ZT News 4 - шаблон joomla Форекс


Η Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων στηρίζει τα δίκαια αιτήματα των κρατουμένων που βρίσκονται σε κινητοποίηση από τα τέλη Οκτωβρίου.


Ως Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων συμμετείχαμε στη διαβούλευση για τον νέο Σωφρονιστικό Κώδικα και -στο πλαίσιο του σύντομου χρονικού διαστήματος που μας δόθηκε, δηλαδή σε μόλις δύο εβδομάδες- διατυπώσαμε τις προτάσεις μας.

Οι θέσεις μας με βασικό άξονα τα ζητήματα που θέτουν οι ίδιοι οι κρατούμενοι είναι οι εξής:
Ένα από τα ζητήματα, είναι η έμμεση επαναλειτουργία των φυλακών τύπου Γ΄. Όλοι λίγο-πολύ γνωρίζουμε την ιστορία τους: νομοθετήθηκαν επί υπουργίας Δένδια το 2009, εξειδικεύτηκαν το 2014 από τον Χ. Αθανασίου και τέθηκαν σε λειτουργία από τις τελευταίες μέρες του 2014 μέχρι και τον Απρίλιο του 2015, οπότε και καταργήθηκαν τύποις με τον νόμο Παρασκευόπουλου και μετά από τους αγώνες των κρατουμένων. Και λέμε τύποις, γιατί όλοι γνωρίζουμε τις περιπτώσεις πολιτικών κρατουμένων που διαμένουν ανεπισήμως υπό ειδικό καθεστώς κράτησης. Αυτές οι ειδικές συνθήκες κράτησης έρχονται να πάρουν τώρα μία νέα μορφή με τον νέο Σωφρονιστικό Κώδικα Κοντονή (ά. 11 παρ. 4 και 6). Εν συντομία, μπορούμε να μείνουμε σε δύο βασικές παρατηρήσεις: α) για τους υπόδικους κρατούμενους που μετάγονται για δικονομικούς λόγους ο εισαγγελέας μπορεί να αποφασίσει την παραμονή τους όχι σε φυλακές αλλά σε αστυνομικά τμήματα για λόγους «που συνδέονται με την ασφάλεια της χώρας ή τη δημόσια τάξη ή την τάξη και την ασφάλεια στα καταστήματα κράτησης» χωρίς επικοινωνία με άλλους κρατούμενους και β) δίνεται η δυνατότητα στον αρμόδιο δικαστικό λειτουργό να καθορίσει τους χώρους διαμονής και τους όρους επίβλεψης μίας σειράς κατηγοριών κρατουμένων, μεταξύ άλλων καταδίκων υπό το τρομοπλαίσιο των άρθρων 187 και 187Α ΠΚ (εγκληματική και τρομοκρατική οργάνωση αντίστοιχα). Ως Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων κρίνουμε ότι τέτοιες διατάξεις δεν έχουν θέση στον νέο Σωφρονιστικό Κώδικα και -θέτοντας το πρόβλημα σε ένα ευρύτερο πλαίσιο- ζητάμε την άμεση κατάργηση της τρομονόμων από τον Ποινικό Κώδικα, καθώς οδηγούν σε ένα συνεχώς διογκούμενο κατασταλτικό πλέγμα, χωρίς εγγυήσεις και χωρίς δικαιώματα.

Επίσης, η Πρωτοβουλία ζητά την άμεση κατάργηση τόσο της έρευνας με γύμνωση του σώματος όσο και την ενδοσωματική (ά. 21 παρ. 7). Στις μέρες μας υπάρχουν όλα τα τεχνικά μέσα για να διαπιστωθεί εάν ένας κρατούμενος επιχειρεί να εισάγει στις φυλακές παράνομα αντικείμενα ή ουσίες. Αυτή η βίαιη επέμβαση στο σώμα του, δεν δικαιολογείται υπό καμία συνθήκη και υπό οποιουσδήποτε όρους.

Περαιτέρω, σοβαρός προβληματισμός υπάρχει για τις διατάξεις που διέπουν το δικαίωμα του κρατούμενου να κατέλθει σε απεργία πείνας για να διεκδικήσει τα αιτήματά του. Το ά. 31 παρ. 3 εξισώνει τον απεργό πείνας που έχει περιέλθει σε κατάσταση άμεσου κινδύνου ζωής ή σοβαρής και μόνιμης βλάβης της υγείας του, με κρατούμενο που έχει περιέλθει σε κατάσταση απώλειας συνείδησης (ά. 29 παρ. 4) και δίνει έτσι τη δυνατότητα και στον εισαγγελέα, κατ’ εξαίρεση, να διατάξει τη λήψη κατάλληλων μέτρων υπό ένα άκρως αμφισβητούμενο πλαίσιο κριτηρίων (την προσωπικότητα του κρατούμενου, τα κίνητρα και τις επιδιώξεις του). Είναι εμφανές ότι η εν λόγω ρύθμιση αποτελεί συγκεκαλυμμένη πρόβλεψη για το βασανιστήριο της υποχρεωτικής σίτισης, και ως τέτοια δεν έχει θέσει στον Σωφρονιστικό Κώδικα.

Ένα μεγάλο μέρος των προτάσεών μας έχει να κάνει με το κομμάτι της επικοινωνίας του κρατούμενου με το περιβάλλον του. Εν συντομία, οι προτάσεις της Πρωτοβουλίας είναι οι εξής:
1) Ως προς την τηλεφωνική επικοινωνία, να καταργηθεί το ηλεκτρονικό «φακέλωμα» των προσώπων με τα οποία επικοινωνεί ο κρατούμενος, που για πρώτη φορά εισάγεται με τον νέο Κώδικα, καθώς και ο αριθμητικός περιορισμός των συνομιλητών του (ά. 51 παρ. 1). Σύμφωνα με τα πάγια αιτήματά μας, ζητάμε να τοποθετηθούν πιο πολλά τηλέφωνα σε κοινόχρηστους χώρους και τους θαλάμους, καθώς και να επιτραπεί η χρήση κινητών τηλεφώνων για να μπορούν οι κρατούμενοι να έχουν ανά πάσα στιγμή επικοινωνία με το περιβάλλον τους χωρίς περιορισμούς και εντάσεις. Επίσης, να υπάρχει πραγματική μέριμνα και να καλύπτεται ένα ελάχιστο κόστος επικοινωνίας για άπορους κρατούμενους. Ακόμα, να διευρυνθεί η χρήση του skype ώστε ιδίως οι αλλοδαποί κρατούμενοι -που αποτελούν την πλειονότητα στις ελληνικές φυλακές και οι συγγενείς τους αδυνατούν λόγω απόστασης να τους επισκεφτούν- να συνομιλούν ανέξοδα με τις οικογένειές τους.

2) Ως προς τα επισκεπτήρια ζητάμε, μεταξύ άλλων, η ελάχιστη διάρκεια να είναι μία ώρα χωρίς εξαιρέσεις (ά. 50 παρ. 1) και τέσσερις ώρες για το ελεύθερο επισκεπτήριο (αντί για δύο, ά. 50 παρ. 8). Ζητάμε επίσης την κατάργηση των κλειστών επισκεπτηρίων (με τζάμι) και αντ’ αυτών να γίνονται ειδικά και ανοικτά επισκεπτήρια (ά. 50 παρ. 3-6). Ακόμα, πιστεύουμε ότι πρέπει να διαγραφεί η διάταξη περί μη χορήγησης ειδικών και ανοικτών επισκεπτηρίων όταν υπάρχουν «βάσιμες ενδείξεις» για την κακή χρήση του επισκεπτηρίου (ά. 50 παρ. 7), καθώς επεκτείνει τη λογική της πρόγνωσης της επικινδυνότητας και σε αυτό το πεδίο της επικοινωνίας των κρατουμένων με το περιβάλλον τους.

3) Το πιο προβληματικό πλαίσιο στην επικοινωνία των κρατουμένων και αυτό για το οποίο ως Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων δεχόμαστε τις περισσότερες καταγγελίες, είναι αυτό των αδειών. Κατ’ αρχάς ζητάμε τη διόρθωση της διατύπωσης ότι πρέπει να αιτιολογείται η χορήγηση της άδειας (α. 52 παρ. 5): ο κανόνας θα πρέπει να είναι η χορήγηση και να αιτιολογείται η απόρριψη, όπως προβλέπει και ο ισχύων Σωφρονιστικός Κώδικας. Πάγιο αίτημα της Πρωτοβουλίας είναι η χορήγηση της άδειας να βασίζεται μόνο σε τυπικές προϋποθέσεις (ελάχιστο όριο έκτισης ποινής, μη εκκρεμής ποινική διαδικασία για κακούργημα, μη ενεργά πειθαρχικά) και όχι στην υποκειμενική πρόγνωση ότι υπάρχει ο κίνδυνος ο κρατούμενος να διαφύγει ή να τελέσει νέα αδικήματα κατά τη χρήση της άδειας ή να κάνει κακή χρήση αυτής. Το Συμβούλιο δεν μπορεί να προβλέψει πώς θα συμπεριφερθεί στο μέλλον ο κρατούμενος και, πολύ περισσότερο, δεν μπορεί να του περιστέλλει ένα ουσιώδες δικαίωμά του επί τη βάσει αυτής της έωλης πρόβλεψης. Είναι ευνόητο σε αυτό το πλαίσιο ότι ζητάμε να καταργηθεί το βέτο του εισαγγελέα, που εισήχθη στον Σωφρονιστικό Κώδικα το 2009, επί υπουργίας Ν. Δένδια (ά. 53 παρ. 4). Αυτή η ρύθμιση δίνει τη δυνατότητα στον εισαγγελέα να αναστείλει την άδεια του κρατουμένου ακόμα και αν μειοψηφήσει η άποψή τους στο συμβούλιο, και αποτελεί μεγάλο μέρος του προβλήματος για τις μαζικές απορρίψεις αιτημάτων κρατουμένων για άδεια. Επίσης, στρεφόμαστε κατά της ρύθμισης οι άδειες να δίνονται υπό τον όρο του κατ’ οίκον περιορισμού ή της ηλεκτρονικής επιτήρησης (ά. 54 παρ. 3): η άδεια και ο κατ’ οίκον περιορισμός είναι δύο έννοιες διαφορετικές αν όχι αντικρουόμενες, ενώ παράλληλα το «βραχιολάκι» αντί της άδειας επιβεβαιώνει την εισβολή των ιδιωτικών οικονομικών συμφερόντων στο πεδίο της ποινικής καταστολής και τους φόβους ότι το «βραχιολάκι» δεν θα μειώσει τον αριθμό των κρατουμένων αλλά θα θέσει ανθρώπους οι οποίοι διαφορετικά θα ήταν ελεύθεροι υπό τον ιδιαίτερα δυσμενή όρο της ηλεκτρονικής παρακολούθησης. Επιπλέον, ζητάμε την κατάργηση όλων των αντιεπιστημονικών περιορισμών στη χορήγηση εκπαιδευτικών αδειών και τη μη δυνατότητα ανάκλησής τους (ά. 56).

Περαιτέρω, όσον αφορά στην εκπαιδευτική διαδικασία, από όλες τις παρατηρήσεις που έχουμε καταθέσει στη διαβούλευση για τον νέο Κώδικα, θα σταθούμε εδώ σε ένα σημείο: το άρθρο 33 στην παρ. 9 δίνει τη δυνατότητα στο αρμόδιο δικαστικό όργανο να αναστείλει την εκπαίδευση σε περίπτωση μεταγωγής ή επιβολής πειθαρχικής ποινής στον κρατούμενο. Θα έπρεπε να είναι κοινός τόπος ότι η εκπαίδευση δεν μπορεί να λειτουργήσει υπό αίρεση, συνεπώς η σχετική διάταξη πρέπει να αποσυρθεί άμεσα.

Η θέση της Πρωτοβουλίας για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων για τους γονείς κρατούμενους είναι δεδομένη: εδώ και λίγα χρόνια «τρέχει» η καμπάνια μας «Κανένα μωρό σε κελί» προκειμένου να καταργηθεί ο εγκλεισμός των γονέων μικρών παιδιών και να αντικατασταθεί με άλλα μέτρα (όπως π.χ. ο κατ’ οίκον περιορισμός, η εισαγωγή τους σε ανοιχτή δομή με κατάλληλη ψυχοκοινωνική και εκπαιδευτική υποστήριξη, η αναστολή της ποινής τους). Το νέο ά. 13 παρ. 3 ορίζει ότι αν δεν υπάρχει ατομικό κελί για να διαβιώσει ο κρατούμενος γονέας με το παιδί του, ανοίγονται δύο ενδεχόμενα: α) αν η ποινή είναι μικρότερη των 10 ετών δίνεται η δυνατότητα να διαταχθεί η κατ’ οίκον κράτηση και β) αν η ποινή υπερβαίνει τα 10 έτη η φροντίδα του παιδιού ανατίθεται σε κατάλληλο πρόσωπο ή περιβάλλον, αλλιώς το παιδί τοποθετείται σε ίδρυμα. Η ελάχιστη διόρθωση που μπορεί να γίνει σε αυτή τη διάταξη είναι να καταργηθεί το όριο των 10 ετών για την επαπειλούμενη ή επιβληθείσα ποινή του γονέα, ώστε σε κάθε περίπτωση να υπάρχει η δυνατότητα κατ’ οίκον κράτησης του, χωρίς να αποχωριστεί το παιδί του.

Ακόμη, κρίνουμε σκόπιμο να αναφερθούμε σε ορισμένα από τα προβληματικά σημεία του ά. 63 περί μέτρων τάξης προστασίας και ασφάλειας: στο πλαίσιο που χαράσσει επιτρέπει ρητά -για πρώτη φορά- τη χρήση βίας από το προσωπικό φύλαξης και εξωτερικής φρούρησης, ακόμα και στην υποτιθέμενα «ακραία» περίπτωση της παθητικής φυσικής αντίστασης του κρατούμενου σε νόμιμη διαταγή (παρ. 1). Ακόμη, ορίζει τα λεγόμενα «μέτρα προφυλακτικής μόνωσης ή κατευνασμού» (παρ. 6), δηλαδή το πλαίσιο που δικαιολογεί τον σωματικό περιορισμό ή την ακινητοποίηση ή την απομόνωση κυρίως των ψυχικώς πασχόντων κρατουμένων. Είναι ευνόητο ότι ως Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων, είμαστε αντίθετοι προς τις εν λόγω ρυθμίσεις.

Ως προς τις πειθαρχική διαδικασία,  θα περιοριστούμε σε δύο βασικές παρατηρήσεις. Συγκεκριμένα, για τις πειθαρχικές ποινές ζητάμε : α) την ρητή κατάργηση της ποινής της απομόνωσης για όλους τους κρατούμενους (ά. 67 παρ. 1), και ιδιαίτερα για τις πιο ευάλωτες κατηγορίες (υπερήλικες, γυναίκες σε κατάσταση εγκυμοσύνης, λοχείας και ανατροφής ανήλικων παιδιών, ασθενείς και ανήλικους, ά. 67 παρ. 3) και β) την απόσυρση της νέας πρόβλεψης περί αφαίρεσης ευεργετικού υπολογισμού ημερών ποινής που μπορεί να φτάσει μέχρι και τους 6 μήνες (ά. 67 παρ. 1), καθώς δεν νοείται η πειθαρχική ποινή να ανατρέχει στο παρελθόν και να αυξάνει στην πραγματικότητα την ποινή που επιβλήθηκε από το ποινικό δικαστήριο.

Για το τέλος, αφήσαμε το ζήτημα του υπερπληθυσμού στα ελληνικά καταστήματα κράτησης. Το πρόβλημα έχει ήδη αναδειχθεί από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, με δεκάδες καταδικαστικές αποφάσεις για απάνθρωπη και εξευτελιστική μεταχείριση των κρατουμένων στις ελληνικές φυλακές. Ζητάμε η αναγνώριση του ευεργετικού υπολογισμού για όσους διαμένουν σε χώρο μικρότερο των 4 τ.μ. χώρο να μην απαιτεί το «συνεχές» της κράτησης (ά. 44 παρ. 5), ώστε να μην υπάρχουν μεθοδευμένες μετακινήσεις κρατουμένων στις φυλακές για να μην συμπληρώνεται το απαιτούμενο διάστημα. Επίσης, ως προς την αίτηση για δίκαιη ικανοποίηση κρατούμενου που διέμεινε υπό συνθήκες υπερπληθυσμού (ά. 4Α) ζητάμε την κατάργηση του παραβόλου των 200 ευρώ, που μπορεί να φτάσει στον πενταπλασιασμό σε περίπτωση ήττας του. Συναφώς, πρέπει ο ακριβής αριθμός των κρατουμένων που επιτρέπεται να τοποθετούνται σε κάθε χώρο να είναι σταθερός και εκ των προτέρων αναρτημένος δημόσια στο διαδίκτυο και να μην καθορίζεται με ατομική απόφαση σε βάση δεδομένων, με πρόσβαση μόνο του υπουργείου Δικαιοσύνης και των εισαγγελικών αρχών (ά. 19 παρ. 5). Υπό αυτές τις εγγυήσεις είναι δυνατή η βελτίωση των συνθηκών κράτησης και όχι απλώς η αποφυγή έκδοσης καταδικαστικών αποφάσεων στο μέλλον.

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ

Απεργία πείνας ξεκίνησαν οι πρόσφυγες στην πλ. Συντάγματος! Ζητάνε να ενωθούν με τις οικογενειές τους! in in Syndagma.

«Επανενώστε μας με τις οικογένειες μας τώρα!»
Κάλεσμα σε προσφυγική διαμαρτυρία στην πλατεία Συντάγματος Τετάρτη 1η Νοεμβρίου 2017 στις 11.00 π.μ.
Είμαστε πάνω από 4.000 πρόσφυγες που περιμένουμε να μεταφερθούμε στη Γερμανία - οι περισσότεροι από εμάς είμαστε οικογένειες που περιμένουμε ήδη εδώ και πάνω από 18 μήνες στην Ελλάδα, σε άθλιες συνθήκες.
Δραπετευσαμε από ρημαγμένες από τον πόλεμο χώρες, όπως η Συρία, το Ιράκ και το Αφγανιστάν, για να βρούμε γαλήνη και ασφάλεια δίπλα στους αγαπημένους μας.
Πολλοί από εμάς έχουμε γίνει δεκτοί στη Γερμανία εδώ και πάνω από 6 μήνες, ξεπερνώντας τη μέγιστη προθεσμία για μετεγκατάσταση, όπως αυτή ορίζεται από το ευρωπαϊκό δίκαιο, γεγονός που οφείλεται σε μια ανεπίσημη, παράνομη συμφωνία μεταξύ Γερμανίας και Ελλάδας.
Η περίοδος αναμονής μας είναι περίπου εννέα μήνες από την ημερομηνία αποδοχής, κατα μέσο όρο. Αυτή τη στιγμή, άνθρωποι που έχουν εισιτήρια έγιναν δεκτοί τον Ιανουάριο 2017. Ο καθένας μας καλείται να πληρώσει το εισιτήριο του/της με δικά του/της χρήματα.


• Μας έχουν υποσχεθεί πολλά
• Έχουμε ακούσει αυτές τις υποσχέσεις πολλές φορές
• Έχουμε κουραστεί να ακούμε, να περιμένουμε, να ελπίζουμε
• Ποτέ δεν λάβαμε ξεκάθαρη απάντηση για το ποιος αποφασίζει πόσοι μπορούν να φύγουν κάθε μήνα και ποιος επιβάλει αριθμητικά όρια στις μεταφορές.
• Ποτέ δε λάβαμε ξεκάθαρη απάντηση για το ποιος αποφασίζει ποια άτομα θεωρούνται ευάλωτα, και άρα μπορούν να ταξιδέψουν γρηγορότερα, και με βάση ποια κριτήρια λαμβάνεται αυτή η απόφαση.
• Θέλουμε να ξέρουμε πότε θα πάμε στις οικογένειες μας. Και θέλουμε να έχουμε ίση μεταχείριση χωρίς διακρίσεις.


Γι αυτό απαιτούμε:
· Από την ελληνική και τη γερμανική κυβέρνηση να σεβαστούν το νομικό όριο των έξι μηνών για την οικογενειακή επανένωση από την ημερομηνία αποδοχής του αιτήματος.
· Από τις γερμανικές και ελληνικές αρχές να προγραμματίσουν πτήσεις για όλους τους πρόσφυγες που περιμένουν ήδη εδώ και πάνω από έξι μήνες.
· Από τις ελληνικές αρχές να πληρώσουν τα εισιτήρια μας με κρατική δαπάνη, όπως προβλέπει ο νόμος. Τα εισιτήρια είναι άλλο ένα εμπόδιο στις οικογενειακές επανενώσεις.
Για όλους αυτούς τους λόγους, ο αγώνας μας θα συνεχιστεί την Τετάρτη 1η Νοεμβρίου 2017 στην πλατεία Συντάγματος. Ενώστε τις φωνές σας με τις δικές μας!
Εδώ και τέσσερις μήνες, διαμαρτυρόμαστε ενάντια στην επιβολή ορίου για τις οικογενειακές επανενωσεις προς Γερμανία. Θελουμε να υψωσουμε τις φωνές μας ενάντια στην πολιτική αποτροπής που η Ευρώπη επιβάλλει σε εμάς και τις οικογένειες μας. Ενάντια σε ένα σύστημα που στόχο έχει να μας εξοργίσει και να μας κάνει να εγκαταλείψουμε την προσπάθεια. Αλλά θα σταθούμε όρθιοι. Θελουμε να κατεδαφίσουμε τα τείχη που μας εμποδίζουν να είμαστε μαζί με τους γονείς και τα παιδιά μας. Θα συνεχίσουμε τον αγώνα μας μέχρι να πετύχουμε.
Όχι άλλες διακρίσεις!
Διεκδικούμε το δικαίωμα μας για οικογενειακή ενότητα και αξιοπρεπή ειρηνική ζωή τώρα!
Δικαίωμα παραμονής και ελευθερία μετακίνησης για όλους!


Πρόσφυγες από διάφορα camps και χώρους στέγασης στην Ελλάδα

Ένα δελτίο τύπου του Υπουργείου Δικαιοσύνης κυκλοφορεί στο διαδίκτυο που μεταξύ άλλων αναφέρει πως «δίδεται έμφαση στην τήρηση των αρχών της νομιμότητας, της ισότητας και της διαφάνειας στη λειτουργία των φυλακών, στην αρχή ότι το μόνο δικαίωμα των κρατουμένων που περιορίζεται είναι το δικαίωμα στην προσωπική ελευθερία και στην παραδοχή ότι η κοινωνική επανένταξη είναι δικαίωμα των κρατουμένων».

Τα περισσότερα ΜΜΕ, κυβερνητικά και αντιπολιτευτικά, έσπευσαν να διαδώσουν αυτή τη θέση, προφανώς χωρίς να ρίξουν μια ματιά σε αυτό το έκτρωμα που καμώνεται το προοδευτικό.

Είναι αλήθεια πως, ως πιο επίκαιρος από τον Σωφρονιστικό Κώδικα του 1999, ο προτεινόμενος λύνει μερικά γραφειοκρατικά ζητήματα για τα οποία δεν υπήρχε ρύθμιση, όπως το ζήτημα της χρήσης ηλεκτρονικού υπολογιστή, κάτω όμως από πολύ συγκεκριμένους περιορισμούς. Επίσης εισάγει το θεσμό των τηλεδιασκέψεων στα επισκεπτήρια για τους αλλοδαπούς κρατούμενους, που λόγω γεωγραφικής απόστασης δεν έχουν τη δυνατότητα πραγματικών επισκεπτηρίων.

Όμως ο κύριος Κοντονής, όπως είναι γνωστό, κρύβεται στις λεπτομέρειες.

Βάσει λοιπόν του νέου Σωφρονιστικού Κώδικα, φαίνεται πως η κυβέρνηση όχι μόνο δεν σκοπεύει να καταργήσει τον τρομονόμο αλλά επιπλέον διευρύνει τη λειτουργία του στο σωφρονιστικό πεδίο, επαναθεσμοθετώντας εμμέσως τις φυλακές τύπου Γ.

Πιο συγκεκριμένα το άρθρο 11, που αναφέρεται στη διάκριση και το διαχωρισμό των κρατουμένων, περιλαμβάνει την παράγραφο 6, η οποία προβλέπει το διαχωρισμό συγκεκριμένων κατηγοριών κρατουμένων σε «ειδικά καθορισμένους χώρους ατομικής ή ομαδικής κράτησης». Στην πέμπτη περίπτωση της εν λόγω παραγράφου συναντάμε την εξής προσθήκη που έλειπε μέχρι σήμερα: «... έχουν καταδικαστεί για την οργάνωση αποδράσεων και άλλων αξιόποινων πράξεων, που τελούνται εντός των καταστημάτων κράτησης και προβλέπονται από την εκάστοτε ισχύουσα νομοθεσία περί εγκληματικών και τρομοκρατικών οργανώσεων».

Υπάρχει επίσης μια ανεπαίσθητη σε πρώτη ανάγνωση, πολύ ενδιαφέρουσα όμως προσθήκη επί το αυστηρότερο. Στην παράγραφο 9 του άρθρου 33 για την εκπαίδευση και την επαγγελματική κατάρτιση, παραχωρείται η δυνατότητα στο Συμβούλιο της Φυλακής να αναστείλει τις σπουδές κάποιου κρατούμενου ως μέρος πειθαρχικής ποινής, τη στιγμή που ο εν ενεργεία Κώδικας την αποκλείει. «Η εκπαίδευση των κρατουμένων δεν αναστέλλεται σε περίπτωση μεταγωγής ή επιβολής πειθαρχικής ποινής, εκτός αν άλλως ορίζει με ειδικά αιτιολογημένη απόφαση το κατά περίπτωση αρμόδιο όργανο». Στην πραγματικότητα η διάθεση των κρατουμένων να σπουδάσουν ή να απασχοληθούν δημιουργικά μετατρέπεται με αυτή την προσθήκη σε εργαλείο πειθαρχικού ελέγχου.

Εκτός από την εκπαίδευση υπάρχει και μια προσθήκη για τις επικοινωνίες, όπου προβλέπεται ο αυστηρότερος, σε βαθμό φακελώματος, έλεγχος των τηλεπικοινωνιών των κρατούμενων. Οι κρατούμενοι, βάσει της πρώτης παραγράφου του άρθρου 51, είναι υποχρεωμένοι να «δηλώνουν τους αριθμούς τηλεφώνου των προσώπων με τα οποία επιθυμούν να επικοινωνούν, ώστε αυτοί να καταχωριστούν σε ηλεκτρονικό τηλεφωνικό κέντρο, και λαμβάνουν προσωπικό κωδικό πρόσβασης τον οποίο χρησιμοποιούν για την τηλεφωνική επικοινωνία τους». Εκτός από το φακέλωμα του προσωπικού και κοινωνικού περιβάλλοντος του κάθε κρατούμενου, αυτή η προσθήκη δημιουργεί και πρακτικά προβλήματα, καθώς αν χρειαστεί να πάρει για οποιονδήποτε έκτακτο λόγο σε κάποιον μη δηλωμένο από την αρχή αριθμό, αυτό θα είναι αδύνατον.

Το κυριότερο όμως πρόβλημα φαίνεται να είναι οι άδειες. Ο νέος Σωφρονιστικός Κώδικας όχι μόνο διατηρεί το βέτο του εισαγγελέα στη χορήγηση αδειών, μέτρο που είχε εισάγει ο Δένδιας ως Υπουργός Δικαιοσύνης το 2009 και η κατάργησή του αποτελεί πάγιο αίτημα των κρατούμενων, αλλά επιπλέον ανατρέπει την ίδια τη λογική, βάσει της οποίας αυτές μέχρι σήμερα χορηγούνται. Ενώ λοιπόν ο εν ενεργεία Κώδικας (άρθρο 54, παράγραφος 5) προβλέπει ότι θα πρέπει να υπάρχει αιτιολογημένη απόφαση για την απόρριψη της αίτησης, βάσει του άρθρου 52 παράγραφος 5 του εκτρωματικού Κώδικα Κοντονή, η αιτιολογημένη απόφαση θα πρέπει να υπάρχει πια για τη χορήγησή της. Τέλος, βάσει της προσθήκης της τρίτης παραγράφου του άρθρου 54, εισάγεται η δυνατότητα της χορήγησης άδειας με κατ’ οίκον περιορισμό αντί του περιορισμού στο νομό διαμονής, κάτι που σαφώς αποτελεί προάγγελο περιστολής του σχετικού δικαιώματος.

Με άλλα λόγια λοιπόν το μόνο αληθές στο δελτίο τύπου του Υπουργείου Δικαιοσύνης σχετικά με τον νέο Σωφρονιστικό Κώδικα είναι ότι πράγματι από τη Δεύτερα βρίσκεται αναρτημένο σε δημόσια διαβούλευση.

από το omniatv

Published in Πολιτική

Χθες Πέμπτη 7 Σεπτέμβρη στη πτέρυγα Αβ των φυλακών Χανίων ακόμη ένας συγκρατούμενος άφησε την τελευταία του πνοή πίσω από τα σήδερα και το τσιμέντο. Οι φυλακές παραμένουν τόποι βασανισμού και όσοι τυχαίνει να βρισκόμαστε μέσα να αντιμετωπιζόμαστε ώς άνθρωποι β κατηγορίας. Η στέρηση της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης οδήγησε τον συγκρατούμενό μας στο θάνατο αφού η υπηρεσία δεν του παρείχε ούτε λίγο οξυγόνο τις τελευταίες στιγμές που ο ίδιος επανηλημένα τους ζήτησε. Η απάντηση ήταν ότι ο γιατρος είναι σε άδεια. Το προηγούμενο διάστημα ζητούσε τα φάρμακα για την καρδιά του και ούτε αυτά του παρείχαν. Επανηλημένα προειδοποίησε την υπηρεσία ότι δεν ένοιωθε καλά. Ο ίδιος αντιμετώπιζε πρόβλημα με την καρδιά του και ήθελε να πάει στο νοσοκομείο, το οποίο απέχει μόλις 15 λεπτά από τη φυλακή, αλλά τον πήγαν μόνο όταν πλέον ήταν νεκρός. Ο συνάνθρωπος αυτός είχε ποινή 8 μηνών και στις 15 Σεπτέμβρη θα υπέγραφε για να αποφυλακιστεί. Οι υπεύθυνοι χαρτογιακάδες του υπουργείου δικαιοσύνης έχουν βάψει άκομη μια φορά τα χέρια τους με αίμα. Τρείς πτέρυγες της φυλακής των Χανίων παρέτειναν το βραδυνό κλείσιμο ως τις εννιά σαν πρώτη αντίδραση για σήμερα.

πηγή :https://athens.indymedia.org/post/1577469/

Published in Χανιά

Επεισόδια και αναταραχή δημιουργήθηκε το απόγευμα της Πέμπτης (27/7) στις φυλακές του Κορυδαλλού μετά από θάνατο καρκινοπαθούς γυναίκας την οποία αρνήθηκαν να κρατήσουν για νοσηλεία και λίγη ώρα αργότερα κατέληξε στο κελί της.

Σύμφωνα με την επιστολή των συγκρατούμενών της, η γυναίκα διαγνώστηκε με τρεις όγκους στο κεφάλι οι οποίοι ωστόσο δεν φάνηκαν αρκετοί για να πείσουν τους γιατρούς πως χρήζει άμεσης νοσηλείας και την υποχρέωσαν να επιστρέψει στο κελί της όπου και άφησε την τελευταία της πνοή. Συγκεκριμένα οι γιατροί του Κορυδαλλού έλεγαν ότι παίζει θέατρο και ότι δεν έχει τίποτα .

Μετά το τραγικό συμβάν οι κρατούμενες πραγματοποίησαν στάση αρνούμενες να επιστρέψουν στους θαλάμους τους μέχρι την επέμβαση δυνάμεων από πτέρυγα των ανδρών.

Η επιστολή των κρατουμένων γυναικών:

Σήμερα Πέμπτη 27/7 ,οι κρατούμενες των γυναικείων φυλακών Κορυδαλλού πήραμε τη φυλακή προκειμένου να την κρατήσουμε ανοιχτή όλο το βράδυ ,ως απάντηση στο θάνατο της συγκρατούμενης μας Σταθοπούλου Βασιλικής. Η Σταθοπούλου ήταν καρκινοπαθής. Βρισκόταν στη φυλακή και για πάνω από δύο μήνες ,ενώ η υγεία της ήταν σε άθλια κατάσταση ,η υπηρεσία και οι γιατροί του κορυδαλλού έλεγαν ότι παίζει θέατρο και ότι δεν έχει τίποτα . Τελικά, και αφού κατέρρευσε την πήγαν στο νοσοκομείο μετά από 2 μήνες εμπαιγμών. Η Σταθοπούλου πέθανε χτες, στις 26/7/2017. Στη φυλακή το πληροφορηθήκαμε σήμερα, 27/7/2017 .

Έπειτα από συνέλευση αποφασίσαμε να αντιδράσουμε στο θάνατο της συγκρατούμενης μας και στην κοροϊδία που είχε υποβληθεί όλο το προηγούμενο διάστημα κρατώντας τη φυλακή ανοιχτή όλο το βράδυ .Στις 22:30 μπήκε ο αρχιφύλακας των φυλακών Κορυδαλλού , Νικολούπουλος , μαζί με 10 άντρες από τις αντρικές φυλακές οι οποίοι εισέβαλαν στη φυλακή και έκλεισαν, με το ζόρι ,στους θαλάμους τις κρατούμενες, εκτός από όσες βρίσκονταν στο μπροστινό μέρος. Σε αρκετές περιπτώσεις έσπρωχναν βίαια τις γυναίκες που αντιστάθηκαν και στη συνέχεια, όσες ζήτησαν να βγουν έξω, παρεμποδίστηκαν εντελώς.

Η αντίδραση μας, στο θάνατο της συγκρατούμενης μας, είναι η ελάχιστη πράξη που θα μπορούσαμε να κάνουμε τόσο σε απάντηση στο θάνατό της και στον εμπαιγμό που υπέστη ,όσο και για να δείξουμε ότι οι κρατούμενες με σοβαρά προβλήματα υγείας -πολλές εξ ημών- δεν έχουν την κατάλληλη αντιμετώπιση και την αντίστοιχη περίθαλψη.

Το Υπουργείο Δικαιοσύνης , η Εισαγγελέας και η υπηρεσία της φυλακής ,κατέστειλαν με βία την κινητοποίηση μας. Αυτή η κατασταλτική επιχείρηση στις γυναικείες φυλακές Κορυδαλλού είναι μία πολιτική επιτυχία της κυβέρνησης Σύριζα – ΑΝΕΛ.

Κρατούμενες των γυναικείων
φυλακών Κορυδαλλού.

 

πηγές: mpalothia.net ,  ripes.gr , omniatv.com

Published in Ελλάδα

Σήμερα λόγω καύσωνα και χωρίς κλιματισμό η κατάσταση έχει επιδεινωθεί. Παρακαλούμε διαδώστε.

Ξεκινάω, ο,τι πώ αφορά το σύνολο των φυλακών και ας μιλώ για την Θηβα πιο αναλυτικά, καθώς το έζησα!

Χτισμένη η φυλακή σε έλος, τσιμέντο και σίδερο, αυτήν την στιγμή αν η θερμοκρασία ειναι 40 εκεί μέσα είναι 45!

Ο σωφρονιστικός κώδικας λέει πως για να μείνουν οι πόρτες των θαλάμων ανοιχτές για να υπάρξει ενα ας πούμε ρευματάκι το μεσημέρι και δυό ώρες παραπάνω το βράδυ (απο εννέα να κλείσουν 11), η θερμοκρασία πρέπει να ξεπερνάει τους 38 βαθμούς, φυσικά δεν υπάρχουν κλιματιστικά!!

Οι θάλαμοι είναι χωρητικότητας 12 ατόμων, 20-23 γυναίκες μέσα!

Οι τουαλέτες μέσα στους θαλάμους δεν εχουν εξαερισμό ούτε παράθυρο (νομίζω δεν χρειάζονται παραπάνω λόγια), η καθαριότητα γίνετε από τις κρατούμενες με δικά τους έξοδα σε χλωρίνες και απορρυπαντικά! οσες/οι δεν εχουν πόρους… η κοινωνική υπηρεσία τους προμηθεύει τα εξής: τέσσερα χαρτιά υγείας ενα πακέτο σερβιέτες, ενα σαπούνι, πέντε χούφτες σκόνη πλυσίματος και σε δύο μπουκαλάκια του μίσου λίτρου στην μέση αφρόλουτρο και σαμπουάν αυτά για έναν μήνα.

Οταν τα παραλαμβάνεις υπογράφεις και το κόστος τους είναι 50 ευρώ!!! (αυτό τα λέει όλα).

Πάμε στην έρευνα!!!!! αφού θα εγκριθεί το ανοιχτό επισκεπτήριο, θα πάει μια μάνα στο κλειστό, με το τζάμι και με τηλέφωνο να μιλήσει θα κατέβει κάτω σε έναν χώρο με ένα ξύλινο τραπέζι να χωρίζει την κρατούμενη με τα μέλη της οικογένειας της, παρουσία σωφρονιστικού υπαλλήλου, αν είναι μικρό το παιδί σε αφήνουν να το αγκαλιάσεις, αν είναι μεγάλο μόνο άγγιγμα του χεριού (πως νοιώθει εκείνη την ώρα το φαντάζεστε;), τελειώνει το επισκεπτήριο και πρέπει πια να μπείς στην πτέρυγα… θα περάσεις απο την έρευνα θα σε ξεντύσουν τελείως, θα σε βάλουν να κάνεις βαθύ κάθισμα και να βήχεις (πιστεύω πως καταλαβαίνετε όλοι) και αφού εχεις υποστεί τον ύψιστο εξευτελισμό ως άνθρωπος, θα πας στην πτέρυγα.

Μπορούν να μπούν στους θαλάμους για να κάνουν έρευνα οτι ώρα θέλουν, να ξαναπεράσεις τον ίδιο εξευτελισμό της σωματικής έρευνας και να μην αφήσουν τίποτα που να μην ελέχθει, θα αδειάσουν καφέδες, ζάχαρη, σκόνη για τα ρούχα στο πάτωμα και θα φύγουν…. χωρίς να υπολογίσουν αν εσύ δεν εχεις χρήματα να πάρεις άλλα!! και δεν δικαιούσε να πάρεις απο την φυλακή. Για τους εισαγγελείς τα είπα!!! αυτά μαζί με άλλα αιτήματα ζητάνε σήμερα οι κρατούμενοι!!! Οι φυλακισμένοι αγωνίζονται και θα συνεχίσουν για τα αυτονόητα. Στην κρίση σας αν τους σταθείτε!!!

Πρίν λίγο ενημερώθηκα πως ηδη τέσσερις γυναίκες στην Θήβα εχουν λιποθυμήσει απο τον καύσωνα, μιλάμε για μια πτέρυγα!! για τις άλλες δεν ξέρουμε!

Ισως να νομίζετε πως σήμερα τρελάθηκα!!

δέστε την φωτογραφία….. κελί μωρομάνας…. αν σας φαίνετε μεγάλο, είναι γιατί είναι τραβηγμένη απο έξω με ανοιχτή πόρτα, φανταστείτε με τον καύσωνα, κλειστή την πόρτα!!!

@Σαββατούλα Καλπακίδου via provo.gr

δείτε και https://vimeo.com/album/4277402/video/193301910

Published in ΑΤΑΚΤΩΣ
Page 1 of 2