ZT News 4 - шаблон joomla Форекс

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΔΑΣΚΑΛΟΙ ΕΚΜΑΘΗΣΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ
 

Η γλώσσα είναι όπλο, απαραίτητη στην καθημερινότητα των μεταναστών, στην κοινωνικοποίηση, αλλά και στη διεκδίκηση των δικαιωμάτων τους,  απαραίτητος κώδικας για την κοινή δράση με τους εργαζόμενους και νέους, για την ένταξη στην κοινωνία.
  Το Σχολείο «Αταξήα» είναι μια πρωτοβουλία από  το Κοινωνικό Στέκι- Στέκι Μεταναστών για τη δωρεάν εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας σε μετανάστες και πρόσφυγες. Ισπανικών, τούρκικων, αραβικών και αγγλικών για όλους εμάς που θέλουμε να γνωρίσουμε άλλες κουλτούρες και γλώσσες. Τα μαθήματα γίνονται καθημερινά στο χώρο του Στεκιού (Χ.Νταλιάνη 5). Οι διδάσκοντες είναι εθελοντές, εκπαιδευτικοί, φοιτητές και όποιος/-α θέλει να ενισχύσει την προσπάθειά μας. Κάθε σχολική χρονιά αρχίζει τον Οκτώβριο και διαρκεί μέχρι τον Ιούνιο. Οι μαθητές δεν απαιτείται να διαθέτουν νομιμοποιητικά έγγραφα. Δεν είμαστε θεσμικός φορέας και στηριζόμαστε στην οικονομική ενίσχυση του κόσμου που θέλει να συμβάλει.
  Ο ερχομός προσφύγων στην πόλη μας , δημιουργεί την ανάγκη για νέα τμήματα ελληνικών. Καλούμε, λοιπόν όποιον θέλει να συμβάλλει στην προσπάθεια αυτή, να πλαισιώσει τα τμήματα ως δάσκαλος ελληνικών για τμήματα αρχαρίων ή προχωρημένων.  Επικοινωνήστε μαζί μας από τις 5/10 έως 12/10: 6976023952,6934168022
«ΣΧΟΛΕΙΟ ΑΤΑΞΗΑ»

 

ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΣΤΕΚΙ-ΣΤΕΚΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ

Δολοφονική επίθεση από τάγμα εφόδου, που επιτέθηκε με σιδερογροθιές εναντίον δύο μεταναστών εργατών γης στην Γκορυτσά Ασπροπύργου καταγγέλουν σε κοινή τους ανακοίνωση η ΚΕΕΡΦΑ, η Πακιστανική Κοινότητα Ελλάδος και η Ένωση Μεταναστών Εργατών Γκορυτσά Ασπροπύργου. Ανάλογες και πολύ σοβαρές καταγγελίες για τη δράση ακροδεξιών ομάδων στην περιοχή είχαν γίνει και πριν από μερικούς μήνες
 

Όπως καταγγέλλουν οι τρεις οργανώσεις: «η πενταμελής ομάδα των φασιστών επιτέθηκε με σιδηρογροθιές κατά δύο μεταναστών εργατών την ωρα που βρίσκονταν σε θερμοκήπια και δούλευαν. Οι τρεις κύκλωσαν τον Ασφάκ Μαχμούντ και άρχισαν να του καταφέρνουν δολοφονικά χτυπήματα στο πρόσωπο ενώ οι άλλοι δύο πλησίασαν τον Βακάς Χουσείν»

Όπως προσθέτουν: «Οι δράστες είναι γνωστοί στα θύματα. Στις διαδηλώσεις στον Ασπρόπυργο και την Γκορυτσά το περασμένο Μάη και Ιούνη είχαν παρουσία μαζί μετά φασιστοειδή της Χρυσής Αυγής που επιτέθηκαν στους μετανάστες και τους αντιφασίστες. Γυρνούσαν διαρκώς με ποδήλατα στο χώρο. Μετά τα γεγονότα, οι ίδιοι πήγαν στο χώρο εργασίας και φωτογράφιζαν τους μετανάστες εργάτες για να τους τρομοκρατήσουν. Όπως φαίνεται δεν έμειναν στις απειλές αλλά προχώρησαν σε επιθέσεις»

«Η εισαγγελική έρευνα χρειάζεται να ολοκληρωθεί και να παραπεμφθούν οι φασίστες πριν θρηνήσουμε ένα νέο Σαχζάτ Λουκμάν», συμπληρώνει, ασκώντας παράλληλα κριτική στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝ.ΕΛΛ. «γιατί ένα χρόνιο τώρα ξετυλίγονται οι επιθέσεις και δεν προχώρησε καμία πρωτοβουλία κάθαρσης της Αστυνομίας από τους χρυσαυγίτικους πυρήνες, για να συλληφθούν και να παραπεμφθούν οι δολοφόνοι της γνωστής φασιστικής συμμορίας της Γκορυτσά Ασπροπύργου».

Σοβαρές καταγγελίες από τον περασμένο Μάιο και υποσχέσεις Τόσκα

Ανάλογες καταγγελίες για φασιστικές επιθέσεις κατά μεταναστών στην περιοχή είχαν δει το φως της δημοσιότητας και τον περασμένο Μάιο. Τότε, σε συνέντευξη Τύπου που είχε οργανώσει η ΚΕΕΡΦΑ και άλλες οργανώσεις, ο συντονιστής της Κίνησης, Πέτρος Κωνσταντίνου είχε καταγγείλει ότι «στην περιοχή Γκορυτσά Ασπροπύργου δρα ανοιχτά συμμορία φασιστών σχεδιάζοντας και οργανώνοντας δολοφονικές επιθέσεις κατά μεταναστών εργατών γης, περιπολίες κουκουλοφόρων στα χωράφια και πογκρόμ τα βράδια. Έχουν τραυματιστεί δεκάδες, χθες και προχθές δεκαπέντε ενώ χτες οργάνωσαν επιθέσεις και εισβολές σε σπίτια, τραυματίζοντας μετανάστες και καταστρέφοντας σπίτια. Διαμαρτυρίες κατοίκων απέτρεψαν δολοφονική επίθεση και εισβολή σε κατοικία μεταναστών στην οδό Τραπεζούντος 31».

Μάλιστα ο Πέτρος Κωνσταντίνου είχε καταγγέιλει και την στάση της τοπικής αστυνομικής δύναμης. «Η Αστυνομία του ΑΤ Ασπρόπυργου καλύπτει και συνεργάζεται με την φασιστική ομάδα. Εμφανίζεται στους τόπους των εγκλημάτων,προσαγάγει μετανάστες χωρίς χαρτιά ενώ οι φασίστες αφήνονται ελεύθεροι,όταν πιάνονται προσωρινά από την Αστυνομία. Αυτό συνέβη τρεις φορές μέχρι τώρα. Χθες μετά την επίθεση των φασιστών στο σπίτι στην οδό Τραπεζούντιος 31, θύματα τα οποία μεταφέρονταν σε Αστυνομικό Τμήμα για κατάθεση υπέδειξαν τους φασίστες που επιτέθηκαν. Η Αστυνομία δεν συνέλαβε ούτε ένα».

Απαντώντας τότε σε δημοσίευμα της «Εφημερίδας των Συντακτών» σχετικά εμ τις καταγεγραμμένες ρατιστικές επιθέσεις στον Ασπρόπυργο αλλά και την πιθανή παρουσία θηλάκων της χρυσής αυγής στην αστυνομία, ο αναπληρωτής υπουργός Προστασίας του Πολίτη, Νίκος Τόσκας είχε δηλώσει ότι «δεν είμαστε διατεθειμένοι να αφήσουμε την παραμικρή βιαιοπραγία από ακραία στοιχεία, σε βάρος οποιουδήποτε μετανάστη. Σε αυτήν τη χώρα πρέπει να εφαρμόζεται ο νόμος και θα εφαρμόζεται. Και θα γίνει σκληρός ο νόμος, καθώς και η αντιμετώπιση αυτών που προβαίνουν σε βιαιοπραγίες. Το ίδιο ισχύει και για οποιοδήποτε ακροδεξιό στοιχείο, είτε εμφανίζεται με νομιμοφανή εικόνα, είτε όχι».

 

Πηγή

Published in Ελλάδα

Σε μία κοινωνία που δεν έχει χώρο για τους νέους της, τους πρόσφυγες και μετανάστες και πολλούς από τους κατοίκους της δεν αποτελεί έκπληξη ότι ο δημόσιος διάλογος απωθεί τις κοινωνικές ανάγκες και τα δημόσια αγαθά που εξυπηρέτησε – έστω μερικώς -  η κατάληψη Rosa Nera, επειδή δεν θέλει να ξέρει τις ανάγκες που έχουν οι νέοι της και όχι μόνο.

Η Παλιά Ηλεκτρική έγινε το χαλί κάτω από το οποίο έκρυψαν τους πρόσφυγες, το Παπαδόπετρο αντί να είναι ένας ζωντανός πόλος της δημιουργικότητας των φοιτητών έγινε ένα άδειο κτίριο σχεδόν δέκα χρόνια τώρα με το επιχείρημα της “αξιοποίησής” του ως δημόσιο κτίριο. Υπάρχουν τόσα κτίρια που μένουν αναξιοποίητα και τόσες κοινωνικές ανάγκες που απωθούνται από το δημόσιο λόγο, ώστε εύλογα σκέφτεται κάποιος ότι η επικέντρωση στο λόφο Καστέλι και στην αξιοποίησή του ως δημόσιου χώρου συνιστά άλλο ένα σύμπτωμα της απώθησης. Μίας απώθησης που μεταμορφώνεται σε “υποκριτική” έκπληξη - “μα γιατί;” - όταν το απωθημένο επιστρέφει ως Δεκέμβρης του 2008 ή όταν ακραίες μορφές ριζοσπαστικοποίησης γεννιούνται ως αντίδραση.


Το κίνημα ενάντια στις αποφάσεις του Πολυτεχνείου για να γίνει ξενοδοχείο στο λόγο Καστέλι έχει μεγεθυνθεί και ακόμη παραμένει ως πρώτο ζήτημα η “ανάκληση” των αποφάσεων αυτών στα πλαίσια περιορισμού της τουριστικοποίησης, που λαμβάνει χώρα στον ιστό της πόλης και απειλεί να μην αφήσει χώρο στους κατοίκους της και να αλλοιώσει την ιδιαιτερότητά της - αφήνουμε απ’ έξω το μεγάλο θέμα της εργασίας και των όρων που εργάζονται όσοι δουλεύουν. Μία σειρά άλλων προτάσεων για τη χρήση των κτιρίων του χώρου κατατίθενται δημόσια, και τις οποίες παρακολουθούμε κριτικά.


Αυτό που λείπει από την πόλη και δεν το ζητά κανείς είναι χώροι που να μπορεί η νεολαία να μαζευτεί, να συζητήσει, να οργανώσει, να μάθει, και να διεκδικήσει εκδηλώνοντας την πολιτική/κοινωνική/πολιτιστική δημιουργικότητά της. Η ευρωπαϊκή ιστορία των κινημάτων καταλήψεων, έχει πλήθος παραδειγμάτων που, με βάση πάντα τις κοινωνικές ανάγκες, τα προτάγματά τους καταξιώθηκαν και οδήγησαν σε πολλές περιπτώσεις σε ενσωμάτωση των πρακτικών τους ως νομική θεσμική πραγματικότητα (οι καταλήψεις του Βερολίνου που έγιναν τμήμα του brand name της πόλης, τα παραδείγματα της Ιταλίας, της Ολλανδίας ή του Ντητρόιτ κ.α). Επομένως, η αποδοχή της κατάληψης από σημαντικό τμήμα της κοινωνίας των Χανίων, της νεολαίας και των κινημάτων της πόλης,  τοποθετεί το αίτημα, να έχει το χώρο της μία κατάληψη στα κτίρια του λόφου Καστέλι, αναγκαία ως στοιχείο του δημόσιου διαλόγου μαζί με τις άλλες προτάσεις που συζητούνται, (μουσείο, βιβλιοθήκη, ιστορικό αρχείο, φοιτητική εστία, ανοιχτός ξενώνας φιλοξενίας μεταναστών ή θα μπορούσαμε να προσθέσουμε κι’ άλλες ιδέες που καλύπτουν κοινωνικές ανάγκες που συνήθως δε χωρούν στον επίσημο λόγο όπως ένας πολυχώρος που θα φιλοξενεί τις πολιτικές/κοινωνικές/πολιτιστικές συλλογικές πρωτοβουλίες στα Χανιά και ο οποίος λείπει).
Ένας διάλογος που βασίζεται στην απώθηση “ενοχλητικών” κοινωνικών αναγκών, χωρίς να δίνει χώρο στους “εμπλεκόμενους” οδηγεί σε μη-λύσεις και θεωρούμε ότι χωρίς ένα τέτοιο διάλογο μία επιχείρηση εκκένωσης της κατάληψης είναι λάθος και είμαστε αντίθετοι σε μία τέτοια προοπτική.

Η κοινωνική δημιουργικότητα που υπάρχει στα Χανιά, μπορεί και πρέπει να ενισχυθεί  ώστε τα Χανιά να αποτελέσουν μία ανοικτή πόλη -  παράδειγμα σεβασμού στη διαφορετικότητα και την ετερότητα. Ο διοικητικός ορισμός της χρήσης και του περιορισμού τού τι συνιστά “δημόσιο”, αγνοώντας αυτό που αυθόρμητα γεννιέται, δεν παραπέμπει παρά στη σχεδιασμένη ομοιομορφία μίας “νεκρής φύσης”, μίας πόλης που θα καταπιέζει ό,τι ζωντανό γεννιέται ή υπάρχει εν ονόματι του “δημοσίου συμφέροντος”, με άλλα λόγια ενός δημοσίου εναντίον της κοινωνίας.
Σε σχέση με τις μορφές που παίρνει ο δημόσιος διάλογος γνώμη μας είναι ότι θα πρέπει να προφυλαχθεί  από την αναπαραγωγή μορφών που έχουν καταγραφεί ως “αυριανισμός” (πρακτικές προσωπικής επίθεσης και απαξίωσης) παρόλο που έχει πολλούς άξιους συνεχιστές σήμερα, δυστυχώς σχεδόν “διαπαραταξιακά”, καθώς και από την ροπή να αναγορεύουμε σε “εχθρό” όποιον δεν ταυτίζεται μαζί μας. Και τα δύο φαινόμενα δεν μπορούν να αποτελούν τρόπους μίας ελεύθερης κοινωνίας ενώ χαράζουν μία σκοτεινή κατεύθυνση αποδιάρθρωσης των συλλογικών διεκδικήσεων και αντιστάσεων.

Άλλος δρόμος δεν υπάρχει πέρα από το να καταστούν οι ιδέες για μία κοινωνία χωρίς διακρίσεις και εκμετάλλευση, υλική δύναμη, κερδίζοντας την καρδιά των ανθρώπων. Στην βάση αυτή να αναπτυχθεί η ευρύτερη δυνατή συλλογική δράση για την κάλυψη των κοινωνικά δίκαιων αναγκών, που η “επίσημη” κοινωνία, μέσω της πολλαπλής αποσιώπησης και απώθησης επιχειρεί να τις καταστήσει “αόρατες” και τη μη ικανοποίησή τους "φυσική πραγματικότητα".

 

profest Apok

 Σάββατο 26 Αυγούστου, ώρα 19:30 στον χώρο του πρώην δημοτικού σχολείου Τσιβαρά


Η  Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης Αποκόρωνα αντιλαμβανόμενη την αλληλεγγύη ως το πρώτο βήμα αντίστασης, διοργανώνει  μια προφεστιβαλική εκδήλωση στα πλαίσια το 12oυ Αντιρατσιστικού Φεστιβάλ Χανίων που θα πραγματοποιηθεί στις 16 – 17 Σεπτέμβρη.


Η τοπική κοινωνία χρόνια τώρα έρχεται σε αλληλεπίδραση με μετανάστες και πρόσφυγες, με ανθρώπους που στην καταπίεση της φτώχειας και του πολέμου αναζήτησαν μια καλύτερη τύχη σε νέους τόπους. Τόσο στην υπόλοιπη Ελλάδα όσο και στην Κρήτη τα τελευταία χρόνια της μαζικής προσφυγικής κίνησης έχουν αναπτυχθεί πολλές δράσεις αλληλεγγύης στους πρόσφυγες, οργανωμένες ή πρωτοβουλιακές. Στο σύνολό τους έχουν δημιουργήσει μία ασπίδα ασφαλείας απέναντι στην ανάπτυξη ρατσιστικού μίσους, παράλληλα δε επιδιώκουν τη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης των προσφύγων, τόσο με τη δημιουργία δομών στέγασης και σίτισης, όσο και με τη σύνδεσή τους με το κίνημα διεκδίκησης.


Πιστεύοντας ότι ο ατομικός δρόμος δεν είναι η προσφορότερη λύση, νιώσαμε την ανάγκη να εκκινήσουμε αυτή τη συλλογική προσπάθεια καλώντας κάθε έναν και κάθε μια να την ενισχύσει. Μέσα από ομιλίες, συζητήσεις και μουσική θέλουμε να ενισχύσουμε τη διαρκή αναζήτηση των προσφύγων και μεταναστών/ριών, για μια ζωή που εκπληρώνει τους αδιαπραγμάτευτους όρους της αξιοπρέπειας και της ελευθερίας.

Στην συζήτηση θα συμμετέχουν οι:


Μανώλης Φραγκάκης, πρόεδρος του Κοινωνικού Ιατρείου – Φαρμακείου Αλληλεγγύης Χανίων (ΚΙΦΑΧ)
Χρήστος Παπαδάκης, μέλος της Κοινωνικής Κουζίνας Χανίων
Ορέστης Δαύλιας, μέλος στο Κοινωνικό Στέκι – Στέκι Μεταναστών Χανίων

Μετά τη συζήτηση θα περιδιαβούμε σε μουσικά μονοπάτια της Ανατολικής Μεσογείου και της Κρήτης.


Στον χώρο θα συλλέγονται τρόφιμα μακράς διαρκείας (προτεραιότητα το λάδι) για την Κοινωνική Κουζίνα Χανίων, όπως επίσης και φάρμακα για το Κοινωνικό Ιατρείο Χανίων με υψηλή προτεραιότητα για: Bepanthol, sudocrem, pulvo, betadine, fucidin, επιθέματα αργίλου, αντιδιαβητικά φάρμακα, ινσουλίνες, αντιπυρετικά δισκία, αντιβιοτικά.

ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ

Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης Αποκόρωνα

Η ΕΚΔΗΛΩΣΗ στο fb

 

 

Η περιπέτεια του Άττια από την Αίγυπτο ενός εργάτη γης που άφησε την πατρίδα του για να αναζητήσει μια καλύτερη μέρα στην Ελλάδα, συγκλονίζει. Ο νεαρός δούλευε σε χωράφια στη Γαστούνη Ηλείας, το αφεντικό όμως του χρωστούσε, όπως και σε άλλους ομοεθνείς του, μεροκάματα.

Όταν οι αλλοδαποί, την περασμένη Δευτέρα, ζήτησαν τα χρωστούμενα, 85 ευρώ (!!!) ο Άττια και συνολικά 350 ευρώ από κοινού με άλλους τρεις συναδέλφους του, βρέθηκαν αντιμέτωποι με το σκληρότερο πρόσωπο της εργοδοσίας. Χτυπήθηκαν βάναυσα με αποτέλεσμα ο νεαρός να οδηγηθεί, σοβαρά τραυματισμένος, στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Πατρών.

Ένας ακόμα εργάτης γης, τραυματίστηκε πιο ελαφριά, αφού έχασε μόνο ένα δόντι και απέκτησε ένα σκισμένο χείλος. Ο Άττια ήταν λιγότερο τυχερός. Σύμφωνα με τους γιατρούς που τον ανέλαβαν, φέρει κάταγμα κάτω γνάθου, χειρουργήθηκε, νοσηλεύτηκε στο Νοσοκομείο μέχρι την Παρασκευή κι μαζί με το εξιτήριο πήρε κι ένα… χαράτσι 1.553 ευρώ. Και τούτο γιατί δεν διαθέτει κάποιο νομιμοποιητικό στοιχείο.

Για το θέμα παρενέβη η Κίνηση Υπεράσπισης Δικαιωμάτων Προσφύγων και Μεταναστών Πάτρας, μέλη της οποίας εξήγησαν την ιδιαιτερότητα του συμβάντος, χωρίς όμως κάποιο αποτέλεσμα.

Μιλώντας στο thebest.gr με αφορμή την περιπέτεια του Αιγύπτιου εργάτη γη και των συμπατριωτών του, το μέλος της Κίνησης Νίκος Παπαγεωργίου, επισημαίνει μεταξύ άλλων:

«Η απίστευτη αυθαιρεσία της στυγνής εκμετάλλευσης αυτών των ανθρώπων είναι καθεστώς. Η απουσία κάθε έλεγχου για την επιβολή τού εργόσημου, σκανδαλώδης. Χιλιάδες ξένοι εργάτες βιώνουν συνθήκες μιας δολοφονικά καταναγκαστικής εργασίας, μαύρης κι απλήρωτης, με την διεκδίκηση τού μεροκάματου να είναι ρίσκο ζωής.

Το συνολικό ποσό των 350 ευρώ που διεκδικούσαν οι 4, δείχνει ότι δουλεύουν για ψίχουλα. Τους δέρνουν, τους απειλούν, τους βρίζουν».

Πλέον τα μέλη της Κίνησης αναζητούν τα στοιχεία του εργοδότη με απώτερο στόχο να μηνυθεί ο δράστης για το χτύπημα που κατέφερε στον Αιγύπτιο εργάτη και να χρεωθεί τα νοσήλια.

πηγή: thebest.gr

Published in Ελλάδα

 DEZ02JXXUAAzWTF

Αναδημοσίευση από http://musaferat.espivblogs.net/2017/07/29/δήλωση-απεργού-πείνας-arash-hampay/

 

Σήμερα είναι η 29η ημέρα της απεργίας πείνας των Kozhin Hussein και Bahrooz Arash στην φυλακή της Μόριας. Σήμερα είναι η 28η ημέρα της δικής μου απεργίας πείνας στην πλατεία της Μυτιλήνης. Κάνουμε απεργία πείνας για να διαμαρτυρηθούμε ενάντια στην τεράστια αδικία που υπάρχει στην Ευρώπη απέναντι στους πρόσφυγες ‘χωρίς καταφύγιο’.

Αμφιβάλλω πως έχετε προσπαθήσει να αναλογιστείτε τα γεγονότα που συνέβησαν εδώ πριν δύο μέρες, όταν 200 ΜΑΤ εισέβαλαν στο camp της Μόριας στις 6 το πρωί. Είχαν ως στόχο τους ανθρώπους που δεν είχαν την κάρτα ‘ausweiss’ για οποιονδήποτε λόγο. Είχαν ως στόχο ανθρώπους που απορρίφθηκαν στις συνεντεύξεις τους. Είχαν ως στόχο ανθρώπους που υποπτευόντουσαν ότι είχαν πάρει μέρος στις διαμαρτυρίες. Όλοι αυτοί συννελήφθησαν και τους έβαλαν στη φυλακή. Άκουσα πως υπάρχουν 18 Αφρικανές γυναίκες μεταξύ των ανθρώπων που απελάθηκαν. Όλες στάλθηκαν στο κέντρο κράτησης. Δεν ξέρω αν είδατε τις εικόνες που δημοσίευσα πριν από μερικές ημέρες. Φωτογράφησα κάποια παιδιά που είναι θύματα πολέμου. Ήταν μισοντυμένα, μόνο από τη μέση και κάτω. Δεν έδειχναν να είναι καθαρά. Δούλευαν. Μάζευαν σκουπίδια από το έδαφος. Ένα από τα παιδιά κουβαλούσε ένα καρότσι μπροστά από προσωπικό της EURO-RELIEF.

Φωτογράφισα τα παιδιά και δημοσίευσα τις φωτογραφίες στα κοινωνικά μέσα που χρησιμοποιώ. Αυτά τα μέσα έχουν 20.000 μέλη. Αναρωτιέμαι αν είδατε τις φωτογραφίες ή όχι. Ξέρατε ότι καθημερινά απελαύνουν ντουζίνες προσφύγων; Αυτοί οι πρόσφυγες που είναι ΘΥΜΑΤΑ ΠΟΛΕΜΟΥ. Πρόσφυγες που έχουν φύγει από δικτατορίες και επικίνδυνες συνθήκες διαβίωσης. Πρόσφυγες που έχουν ζητήσει καταφύγιο από εσάς. Πρόσφυγες που απελαύνονται υπό την πλήρη σιωπή της αστυνομίας και των Ηνωμένων Εθνών. Πρόσφυγες που απελαύνονται, χωρίς μέριμνα για την ασφάλεια των ζωών τους, πίσω στις χώρες τους. Δεν έχετε δικαιολογία να μην γνωρίζετε για όλα αυτά, καθώς δημοσιεύω προσεκτικά αυτές τις αθλιότητες κάθε μέρα. Αυτές οι δημοσιεύσεις έχουν κοινοποιηθεί μεταξύ των 20.000 ανθρώπων που με ακολουθούν στα μέσα. Εντούτοις, μόνο μια χούφτα κόσμου έχει αντιδράσει. Λιγότερο από 100 άνθρωποι έχουν αντιδράσει. Για μένα, αυτό δείχνει πόσο αδιάφορη έχει γίνει η κοινωνία. Αυτό είναι επικίνδυνο. Αυτό καταμαρτυρά έλλειψη συνείδησης και έλλειψη της γενικότερης ηθικής στην κοινωνία. Μια κοινωνία που χειροτερεύει περισσότερο κάθε μέρα, που γίνεται εντελώς αδιάφορη και ανήξερη απέναντι στην αδικία, τη βία, τον πόλεμο, τον εξευτελισμό, και την ανηθικότητα.

Παρότι νιώθω ότι η ενεργειακή κρίση και η κρίση του νερού απειλούν πραγματικά τον κόσμο, η παρακμή της ηθικής, η αδιαφορία και η ανηθικότητα της κοινωνίας απειλεί την κοινωνία ακόμα περισσότερο.

Λέω μαλακίες; Ναι, είναι αλήθεια, πραγματικά λέω μαλακίες. Δεν έχω φάει τίποτα εδώ και 28 μέρες. Περιμέναμε την προστασία σας, αλλά μας αφήσατε μόνους στην φυλακή, σε έναν τόπο βασανιστηρίων. Ειμαι καλά, αλλά μην πιστέψετε αυτό το ψέμα. Αν ήμουν καλά δεν θα έγραφα για την ταλαιπωρία. Αντί για την ταλαιπωρία θα μιλούσα εκτενέστατα για την ομορφιά της Ελλάδας και τα γραφικά ελληνικά νησιά.

Όλες οι δηλώσεις μου είναι παρόμοιες. Οι κραυγές και τα παράπονά μου μοιάζουν όλα μεταξύ τους. Τα επαναλαμβάνω συνεχώς. Είναι τόσο κουραστικό και για εσάς και για μένα.

Δεν πιστεύω ότι η ενεργειακή κρίση και η κρίση του νερού είναι τόσο επικίνδυνες όσο η κρίση ηθικής, αδιαφορίας και άγνοιας του κόσμου.

Δε θα μιλήσω άλλο σήμερα για αυτά τα πράγματα. Θα ήθελα να μοιραστώ κάποια όμορφα γεγονότα που συνέβησαν τις τελευταίες δύο μέρες που βρίσκομαι σε αυτό το τουριστικό, μυθολογικό και πολιτισμένα νησί.

Οι Kozhin Hussein και Bahrooz Arash βρίσκονται σε πάρα πολύ άσχημη κατάσταση. Ειδικά, βρίσκονται σε επικίνδυνη κατάσταση. Αυτοί οι δύο άνθρωποι χρειάζονται την προσοχή σας τώρα. Το λιγότερο που μπορείτε να κάντε είναι να δημοσιεύεσετε τις φωτογραφίες τους και τα νέα που μαθαίνετε για αυτούς. Αυτό είναι το λιγότερο που μπορεί να κάνει ένας σύμμαχος. Ας κάνετε ό,τι θέλετε, ας είστε στο πλευρό τους ή όχι, ας διαδηλώσετε την αλληλεγγύη σας απέναντί τους ή όχι. Ούτως ή άλλως θα συνεχίσουμε με την μοναξιά μας. Θα συνεχίσουμε τον χορό μας με τον θάνατο μέχρι την ημέρα που ο Bahrooz και ο Kozhin θα είναι ελεύθεροι. Μπορείτε να τους ελευθερώσετε, ή μπορείτε να στείλετε τρεις ακόμα ανθρώπους στον θάνατο με τα ίδια σας τα χέρια. Πιστεύουμε ότι είναι καλύτερο να πεθάνεις όρθιος, παρά να ζεις γονατιστός.

Θυμάμαι την μητέρα μου. Την μητέρα μου με το αγνό της μυαλό που μου είπε αντίο με το κεφάλι της ήσυχο. Μου είπε “Πήγαινε, εκεί τους σέβονται τους ανθρώπους. Είμαι σίγουρη ότι οι άνθρωποι και το κράτος δε θα σου κάνουν κακό. Δε θα σε φυλακίσουν και δε θα σε βασανίσουν”. Εκείνη τη φορά έκανες λάθος καλή μου μητέρα, αγαπημένε μου άγγελε.

27-07-2017

Published in Ελλάδα
Page 1 of 23