνται σε υπερπλήρη, βρώμικα κελιά, γεμάτα έντομα και τρωκτικά, μερικές φορές χωρίς στρώματα και στερούνταν την πρόσβαση σε εγκαταστάσεις υγιεινής, την αναγκαία ατομική καθαριότητα, και την ιδιωτικότητα. Κάποια είχαν κρατηθεί με ενήλικες παρά το γεγονός ότι αυτό αυξάνει τον κίνδυνο κακοποίησης  και σεξουαλικής βίας και παραβιάζει τους διεθνείς και εθνικούς νόμους που απαιτούν το διαχωρισμό των ενηλίκων από τα παιδιά κατά την κράτηση.

«Μα το Θεό, κοιμάμαι μαζί με αρουραίους» μας είπε ένα 15χρονο αγόρι από την Αλγερία, υπό κράτηση στο κέντρο κράτησης Αμυγδαλέζας. Άλλο αγόρι, ο 17χρονος «Nawaz S.» είπε ότι βρισκόταν υπό κράτηση με ενήλικες που δεν ήταν συγγενείς του: «Δεν αισθανόμουν ασφαλής, γιατί τα άλλα άτομα [στο ίδιο κελί με μένα] έκαναν χρήση ναρκωτικών…Όταν καυγάδιζαν, φυσικά φοβόμουν και δεν μπορούσα να κοιμηθώ.»

Τα παιδιά αντιμετωπίζουν επίσης κακομεταχείριση από την αστυνομία. Ενώ τα περισσότερα παιδιά που παραχώρησαν συνέντευξη δεν ανέφεραν κακοποίηση, τέσσερα παιδιά είπαν ότι οι αστυνομικοί τα είχαν χαστουκίσει ή ταπεινώσει.

Τα παιδιά σε αστυνομική φύλαξη συχνά έχουν ελάχιστη ή μηδαμινή πρόσβαση σε συμβουλευτική, ενημέρωση και νομική συνδρομή. Μόνο μία από τις τέσσερις δομές που επισκέφτηκε η Human Rights Watch παρείχε πρόσβαση σε ψυχολογική φροντίδα. Σε κανένα από τα παιδιά υπό αστυνομική κράτηση που μας παραχώρησαν συνέντευξη δεν δόθηκε πρόσβαση σε διερμηνέα για να μιλήσουν με την αστυνομία και μόνο μία από τις τέσσερις δομές παρείχε πρόσβαση σε βιβλία και παιχνίδια.

Πολλά παιδιά εγκατέλειψαν την πατρίδα τους, συμπεριλαμβανομένης της Συρίας, του Αφγανιστάν και του Ιράκ, για να γλυτώσουν από την βία και τις ένοπλες συρράξεις. Ο «Wasim T.», ένας 16χρονος Κούρδος από το Ιράκ που κρατήθηκε σε αστυνομικό κελί, είπε ότι εγκατέλειψε την πατρίδα του όταν οι πολεμιστές του Ισλαμικού Κράτους (γνωστού ως ISIS) κατέλαβε τη Μοσούλη, όπου ζούσε, και εκτέλεσαν τον πατέρα του. Τα παιδιά είτε ταξίδεψαν μόνα τους προς την Ευρώπη είτε χωρίστηκαν από τις οικογένειες τους κατά το ταξίδι τους.

Η αδυναμία της Ελλάδας να παράσχει καταλύματα για τα ασυνόδευτα παιδιά μετανάστες συνιστά χρόνιο πρόβλημα. Οι ελληνικές αρχές έχουν αναγνωρίσει τη δύσκολη κατάσταση, αλλά έχουν κάνει ελάχιστα για να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά την έλλειψη καταλυμάτων.

Το πρόβλημα οξύνθηκε μετά από το σημαντικό αριθμό αφίξεων δια θαλάσσης στα ελληνικά νησιά – περισσότεροι από 160.000 άνθρωποι έφθασαν στους πρώτους επτά μήνες του 2016 – και το κλείσιμο των συνόρων προς το βορά, που ουσιαστικά παγίδευσαν τους αιτούντες άσυλο και μετανάστες στην Ελλάδα. Σύμφωνα με το Εθνικό Κέντρο Κοινωνικής Αλληλεγγύης, η Ελλάδα έχει μόνο 778 θέσεις σε δομές φιλοξενίας για ασυνόδευτα παιδιά. Στις 11 Αυγούστου 2016, όλες οι εγκαταστάσεις ήταν πλήρεις και εκκρεμούσαν 1.472 αιτήσεις για τοποθέτηση.

Το σχέδιο επείγουσας μετεγκατάστασης της ΕΕ, που υιοθετήθηκε το Σεπτέμβριο του 2015 με την πρόθεση μετεγκατάστασης 66.400 αιτούντων άσυλο από την Ελλάδα σε άλλες χώρες της ΕΕ, ελάχιστα εκτόνωσε την κατάσταση. Στις 2 Σεπτεμβρίου, μόνο 49 ασυνόδευτα παιδιά είχαν μετεγκατασταθεί. Τον Αύγουστο, σε επίσκεψή του στην Ελλάδα, ο Ύπατος Αρμοστής των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες, Filippo Grandi, τόνισε την αναγκαιότητα για τα κράτη μέλη της ΕΕ να επισπεύσουν τη μεταφορά των αιτούντων άσυλο εκτός Ελλάδας, μέσω της οικογενειακής επανένωσης και της μετεγκατάστασης. Τα κράτη μέλη της ΕΕ απέρριψαν την έκκληση της Ελλάδας τον Ιούνιο να καταστούν όλα τα ασυνόδευτα παιδιά επιλέξιμα για μετεγκατάσταση, ανεξαρτήτως εθνικότητας.
  

Με βάση το διεθνές δίκαιο, τις δεσμευτικές ευρωπαϊκές οδηγίες και το εθνικό δίκαιο, η κράτηση ασυνόδευτων παιδιών μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνο ως μέτρο έσχατης ανάγκης, σε εξαιρετικές περιστάσεις, και για το συντομότερο κατάλληλο χρονικό διάστημα. Η Επιτροπή των Ηνωμένων Εθνών για τα Δικαιώματα του Παιδιού έχει πει ότι τα παιδιά δεν πρέπει να κρατούνται αποκλειστικά και μόνο λόγω του καθεστώτος τους ως μεταναστών ή επειδή είναι ασυνόδευτα.

Η ελληνική κυβέρνηση πρέπει να διασφαλίσει ότι υπάρχουν επαρκείς και κατάλληλες εναλλακτικές λύσεις αντί της κράτησης και να βάλει τέλος στην αδικαιολόγητη κράτηση των ασυνόδευτων παιδιών. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή πρέπει να διαθέσει τα προβλεπόμενα ποσά επείγουσας βοήθειας για τοποθετήσεις ασυνόδευτων παιδιών στην Ελλάδα. Η Ελλάδα και άλλα κράτη μέλη της ΕΕ πρέπει να εντείνουν τις προσπάθειές τους να μεταφέρουν τα ασυνόδευτα παιδιά αιτούντες άσυλο εκτός Ελλάδας, τόσο υπό το σχέδιο μετεγκατάστασης της ΕΕ όσο και μέσω της επανένωσης με μέλη των οικογενειών τους που ζουν σε άλλες χώρες της ΕΕ.

«Οι ελληνικές αρχές αντιμετωπίζουν πραγματικές προκλήσεις λόγω του σημαντικού αριθμού αφίξεων, αλλά αυτό δεν απαλλάσσει την Ελλάδα από την υποχρέωσή της να προστατεύσει τα παιδιά που εγκατέλειψαν τις πατρίδες τους λόγω της βίας, βίωσαν τραυματικά ταξίδια και είναι μόνα τους,» είπε η Riddell. «Εάν τα κράτη μέλη της ΕΕ αντιμετωπίζουν με σοβαρότητα το θέμα της προστασίας αυτών των ευάλωτων παιδιών, πρέπει να κινήσουν με γοργούς ρυθμούς τη διαδικασία εξόδου τους από την Ελλάδα και προώθησής τους σε κράτη μέλη.»

Αποσπάσματα από την έκθεση:

«Είναι δύσκολο όταν σκέφτομαι πόσες μέρες είμαι μέσα. Δεν έχω τίποτα να κάνω. Το μόνο πράγμα που κάνουμε είναι να σκεφτόμαστε, να μιλάμε μεταξύ μας και να κοιμόμαστε. Δεν υπάρχει τηλεόραση, ούτε βιβλία, και ο τοίχος είναι μαύρος από τη βρώμα… Το νερό είναι πολύ κρύο και δεν μπορούμε να κάνουμε ντους.» - «Wasim T.», 16χρονος Κούρδος που, σε συνέντευξή του στο αστυνομικό τμήμα Φιλιατών, είπε ότι εγκατέλειψε τη Μοσούλη μετά την εκτέλεση του πατέρα του από το ISIS.

«Μόλις είχα ξυπνήσει. Δεν είχα χρόνο να πλύνω το πρόσωπό μου, γι’ αυτό περπατούσα νυσταγμένος και ο αστυνομικός ήρθε και μου έδωσε ένα χαστούκι τόσο δυνατό που δεν μπορούσα να δω μπροστά μου [προσωρινά].” - «Roda A.», 17χρονο αγόρι από τη Συρία, σε συνέντευξή του στο κέντρο κράτησης στο Παρανέστη, είπε ότι ένας αστυνομικός τον χαστούκισε για να τον πιέσει να πάει πιο γρήγορα στο ραντεβού με το γιατρό.

«Απλά αστειευόμασταν μέσα στο κελί. Ο αστυνόμος με έβγαλε έξω τραβώντας με, με έβαλε να κάτσω σε μία καρέκλα και μου πέρασε χειροπέδες με τα χέρια δεμένα πίσω από την πλάτη... Αυτός έχει όλη την εξουσία. Μπορούσε να μου κάνει τα πάντα. Όλοι μας είμαστε ολομόναχοι εδώ. Δεν έχουμε κανέναν.» - «Adi S.», 17χρονο αγόρι από το Πακιστάν, σε συνέντευξη στο κέντρο κράτησης της Αμυγδαλέζας, είπε ότι ένας αστυνομικός τον φόβισε και τον ταπείνωσε μπροστά στους άλλους κρατούμενος.

«Δεν αισθανόμουν ασφαλής γιατί τα άλλα άτομα [στο ίδιο κελί με μένα] έκαναν χρήση ναρκωτικών… Η αστυνομία κοιμόταν κι έκανε ότι ήθελε. Κάθε λίγες ώρες ξέσπαγαν καυγάδες. Η αστυνομία απλά ερχόταν και παρακολουθούσε τους καυγάδες και μετά έφευγε… Όταν καυγάδιζαν, φυσικά φοβόμουν, και δεν μπορούσα να κοιμηθώ.» - «Nawaz S.», 17χρονο αγόρι από το Πακιστάν, σε συνέντευξή του στο κέντρο κράτησης στην Αμυγδαλέζα, όπου είπε ότι μεταφέρθηκε αφού είχε κρατηθεί επί δύο μήνες σε ένα συνωστισμένο κελί της αστυνομίας μαζί με ενήλικες.

πηγή: Human Rights Watch

το πλήρες κείμενο της έκθεσης

Published in Πολιτική

Σε καθεστώς διπλής κινητοποίησης βρίσκονται από τις 24/1/2016 οι κρατούμενοι των Δικαστικών Φυλακών Κορυδαλλού και ενώ η ικανοποίηση των αιτημάτων τους δεν προϋποθέτει την έγκριση της τρόικα παρά μόνο την απλή και αυτονόητη εφαρμογή του σωφρονιστικού κώδικα, τόσο το υπουργείο Δικαιοσύνης όσο και η διεύθυνση της φυλακής κωφεύουν.

Η πρώτη κινητοποίηση στα πλαίσια της οποίας οι πτέρυγες Α,Β,Γ και Δ αρνούνται την μεσημεριανή καταμέτρηση και κατάκλιση ενώ παρατείνουν και την βραδινή κατά δυο ώρες έχει ως αιτήματα την παροχή δυνατότητας να αγοράζουν με δικά τους έξοδα ηλεκτρικό μάτι, βραστήρα νερού και καλοριφέρ καθώς επίσης και να σταματήσει η αναίτια απόρριψη αιτήσεων για τα επισκεπτήρια τους.

Οι κρατούμενοι ισχυρίζονται ότι ενώ έχουν περάσει περίπου τέσσερεις μήνες από τότε που ο Γ.Γ. του υπουργείου δικαιοσύνης κύριος Ευτύχης Φυτράκης εγγυήθηκε προσωπικά, προκειμένου να λήξει η προηγούμενη αντίστοιχη κινητοποίηση, ότι θα ικανοποιηθούν άμεσα τα αιτήματα που άπτονται των αρμοδιοτήτων του όπως για παράδειγμα η βελτίωση του συσσιτίου, η εξασφάλιση θέρμανσης και η τοποθέτηση θερμοσιφώνων προκειμένου οι κρατούμενοι να μπορούν να κάνουν μπάνιο με ζεστό νερό ωστόσο δεν έχει γίνει κάποιο βήμα έστω για να διασκεδάσει τις εντυπώσεις. Σε αντίθεση η πρωτοβουλία ορισμένων κρατούμενων να αγοράσουν με δικά τους έξοδα βραστήρες νερού προκειμένου να μπορούν έστω με αυτόν τον τρόπο να κάνουν μπάνιο προσέκρουσε στην άρνηση της διευθύντριας η οποία έχει απαγορεύσει αυτή την δυνατότητα.

Να σημειωθεί ότι τα κοινόχρηστα μπάνια που βρίσκονται στο υπόγειο της κάθε πτέρυγας και τα οποία σύμφωνα με τους κρατούμενους διαθέτουν ζεστό νερό για 30 λεπτά την ημέρα προκειμένου να καλύψουν τις ανάγκες 300 περίπου εγκλείστων ανά πτέρυγα, βρίσκονται σε τόσο τραγική κατάσταση που και να παραβλέψει κανείς τις ξεχαρβαλωμένες εγκαταστάσεις και τα περιττώματα από αρουραίους δημιουργείται τουλάχιστον η εντύπωση πως ακόμα και αν δεν κολλήσει κάποιος κάποια ασθένεια σίγουρα θα βγει πιο βρώμικος από όσο μπήκε.

 

 

Το ίδιο συμβαίνει και με την θέρμανση δεδομένου ότι τόσο οι εγκαταστάσεις όσο και το πετρέλαιο θέρμανσης είναι στην πραγματικότητα ανύπαρκτες σε έναν χώρο που αφενός λόγω της παλαιότητας του και αφετέρου λόγω του υπερπληθυσμού που καθιστά απαραίτητο να παραμείνουν ανοιχτά τα παράθυρα των κελιών για αρκετή ώρα ώστε να ανανεώνεται ο αέρας. Η διευθύντρια όπως καταγγέλλουν οι κρατούμενοι αρνείται να επιτρέψει ηλεκτρικά καλοριφέρ με έξοδα των ίδιων των κρατουμένων κάτι που μέχρι το περασμένο χρόνο επιτρεπόταν με ευθύνη των αρχιφυλάκων.

Τα πράγματα δεν αλλάζουν σε τίποτε και σε σχέση με το συσσίτιο το οποίο σερβίρεται όχι μόνο σε ανεπαρκείς μερίδες αλλά επιπλέον "γαρνίρεται" με μια ποικιλία από διαφορετικής ράτσας κατσαρίδες. Η προσπάθεια ορισμένων κρατουμένων να αγοράσουν με δικά τους έξοδα ηλεκτρικό μάτι προκειμένου να μαγειρεύουν μόνοι τους το φαγητό τους με προϊόντα που αγοράζουν από τον μπακάλη της φυλακής έχει καταλήξει να θεωρείται ένα εξαιρετικό προνόμιο το οποίο όποιος το έχει καλό είναι να μην διαμαρτύρεται.

Σύμφωνα με την ίδια την διευθύντρια κ. Χαραλαμπία Κουτσομιχάλη η άρνηση της δεν προκύπτει από κάποιου είδους σαδιστικής αντίληψης για τα καθήκοντα της αλλά από το αντικειμενικό γεγονός ότι οι απαρχαιωμένες ηλεκτρολογικές εγκαταστάσεις των φυλακών δημιουργούν κίνδυνο βραχυκυκλώματος και πως ήδη χάρη στην κινητοποίηση των κρατουμένων έχει εγκριθεί σχετικό κονδύλι ύψους 60.000 ευρώ.
Οι κρατούμενοι της φυλακής Κορυδαλλού παραμένουν δύσπιστοι καθώς ισχυρίζονται ότι η διευθύντρια προσπαθεί να επιβάλλει ένα συγκεντρωτικό μοντέλο διοίκησης, διευθύνοντας από το γραφείο της και αφαιρώντας αρμοδιότητες από τους αρχιφύλακες οι οποίοι γνωρίζουν καλύτερα τα προβλήματα αφού βρίσκονται σε καθημερινή τριβή με τους φυλακισμένους. Αποτέλεσμα αυτού του συγκεντρωτισμού είναι να απορρίπτονται αιτήσεις για ελεύθερα επισκεπτήρια έγκλειστων των οποίων οι συγγενείς έρχονται σε πολλές περιπτώσεις από άλλα κράτη προκειμένου να δουν τους ανθρώπους τους. Όπως καταγγέλλουν οι κρατούμενοι οι εγκαταστάσεις των επισκεπτηρίων είναι ακατάλληλες, το τριπλό τζάμι που μεσολαβεί μεταξύ του εγκλείστου και του επισκέπτη είναι τόσο θολό που καθιστά την οπτική επαφή σχεδόν αδύνατη και τα περισσότερα ακουστικά ενδοεπικοινωνίας είτε βουίζουν, είτε δεν λειτουργούν καθόλου.
Αυτό που η στην ουσία ζητάει η επιτροπή αγώνα των κρατουμένων είναι η τήρηση του σωφρονιστικού κώδικα ή αλλιώς οι αντισταθμιστικές λύσεις στις περιπτώσεις που αυτό είναι αδύνατό λόγω έλλειψης κονδυλίων.

Παράλληλα οι κρατούμενοι των φυλακών Κορυδαλλού διεξάγουν από τις 6/02/2016 άλλη μια ταυτόχρονη κινητοποίηση κρατώντας ανοιχτό το προαύλιο δυο ώρες μετά το προβλεπόμενο διεκδικώντας την επιστροφή του συγκρατούμενου τους Φάμπιο Ντούσκο ο οποίος σύμφωνα με τις καταγγελίες τους «απήχθει» έπειτα από εισβολή των ΕΚΑΜ στο κελί του χωρίς συγκεκριμένο λόγο και προκειμένου να μεταχθεί παρατύπως στην Διεύθυνση Μεταγωγών όπου κρατείται σε απομόνωση και στερείται ακόμα και το δικαίωμα του στον προαυλισμό.
Η διοίκηση της φυλακής αρνήθηκε ενώπιων της επιτροπής αγώνα κρατουμένων οποιαδήποτε εμπλοκή στο περιστατικό επιρρίπτοντας τις ευθύνες αορίστως σε κάποια εισαγγελική αρχή.

Οι κρατούμενοι των φυλακών Κορυδαλλού δηλώνουν αποφασισμένοι να συνεχίσουν τον αγώνα τους μέχρι να δικαιωθούν.

Πηγή: omniatv.com

 

 

Published in Ελλάδα
Page 1 of 4