ZT News 4 - шаблон joomla Форекс

Στις μέρες μας οι λέξεις φτώχεια, εγκατάλειψη, αποξένωση, ιδιοτέλεια, εκμετάλλευση, περισσεύουν. Η ανέχεια διευρύνεται όλο και περισσότερο σε στρώματα εργαζομένων και ανέργων που αδυνατούν να ανταπεξέλθουν στις άδικες και βαθειά ταξικές αποφάσεις κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ.

Απέναντι σ’ αυτά τα φαινόμενα εμείς προτάσσουμε την αντίσταση, την συντροφικότητα και την αλληλεγγύη. Το Κοινωνικό Στέκι - Στέκι Μεταναστών Χανίων, μια αντιρατσιστική συλλογικότητα που αγωνίζεται και δρα στην πόλη έχει αναλάβει πρωτοβουλία από το 2009 και έχει δημιουργήσει την Ομάδα Υποστήριξης Αστέγων, για την συμπαράσταση σε άστεγους και άπορους συμπολίτες μας, ανεξάρτητα από φύλλο και εθνικότητα. Επίσης η Ομάδα Υποστήριξης Αστέγων εδώ και 5 χρόνια έχει αναλάβει την πρωτοβουλία για την παρασκευή Κυριακάτικου Συσσιτίου, το οποίο τον τελευταίο διάστημα προσφέρεται μέσα από την Κοινωνική Κουζίνα. Το Στέκι δεν είναι Μη Κυβερνητική Οργάνωση (ΜΚΟ) και δεν επιχορηγείται από το Κράτος, το Δήμο ή άλλο φορέα. Όλες οι δράσεις του στηρίζονται στην εθελοντική προσφορά των μελών του και των συμπολιτών μας.

Μέχρι τώρα, η ανταπόκριση των πολιτών των Χανίων, στη δράση μας είναι συγκινητική. Χάρη στους ευαισθητοποιημένους συμπολίτες μας, που πρόσφεραν τρόφιμα και ρούχα, εκατοντάδες άστεγοι και άποροι, Έλληνες και ξένοι, έφαγαν ζεστό φαί και ντύθηκαν στοιχειωδώς. Αυτή η προσπάθεια πρέπει όμως να συνεχιστεί, αφού είναι γνωστό ότι όλο και περισσότερα στρώματα του πληθυσμού σπρώχνονται στην ανεργία και τελικά την φτώχεια και την εξαθλίωση.

Ζητούμε:
Κουβέρτες, χειμερινούς υπνόσακους, αντρικά ρούχα και παπούτσια.
Τρόφιμα συσκευασμένα (λάδι, ντοματάδες, πελτέ, κριθαράκι, μακαρόνια, φακές, ρεβίθια, φασόλια, , ρύζι κλπ).

    Οι προσφορές γίνονται δεκτές στο Στέκι κάθε μέρα από τις 19,00μ.μ. ή και το πρωί στο χώρο της Terra Verde δίπλα στο Στέκι.


ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ ΣΤΗΝ ΚΡΙΣΗ!
Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ!

ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΣΤΕΚΙ – ΣΤΕΚΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΧΑΝΙΩΝ

Wednesday, 23 November 2016 00:00

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΣΤΕΓΟΥΣ

Την ίδια χρονική στιγμή που η δημοτική αρχή ετοιμάζει φιέστες για τα Χριστούγεννα, τη λεγόμενη «γιορτή της αγάπης», διαθέτοντας δεκάδες χιλιάδες ευρώ, κάποιοι άνθρωποι ψάχνουν στα σκουπίδια για να φάνε ή περιμένουν στα συσσίτια για ένα πιάτο φαί. Την ίδια χρονική στιγμή, που η δημοτική αρχή αγοράζει ερείπια που προστίθενται σε πολλά άλλα που για δεκαετίες παραμένουν άχρηστα, οι άστεγοι κοιμούνται σε παγκάκια και τρώγλες.

Τι θα μπορούσε να κάνει η δημοτική αρχή; Το έχουμε πει πολλές φορές:
1. Να επιλέξει ακίνητο, που ανήκει στο Δήμο και να το επισκευάσει, για τη δημιουργία υπνωτηρίου ή ξενώνα αστέγων.
2. Μέχρι τότε, να προγραμματίσει για να ανοίξ ει σε περίπτωση ανάγκηςμαζικούς δημόσιους χώρο υς στο κέντρο της πόλης, που μπορούν αξιοπρεπώςνα φιλοξενήσουν προσωρινά άστεγου ς. Δεν θα πρέπει να περιμένει πότε θα κάνει κρύο για να κάνει ένα στοιχειώδες πρόγραμμα άμεσων ενεργειών αντιμετώπισης της ανθρωπιστικής κρίσης. Να προμηθευτεί είδη πρώτης ανάγκης για εξωτερική επιβίωση, όπως υπνόσακους χειμερινής διαβίωσης, ρούχα και είδη πρώτης ανάγκης.
3. Να αναλάβει επιτέλους η δημοτική αρχή τις ευθύνες της απέναντι στο πρόβλημα της πείνας. Θα πρέπει ο Δήμος να αναλάβει το μαγείρεμα και τη διανομή σε ένα αξιοπρεπές δημοτικό ακίνητο. Δεν είναι δυνατόν η στοιχειώδης επιβίωση εκατοντάδων συμπολιτών μας να στηρίζεται μόνο στην πρωτοβουλία ευαισθητοποιημένων ανθρώπων πο υ οργανώνουν συσσίτια σε καθημερινή βάση χρόνια τώρα, και η δημοτική αρχή να κάνει ότι δεν έχει αντιληφθεί τι συμβαίνει.

Επειδή όμως ο χειμώνας είναι μπροστά μας και πολύ φοβόμαστε ότι οι αρμόδιοι δεν θα κάνουν τίποτα, καλούμε τους πολίτες να δείξουν την αλληλεγγύη τους, όπως έχει συμβεί στο παρελθόν.

Ανάγκες υπάρχουν σε :

Κουβέρτες-παπλώματα-υπνόσακους -αντρικά μπουφάν-αδιάβροχα.

Χειμερινά ρούχα και παπούτσια (αντρικά).

Τρόφιμα συσκευασμένα (ντοματάδες, πελτές, κριθαράκι, μακαρόνια, φακές, ρεβίθια, φασόλια, λάδι, ρύζι).

Τα είδη θα μαζεύονται κάθε Τρίτη 7,00-9,00 στο χώρο του Στεκιού, Χατζημιχάλη Νταλιάνη 5.

Ας δείξουμε ότι έχουμε τη δύναμη να συνεχίσουμε να στηρίζουμε το δίκτυο κοινωνικής υποστήριξης, αλληλοβοήθειας και αλληλεγγύης στην πόλη μας.

 
 ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ ΣΤΗΝ ΚΡΙΣΗ!

Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ!

Κοινωινικό Στέκι-Στέκι Μεταναστών Χανίων

Οι 3 καταλήψεις στέγης εκκενώθηκαν.Στους πρόσφυγες που έμεναν μέσα δεν ασκήθηκε ποινική δίωξη, αλλά οδηγήθηκαν σε camp.περι τους 70 οι συλληφθεντες οι οποίοι είναι τελείως νηστικοί όλη μέρα, δεν τους επιτρέπουν να χρησιμοποιησουν τηλέφωνο και δεν είχαν καμία πρόσβαση σε φαγητό. Ετσι πρέπει βέβαια στους μεγάλους εγκληματίες! Οδηγούνται μέχρι και αυτή την ώρα στην Εισαγγελέα ανά »κατάληψη».  Για τους συλληφθέντες της Λεωφόρου Νίκης, η κατηγορία αλλαξε και έγινε από »Διατάραξη οικιακής ειρήνης », κατάληψη δημόσιου κτιρίου από κοινου» (νόμος του 1938).Οι συλληφθέντες κρατούνται μέχρι αύριο που ορίστηκε το αυτόφωρο τους.Οι συλληφθέντες από τις άλλες καταλήψεις οδηγούνται σταδιακά στην Εισαγγελέα δεν έχει ολοκληρωθεί ακόμη η διαδικασία.

Ειδικα για την κατάληψη της Λεωφόρου Νίκης, είναι γνωστό ότι υφίσταται ακριβώς 10 χρόνια τώρα και είναι πραγματική κατάληψη στέγης,μένουν μέσα άστεγοι. Επίσης είναι γνωστό ότι το κτίριο έχει πρόβλημα στατικότητας, γιατι κάποιοι έξυπνοι από τις τότε πρυτανικές αρχές έκοψαν την κεντρική κολώνα για να φτιάξουν αίθουσα εκδηλώσεων.Δεν είδα να έχει ασκηθεί όμως ποτέ ποινική δίωξη σε κανέναν από τους υπευθύνους. Λόγω του προβλήματος στατικότητας, το κτίριο ήταν κενό και αναξιοποίητο επί χρόνια και έτσι θα συνεχίσει να είναι.Οι άνθρωποιι που έμεναν μέσα, έμεναν εν γνώση τους ότι σε κάποιο σεισμό θα κινδύνευαν (αν αυτό λέει κάτι για τους λόγους που έκαναν την κατάληψη και έμεναν εκεί).

Μάλιστα προ τετραετίας, οι ένοικοι της Λεωφόρου Νίκης, είχαν στείλει επιστολή στις πρυτανικές αρχές και τους δήλωσαν ότι διαμένουν μέσα προσωρινά, και ότι όταν το πανεπιστήμιο ζητήσει το κτίριο για να το αξιοποιήσει, θα αποχωρήσουν.Επί 10 χρόνια δεν είχε υποβληθεί μήνυση από τις πρυτανικές αρχές, και μάλιστα είχε δηλωθεί (από τις τότε πρυτανικές αρχές) στον Εισαγγελέα ότι »εμάς δεν μας ενοχλούν αυτοί που διαμένουν μέσα στη Νίκης»

»Μάλλον για να το πω καλύτερα: Επί 10 χρόνια με κυβερνήσεις δεξιάς, δεν εισέβαλαν τα ΜΑΤ στην κατάληψη της Νίκης και έγινε τώρα επί ΣΥΡΙΖΑ. Οπως είπε και ένας αγαπητός φίλος, »ήρθε ο καιρός και ο Δένδιας να ζητήσει πλέον συγνώμη από τον ΣΥΡΙΖΑ για όσα του έχει συρει ανά καιρούς»

Είναι ντροπή επίσης το ότι οι πρυτανικές αρχές του ΑΠΘ κατέθεσαν μήνυση στην οποία αναγράφουν ότι: «…άτομα κατέλαβαν σε μη προσδιορισμένο χρόνο το κτίριο της Λεωφόρου Νίκης..» ( κάτι σαν να έγινε προχθές δηλαδή, ενώ η καταληψη υφισταται επί 10 χρόνια και ζούσαν τόσοι άνθρωποι εκεί, σε ένα κτίριο που ήταν και θα παραμείνει άδειο, σε ένα κτίριο που κάποιοι όχι άστεγοι, αλλα κουστουμαρισμένοι-ες κατέστρεψαν.

πηγή: baktirio

Published in Ελλάδα

Ως γνωστό ο Δήμος φιλοξενεί εδώ και μέρες περίπου 26 άστεγους της πόλης στις εγκαταστάσεις των παιδικών κατασκηνώσεων «Καλαθά». Αυτό αρχικά από μόνο του είναι μια θετική εξέλιξη και απαντά σε δηλώσεις διαφόρων, που έχουν ειπωθεί κατά καιρούς ότι δεν υπάρχουν άστεγοι στην πόλη. Αλήθεια επίσης είναι ότι αν οι ίδιοι οι άστεγοι δεν διαμαρτυρόντουσαν μαζικά έξω από το Δήμο, τίποτα δεν θα γινόταν.

Όσον αφορά την επιλογή «Καλαθά», που στηρίξαμε ως Στέκι από την πρώτη μέρα αφού δεν υπήρχε άλλη επιλογή άμεσης εξεύρεσης υπνωτηρίου, με πρωτεύουσα σημασία την παροχή ζεστού χώρου για ύπνο το βράδυ, έχουμε να παρατηρήσουμε τα εξής: Οι εγκαταστάσεις είναι μακριά από την πόλη και αυτό δημιουργεί διάφορα προβλήματα, όπως ο τρόπος μετάβασης από και προς το χώρο, οι ώρες μετάβασης, ο αριθμός των δρομολογίων κλπ. Η επιλογή πολλών αστέγων να μην μεταβούν εκεί, οφείλεται στην απόσταση, αφού γι’ αυτούς είναι πολύ σημαντικότερη η παραμονή στην πόλη (με ότι αυτό συνεπάγεται) για πιθανή εξεύρεση μεροκάματου. Επίσης γνωρίζουμε ότι πολλοί συμπολίτες μας επισφαλώς στεγασμένοι δεν αφήνουν εύκολα τον ακατάλληλο έστω χώρο που ζουν για να πάνε κάπου προσωρινά. Απ’ όσο ξέρουμε ο αριθμός των αστέγων που μεταβαίνει στον «Καλαθά» δεν είναι σταθερός, μερικές φορές μάλιστα κάποια βράδια έχουν πάει για ύπνο ελάχιστοι. Στην πραγματικότητα η επιλογή αυτή αυτοκαταργείται αφού οι άστεγοι θέλουν να κοιμούνται στον τόπο που ζουν καθημερινά. Δεν είναι και δεν θέλουν να αισθάνονται ως παρίες σε μια πόλη που δεν τους θέλει.

Ακόμα όμως και αν δεχτούμε τις κατασκηνώσεις «Καλαθά» ως επιλογή προσωρινής ανάγκης το χειμώνα για διάστημα δύο μηνών, δεν λύνεται το χρόνιο πρόβλημα εξεύρεσης μόνιμου χώρου για τη φιλοξενία υπνωτηρίου αστέγων. Εκτός από πιθανά κτίρια ιδιοκτησίας του Δήμου που δεν γνωρίζουμε, ο Μητροπολίτης Κυδωνίας και Αποκορώνου κ. κ. Δαμασκηνός υποσχέθηκε να παραχωρήσει στο Δήμο κατάλληλο κτίριο, ιδιοκτησίας της εκκλησίας, στην οδό Βρυσών για τη δημιουργία υπνωτηρίου. Αυτό είναι μια πολύ θετική εξέλιξη και η επόμενη κίνηση είναι από το Δήμο Χανίων. Το κτίριο απ’ όσο ξέρουμε έχει διάφορα προβλήματα νομιμότητας, αλλά αυτό νομίζουμε εύκολα λύνεται από τις τεχνικές υπηρεσίες του Δήμου. Επίσης θέματα επισκευών και συντήρησης μπορούν να αντιμετωπιστούν αν υπάρχει η πολιτική βούληση.

Δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται το πρόβλημα των αστέγων πρόχειρα και ευκαιριακά. Εξ’ άλλου το θέμα αυτό έχουν αντιμετωπίσει με θετικά αποτελέσματα άλλοι Δήμοι με δημιουργία υπνωτηρίων ή ξενώνων.

ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΣΤΕΚΙ-ΣΤΕΚΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ

Τρεις νέοι Έλληνες αρχιτέκτονες βρήκαν λύση στο πρόβλημα των αστέγων και κέρδισαν το πρώτο βραβείο στον διεθνή διαγωνισμό «Tiny Home Community Competition». Η πρότασή τους που διακρίθηκε θα εφαρμοστεί στην πόλη Ράλεϊ στη Βόρεια Καρολίνα.
Οι τρεις νέοι Έλληνες αρχιτέκτονες, ο Στρατής Σκοπελίτης, η Μαρία Χριστούλια και ο Αλέξανδρος Βαλσαμίδης, εμπνεύστηκαν από ένα φλέγον ζήτημα της ελληνικής πραγματικότητας, αυτό των αστέγων, και η λύση που πρότειναν κρίθηκε ως η πιο λειτουργική.

«Πώς μπορεί η Αρχιτεκτονική να απευθυνθεί στους άστεγους;» ήταν το κύριο ερώτημα του διαγωνισμού με τίτλο Tiny Home Community Competition, που προκήρυξε ο αμερικανικός οργανισμός «Activate 14», μια πρωτοβουλία του Αμερικάνικου Ινστιτούτου Αρχιτεκτονικής και του Κέντρου για την Αρχιτεκτονική και το Ντιζάιν, με στόχο την ενίσχυση του κοινωνικού ρόλου της Αρχιτεκτονικής.

Σύμφωνα με το Αθηναϊκό Πρακτορείο, το θέμα του διαγωνισμού αφορούσε στη δημιουργία ενός τύπου κατοικιών με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά (προκατασκευασμένες, βιώσιμες, οικονομικά προσιτές λύσεις) που θα φιλοξενήσουν τους άστεγους της πόλης Ράλεϊ, στη Βόρεια Καρολίνα.

Ο διαγωνισμός

Από τους συμμετέχοντες ζητήθηκε να καταθέσουν ιδέες για τον σχεδιασμό δώδεκα μικρών σπιτιών, έκτασης δώδεκα τετραγωνικών μέτρων το καθένα, σε ένα οικόπεδο που βρίσκεται στα περίχωρα του Ράλεϊ.

Η φιλοσοφία του διαγωνισμού ήταν, ότι τα σπίτια αυτά θα έχουν μεταβατικό χαρακτήρα, προκειμένου να είναι ο ενδιάμεσος κρίκος ανάμεσα στην αστεγία και στη μόνιμη διαμονή, και άρα να στεγάσουν όσους δεν έχουν πού να μείνουν, συμβάλλοντας παράλληλα στην αποκατάσταση των σχέσεων των αστέγων με τον κοινωνικό ιστό.

Η Μαρία Χριστούλια, ο Αλέξανδρος Βαλσαμίδης και ο Στρατής Σκοπελίτης, συνιδρυτές της αρχιτεκτονικής ομάδας Riza3architects και μέλη της εταιρείας ΑΕΝΑΟΣ Α.Τ.Ε., υπέβαλαν συμμετοχή και κατάφεραν να λάβουν το πρώτο βραβείο ανάμεσα σε 100 και πλέον προτάσεις από όλον τον κόσμο.

186592g articlegal 83925 71262.w hr

Όπως ανέφερε η κριτική επιτροπή για την ελληνική πρόταση, «αυτό ήταν ένα έργο που θα μπορούσε να κάνει τη διαφορά». Και αναλύοντας το σκεπτικό της επισήμαινε: «Αυτό το πρότζεκτ είχε τον καλύτερο συνδυασμό της οργάνωσης του χώρου, της χρήσης των κατάλληλων κατασκευαστικών μεθόδων και υλικών και του άρτιου σχεδιασμού των μονάδων κατοικίας»

«Η προσέγγιση του θέματος ήταν ευαίσθητη στην κλίμακα και τη σύσταση της κοινότητας και σκεφτήκαμε ότι θα τονώσει τη γειτονιά. Οι σχεδιαστές παρουσίασαν μια ισχυρή αίσθηση αστικής ευαισθησίας στις ανάγκες του ατόμου και της κοινωνίας» πρόσθεσε η κριτική επιτροπή.

«Στην Ελλάδα βλέπουμε καθημερινά το ζήτημα της αστεγίας που έθιγε ο διαγωνισμός και γι' αυτό επιλέξαμε να δηλώσουμε συμμετοχή και να δουλέψουμε επάνω σε ένα πρόβλημα σοβαρό σε ελληνικό και σε παγκόσμιο επίπεδο» παρατηρεί μιλώντας στο ΑΠΕ - ΜΠΕ ο Στρατής Σκοπελίτης.

 

Οι αρχιτέκτονες δεν είχαν τη δυνατότητα να επισκεφθούν το Ράλεϊ, ωστόσο μέσα από τη διερεύνηση της ιστορίας, των τοπικών παραδόσεων, της κοινωνικής δομής και των κλιματολογικών συνθηκών της περιοχής διαπίστωσαν ότι παρουσιάζει πολλά κοινά σημεία με την Ελλάδα. Και μπορεί ο διαγωνισμός να αφορούσε στη δημιουργία μιας κοινότητας αστέγων στη Βόρεια Καρολίνα, ωστόσο, όπως εξηγεί ο κ. Σκοπελίτης, η νικητήρια πρόταση θα μπορούσε να έχει εφαρμογή και στην Ελλάδα και να δώσει λύσεις στα κοινωνικά προβλήματα της χώρας.

Η ελληνική πρόταση

Οι αρχιτέκτονες σχεδίασαν μια κοινότητα που ανοίγεται στην κοντινή γειτονιά και υποστηρίζει τη σύνδεση με τον αστικό ιστό.

Η κοινότητα απαρτίζεται από τέσσερις γειτονιές, με τρία σπίτια η κάθε μία. Το κοινόχρηστο κτίριο τοποθετείται κεντρικά στο οικόπεδο και στεγάζει μια κουζίνα, ένα χώρο δραστηριότατων, ένα χώρο μελέτης - βιβλιοθήκη, αποδυτήρια και μπάνια.

Γύρω από τα κτίρια βρίσκονται περιβόλια, την καλλιέργεια των οποίων θα αναλάβουν οι ένοικοι.

Ο σχεδιασμός ενός περάσματος που διατρέχει όλο το οικόπεδο, περνώντας δίπλα από τα περιβόλια και διαπερνώντας το κοινόχρηστο κτίριο, σε συνδυασμό με τον προσανατολισμό των σπιτιών, που βλέπουν στο δρόμο, δημιουργούν το απαραίτητο άνοιγμα της κοινότητας προς την πόλη.

Το πέρασμα και το κοινόχρηστο κτίριο αρθρώνονται κατά τρόπο τέτοιο, που καλεί τους κατοίκους να συναθροίζονται, συνδιοργανώνοντας κοινωνικές δραστηριότητες.

186592g articlegal 83925 71264.w hr

 

Ταυτόχρονα η διάταξη των κοινόχρηστων χώρων του κτιρίου καθώς και η σχέση τους με το δρόμο είναι τέτοια, ώστε να εξισορροπεί την έκθεση στο δημόσιο μάτι και να προστατεύει τους χρήστες από το να θεωρηθούν ως ιδρυματοποιημένος πληθυσμός.

Οι μονάδες κατοικίας που είναι μια επανερμηνεία του τυπικού αμερικάνικου σπιτιού, παρέχουν ένα χώρο για ύπνο, ξεκούραση και φαγητό και ένα πολύ μικρό wc.
Επιπλέον χώρο προσφέρει μια σοφίτα, που μπορεί να χρησιμοποιηθεί είτε ως εναλλακτικός χώρος ύπνου είτε ως αποθηκευτικός χώρος. Το σπίτι συμπληρώνει μια βεράντα/ κατώφλι που διευρύνει οπτικά το χώρο του σπιτιού και ταυτόχρονα δημιουργεί το χώρο εισόδου.

Η σκίαση της κατοικίας γίνεται με ξύλινες περσίδες, που συμβάλλουν και στην ιδιωτικότητα του χώρου. Ιδιαίτερη σημασία δόθηκε στη δυνατότητα ένταξης της προκατασκευασμένης κατοικίας στο εκάστοτε περιβάλλον.

Έγινε λοιπόν μια προσπάθεια να δοθεί μια απάντηση στο πρόβλημα της ένταξης ενός τυποποιημένου προϊόντος σε ένα τόπο, με τρόπο που να δίνει την αίσθηση της μονιμότητας. Έπρεπε να βρεθεί το κατάλληλο συνδετικό μέσο που θα σταθεροποιήσει την τυποποιημένη κατασκευή στον χώρο που θα εγκατασταθεί.

Έτσι κατέληξε να δημιουργηθεί ένας φέρων οργανισμός που αποτελείται από έναν «εξωσκελετό» (μια μεταλλική βάση και δύο παράλληλα πλευρικά συρματοκιβώτια), και λειτουργεί σαν νάρθηκας στον προκατασκευασμένο μαλακό πυρήνα.

«Η κατασκευή αυτή, σαν το καβούκι της χελώνας, προστατεύει τον μαλακό ξύλινο πυρήνα από τις κλιματολογικές συνθήκες, της δίνει βάρος και στιβαρότητα, καθώς και περαιτέρω θερμομόνωση στο κέλυφος» τονίζει ο κ. Σκοπελίτης.

Τα συρματοκιβώτια δημιουργούν παράλληλους τοίχους και γεμίζονται με πέτρες ή αδρανή υλικά της περιοχής. Τα ιδιαίτερα αυτά στοιχεία χαρίζουν ευελιξία στην κατασκευή δίνοντας την δυνατότητα της ένταξης σε οποιοδήποτε περιβάλλον αφού το περιεχόμενο τους είναι κάθε φορά το εκάστοτε τοπικό υλικό.

Ο εξωσκελετός αυτός έχει τη δυνατότητα της διαφορετικής άρθρωσης μεταξύ των μελών του με τρόπο που ευνοεί τη δημιουργία διαφορετικών διατάξεων και μορφών. Με αυτό τον τρόπο η μικρή μονάδα αναπτύσσεται δημιουργώντας το κοινόχρηστο κτίριο επιφάνειας 140 τ.μ.

Μάλιστα, πρόταση των αρχιτεκτόνων είναι το γέμισμα να κάνουν οι ένοικοι των σπιτιών, προκειμένου να αισθανθούν ότι συμμετέχουν στη διαδικασία δημιουργίας των κατοικιών τους. Ο μαλακός πυρήνας της κατασκευής, παραδίδεται έτοιμος στο χώρο εγκατάστασης στη μορφή ενός κλειστού κιβωτίου, και μετά τη σύνδεσή του με τον εξωσκελετό αναδιπλώνεται και παίρνει την τελική του μορφή.

Όλα τα κτίρια της κοινότητας έχουν σχεδιαστεί σύμφωνα με τις αρχές της βιοκλιματικής αρχιτεκτονικής, έχουν χαμηλό κόστος και μπορούν να αποθηκευτούν, να μεταφερθούν, να αναπτυχθούν σε μεγαλύτερες κατόψεις και να μετασχηματιστούν κατά τρόπο τέτοιο, ώστε να μειώσουν το ενεργειακό τους αποτύπωμα σχεδόν στο μηδέν.

Παρ’ όλο που πρόκειται για ένα τυποποιημένο προϊόν καταφέρνει να δίνει την αίσθηση της εστίας στους χρήστες - άστεγους. Το χαμηλό κόστος και η πρωτοτυπία της ελληνικής πρότασης έχουν οδηγήσει τους διοργανωτές του διαγωνισμού και τη δημοτική αρχή της πόλης στην αναζήτηση χρηματοδότησης, προκειμένου η κοινότητα να κατασκευαστεί και να φιλοξενήσει τους άστεγους της περιοχής.

Πηγή: tvxs

Published in Πολιτισμός

Τον Οκτώβριο του 2013, οκτώ διανομείς του περιοδικού δρόμου «Σχεδία» πήραν στα χέρια τους από μια φωτογραφική μηχανή. Αποστολή τους ήταν να αποτυπώσουν τη ζωή στην πόλη από τη δική τους μοναδική οπτική. Να καταγράψουν, χωρίς περιορισμούς και αναστολές, αυτά που τους γοητεύουν, τους θλίβουν, τους κάνουν να χαμογελούν, να θυμώνουν, να ελπίζουν.

Δεκαοκτώ μήνες και δεκάδες χιλιάδες φωτογραφίες αργότερα, το υλικό που έχει συγκεντρωθεί συνθέτει μια μοναδική κοινωνική καταγραφή. Ογδόντα συνολικά από αυτές τις εικόνες της Αθήνας παρουσιάζονται σε έκθεση στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών ως την Κυριακή 10 Μαΐου με ελεύθερη είσοδο. Τα φωτογραφικά έργα θα διατίθενται προς πώληση και τα έσοδα θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για την ενίσχυση των ίδιων των δημιουργών.
Οι διανομείς ανήκουν στην ειδική εκείνη ομάδα συμπολιτών μας που βιώνει την κοινωνική και οικονομική κρίση στην πιο ακραία της μορφή: Είναι ή έχουν υπάρξει άστεγοι, έχουν βιώσει οι ίδιοι τη ζωή στο δρόμο, έχουν ζήσει ή εξακολουθούν να ζουν σε ακατάλληλες συνθήκες διαβίωσης.

Πηγή: enlefko.fm

Published in Ελλάδα
Page 1 of 3