ZT News 4 - шаблон joomla Форекс

1.jpgΤην Παρασκευή 20 Οκτωβρίου 2017, ώρα 19.30, στο Κοινωνικό Στέκι-Στέκι Μεταναστών διοργανώνεται συζήτηση για την ανάγκη αλλαγών στις εργασιακές σχέσεις που επικρατούν και δημιουργούν ένα περιβάλλον “κατώτερης” ζωής για την συντριπτική πλειοψηφία των εργαζομένων.  
Τίτλος της εκδήλωσης: “Τι μπορούμε να αλλάξουμε στη ζούγκλα των εργασιακών σχέσεων;”
Εισηγητής στη συζήτηση είναι ο Ηλίας Ιωακείμογλου, οικονομικός αναλυτής, επιστημονικός σύμβουλος του ΙΝΕ-ΓΣΕΕ, μέλος της συντακτικής επιτροπής του περιοδικού Θέσεις, με πλούσιο συγγραφικό έργο στα θέματα που ενέχονται στη συζήτηση.
Θα ακολουθήσει ανοιχτή συζήτηση, με ερωτήσεις και παρεμβάσεις και μετά το πέρας της συζήτησης θα ακολουθήσει η “μετα-συζήτηση” με ποτό στο χώρο του Στεκιού.

Κοινωνικό Στέκι – Στέκι Μεταναστών

math.jpeg

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Το σχολείο ΑΤΑΞΗΑ συνεχίζει και φέτος τα αλληλέγγυα μαθήματα ξένων γλωσσών που φιλοξενούνται στο χώρο του Κοινωνικού Στεκιού-Στεκιού Μεταναστών. Συνεχίζουμε να εκφράζουμε την ανάγκη μας για συλλογική δράση και οργάνωση δομών κοινωνικής αλληλεγγύης και ελεύθερης προσφοράς που δεν βασίζεται στους κανόνες της αγοράς. Στεκόμαστε δίπλα στους πρόσφυγες και στους μετανάστες, προσπαθώντας να τους εξοπλίσουμε με τη γνώση της ελληνικής γλώσσας, διοργανώνουμε μαθήματα αγγλικών, ισπανικών. Αντάλλαγμα σε όλα αυτά είναι η προσφορά των ανθρώπων που θέλουν να παρακολουθήσουν κάποια μαθήματα στη φροντίδα του χώρου!
 Οι εγγραφές στα μαθήματα θα διεξαχθούν από 5-13  Οκτωβρίου, καθημερινά-εκτός Κυριακής- 10.00-14.30 και 19.30-22.00 στην Terra Verde (Χατζ. Νταλιάνη 5)

Τηλ.επικοινωνίας :6976023952
                              6934168022


ΣΧΟΛΕΙΟ ΑΤΑΞΗΑ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΔΑΣΚΑΛΟΙ ΕΚΜΑΘΗΣΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ
 

Η γλώσσα είναι όπλο, απαραίτητη στην καθημερινότητα των μεταναστών, στην κοινωνικοποίηση, αλλά και στη διεκδίκηση των δικαιωμάτων τους,  απαραίτητος κώδικας για την κοινή δράση με τους εργαζόμενους και νέους, για την ένταξη στην κοινωνία.
  Το Σχολείο «Αταξήα» είναι μια πρωτοβουλία από  το Κοινωνικό Στέκι- Στέκι Μεταναστών για τη δωρεάν εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας σε μετανάστες και πρόσφυγες. Ισπανικών, τούρκικων, αραβικών και αγγλικών για όλους εμάς που θέλουμε να γνωρίσουμε άλλες κουλτούρες και γλώσσες. Τα μαθήματα γίνονται καθημερινά στο χώρο του Στεκιού (Χ.Νταλιάνη 5). Οι διδάσκοντες είναι εθελοντές, εκπαιδευτικοί, φοιτητές και όποιος/-α θέλει να ενισχύσει την προσπάθειά μας. Κάθε σχολική χρονιά αρχίζει τον Οκτώβριο και διαρκεί μέχρι τον Ιούνιο. Οι μαθητές δεν απαιτείται να διαθέτουν νομιμοποιητικά έγγραφα. Δεν είμαστε θεσμικός φορέας και στηριζόμαστε στην οικονομική ενίσχυση του κόσμου που θέλει να συμβάλει.
  Ο ερχομός προσφύγων στην πόλη μας , δημιουργεί την ανάγκη για νέα τμήματα ελληνικών. Καλούμε, λοιπόν όποιον θέλει να συμβάλλει στην προσπάθεια αυτή, να πλαισιώσει τα τμήματα ως δάσκαλος ελληνικών για τμήματα αρχαρίων ή προχωρημένων.  Επικοινωνήστε μαζί μας από τις 5/10 έως 12/10: 6976023952,6934168022
«ΣΧΟΛΕΙΟ ΑΤΑΞΗΑ»

 

ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΣΤΕΚΙ-ΣΤΕΚΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ

Σε μία κοινωνία που δεν έχει χώρο για τους νέους της, τους πρόσφυγες και μετανάστες και πολλούς από τους κατοίκους της δεν αποτελεί έκπληξη ότι ο δημόσιος διάλογος απωθεί τις κοινωνικές ανάγκες και τα δημόσια αγαθά που εξυπηρέτησε – έστω μερικώς -  η κατάληψη Rosa Nera, επειδή δεν θέλει να ξέρει τις ανάγκες που έχουν οι νέοι της και όχι μόνο.

Η Παλιά Ηλεκτρική έγινε το χαλί κάτω από το οποίο έκρυψαν τους πρόσφυγες, το Παπαδόπετρο αντί να είναι ένας ζωντανός πόλος της δημιουργικότητας των φοιτητών έγινε ένα άδειο κτίριο σχεδόν δέκα χρόνια τώρα με το επιχείρημα της “αξιοποίησής” του ως δημόσιο κτίριο. Υπάρχουν τόσα κτίρια που μένουν αναξιοποίητα και τόσες κοινωνικές ανάγκες που απωθούνται από το δημόσιο λόγο, ώστε εύλογα σκέφτεται κάποιος ότι η επικέντρωση στο λόφο Καστέλι και στην αξιοποίησή του ως δημόσιου χώρου συνιστά άλλο ένα σύμπτωμα της απώθησης. Μίας απώθησης που μεταμορφώνεται σε “υποκριτική” έκπληξη - “μα γιατί;” - όταν το απωθημένο επιστρέφει ως Δεκέμβρης του 2008 ή όταν ακραίες μορφές ριζοσπαστικοποίησης γεννιούνται ως αντίδραση.


Το κίνημα ενάντια στις αποφάσεις του Πολυτεχνείου για να γίνει ξενοδοχείο στο λόγο Καστέλι έχει μεγεθυνθεί και ακόμη παραμένει ως πρώτο ζήτημα η “ανάκληση” των αποφάσεων αυτών στα πλαίσια περιορισμού της τουριστικοποίησης, που λαμβάνει χώρα στον ιστό της πόλης και απειλεί να μην αφήσει χώρο στους κατοίκους της και να αλλοιώσει την ιδιαιτερότητά της - αφήνουμε απ’ έξω το μεγάλο θέμα της εργασίας και των όρων που εργάζονται όσοι δουλεύουν. Μία σειρά άλλων προτάσεων για τη χρήση των κτιρίων του χώρου κατατίθενται δημόσια, και τις οποίες παρακολουθούμε κριτικά.


Αυτό που λείπει από την πόλη και δεν το ζητά κανείς είναι χώροι που να μπορεί η νεολαία να μαζευτεί, να συζητήσει, να οργανώσει, να μάθει, και να διεκδικήσει εκδηλώνοντας την πολιτική/κοινωνική/πολιτιστική δημιουργικότητά της. Η ευρωπαϊκή ιστορία των κινημάτων καταλήψεων, έχει πλήθος παραδειγμάτων που, με βάση πάντα τις κοινωνικές ανάγκες, τα προτάγματά τους καταξιώθηκαν και οδήγησαν σε πολλές περιπτώσεις σε ενσωμάτωση των πρακτικών τους ως νομική θεσμική πραγματικότητα (οι καταλήψεις του Βερολίνου που έγιναν τμήμα του brand name της πόλης, τα παραδείγματα της Ιταλίας, της Ολλανδίας ή του Ντητρόιτ κ.α). Επομένως, η αποδοχή της κατάληψης από σημαντικό τμήμα της κοινωνίας των Χανίων, της νεολαίας και των κινημάτων της πόλης,  τοποθετεί το αίτημα, να έχει το χώρο της μία κατάληψη στα κτίρια του λόφου Καστέλι, αναγκαία ως στοιχείο του δημόσιου διαλόγου μαζί με τις άλλες προτάσεις που συζητούνται, (μουσείο, βιβλιοθήκη, ιστορικό αρχείο, φοιτητική εστία, ανοιχτός ξενώνας φιλοξενίας μεταναστών ή θα μπορούσαμε να προσθέσουμε κι’ άλλες ιδέες που καλύπτουν κοινωνικές ανάγκες που συνήθως δε χωρούν στον επίσημο λόγο όπως ένας πολυχώρος που θα φιλοξενεί τις πολιτικές/κοινωνικές/πολιτιστικές συλλογικές πρωτοβουλίες στα Χανιά και ο οποίος λείπει).
Ένας διάλογος που βασίζεται στην απώθηση “ενοχλητικών” κοινωνικών αναγκών, χωρίς να δίνει χώρο στους “εμπλεκόμενους” οδηγεί σε μη-λύσεις και θεωρούμε ότι χωρίς ένα τέτοιο διάλογο μία επιχείρηση εκκένωσης της κατάληψης είναι λάθος και είμαστε αντίθετοι σε μία τέτοια προοπτική.

Η κοινωνική δημιουργικότητα που υπάρχει στα Χανιά, μπορεί και πρέπει να ενισχυθεί  ώστε τα Χανιά να αποτελέσουν μία ανοικτή πόλη -  παράδειγμα σεβασμού στη διαφορετικότητα και την ετερότητα. Ο διοικητικός ορισμός της χρήσης και του περιορισμού τού τι συνιστά “δημόσιο”, αγνοώντας αυτό που αυθόρμητα γεννιέται, δεν παραπέμπει παρά στη σχεδιασμένη ομοιομορφία μίας “νεκρής φύσης”, μίας πόλης που θα καταπιέζει ό,τι ζωντανό γεννιέται ή υπάρχει εν ονόματι του “δημοσίου συμφέροντος”, με άλλα λόγια ενός δημοσίου εναντίον της κοινωνίας.
Σε σχέση με τις μορφές που παίρνει ο δημόσιος διάλογος γνώμη μας είναι ότι θα πρέπει να προφυλαχθεί  από την αναπαραγωγή μορφών που έχουν καταγραφεί ως “αυριανισμός” (πρακτικές προσωπικής επίθεσης και απαξίωσης) παρόλο που έχει πολλούς άξιους συνεχιστές σήμερα, δυστυχώς σχεδόν “διαπαραταξιακά”, καθώς και από την ροπή να αναγορεύουμε σε “εχθρό” όποιον δεν ταυτίζεται μαζί μας. Και τα δύο φαινόμενα δεν μπορούν να αποτελούν τρόπους μίας ελεύθερης κοινωνίας ενώ χαράζουν μία σκοτεινή κατεύθυνση αποδιάρθρωσης των συλλογικών διεκδικήσεων και αντιστάσεων.

Άλλος δρόμος δεν υπάρχει πέρα από το να καταστούν οι ιδέες για μία κοινωνία χωρίς διακρίσεις και εκμετάλλευση, υλική δύναμη, κερδίζοντας την καρδιά των ανθρώπων. Στην βάση αυτή να αναπτυχθεί η ευρύτερη δυνατή συλλογική δράση για την κάλυψη των κοινωνικά δίκαιων αναγκών, που η “επίσημη” κοινωνία, μέσω της πολλαπλής αποσιώπησης και απώθησης επιχειρεί να τις καταστήσει “αόρατες” και τη μη ικανοποίησή τους "φυσική πραγματικότητα".

 

Το σχολείο ΑΤΑΞΗΑ συνεχίζει και φέτος τα αλληλέγγυα μαθήματα ξένων γλωσσών που φιλοξενούνται στο χώρο του Κοινωνικού Στεκιού-Στεκιού Μεταναστών. Απέναντι στις πολιτικές “των από πάνω”, που εντείνουν τον κοινωνικό κανιβαλισμό, εμείς επιλέγουμε να πιάσουμε το νήμα της κοινωνικής αλληλεγγύης που αγκάλιασε το τελευταίο διάστημα τους πρόσφυγες, συντασσόμαστε με τα φωτεινά παραδείγματα αλληλεγγύης, εκφράζουμε την ανάγκη μας για συλλογική δράση και οργάνωση δομών κοινωνικής αλληλεγγύης και ελεύθερης προσφοράς που δεν βασίζεται στους κανόνες της αγοράς.
Στεκόμαστε δίπλα στους πρόσφυγες και στους μετανάστες, προσπαθώντας να τους εξοπλίσουμε με τη γνώση της ελληνικής γλώσσας. Είμαστε όμως και εμείς κομμάτι της κοινωνίας που βιώνει τη φτωχοποιήση στην καθημερινότητα του, έτσι προσφέρουμε δωρεάν μαθήματα αγγλικών, ισπανικών και ρώσικων.

Προσκαλούμε όποιον-α θέλει να συνδράμει στην προσπάθεια αυτή ως εθελοντής δάσκαλος να επικοινωνήσει μαζί μας!

Οι ενδιαφερόμενοι παρακαλούνται να επικοινωνήσουν έως 15-10-2016
Τηλ.επικοινωνίας : 6976023952 (9.00-17.00)

Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ!
ΣΧΟΛΕΙΟ ΑΤΑΞΗΑ

Τη Δευτέρα 12 Σεπτεμβρίου βρεθήκαμε στη συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου Χανιών, με αφορμή ένα από τα θέματα της ημερήσιας διάταξης “ Ενημέρωση – συζήτηση για το προσφυγικό ενόψει της συνεδρίασης της ΠΕΔ την Τρίτη 13/9/2016 ”. Το θέμα αυτό ακολούθησε τη συζήτηση για την ειλημμένη απόφαση μετεγκατάστασης του 2ου ειδικού σχολείου, στην οποία διαφάνηκαν οι ρατσιστικές φωνές μερίδας του δημοτικού συμβουλίου.

Η συζήτηση ξεκίνησε με την ανάγνωση της ασαφούς επιστολής του υπ. Μετανάστευσης Μουζάλα που μεταθέτει την ευθύνη της εγκατάστασης των προσφύγων στην τοπική αυτοδιοίκηση και βέβαια στις Μ.Κ.Ο. Στη συνέχεια, ο δήμαρχος άνοιξε το διάλογο θέτοντας έναν όρο “να απαιτήσουμε από τον υπουργό να έρθουν μετανάστες ενιαίας εθνοτικής και θρησκευτικής ομάδας” και “βέβαια ο δήμος πρέπει να ωφεληθεί με αντισταθμιστικά μέτρα για την τοπική κοινωνία, όπως τη δημιουργία δομής για άστεγους”, λες και για να λύσει ο δήμος το ζήτημα αυτό, μετά από τόσους θανάτους αστέγων, χρειάζεται κυβερνητική υπόδειξη κι εντολή. ..

Στη συνέχεια, δυστυχώς οι φωνές λογικής και ανθρωπιάς μειοψήφησαν. Υπήρξε η αντίληψη που λέει “τελοσπάντων αν μας επιβληθεί ο ερχομός των ανθρώπων αυτών, ας τους στείλουμε στα χωριά μας, με χαρά θα νοικιάσουμε τα σπιτάκια μας εκεί, να αξιοποιήσουμε και τα χωράφια μας ...”Κυρίως όμως, γίναμε μάρτυρες τοποθετήσεων δημοτικών συμβούλων που στόχο έχουν να καλλιεργήσουν το φόβο και τον τρόμο, εξυπηρετώντας συγκεκριμένα συμφέροντα, πρώτα κάποιων επιχειρηματιών που καλοδέχονται μόνο πλούσιους και βλέπουν ως εισβολείς τους πρόσφυγες που θα ρίξουν τους δείκτες της τουριστικής ανάπτυξης και βέβαια των φασιστικών κύκλων που βλέπουν τα θύματα του πολέμου ως λαθρομετανάστες που πρέπει να πατάξουμε σε κάθε περίπτωση.

Τα επιχειρήματα και οι θέσεις που ακούστηκαν, πολυφορεμένα από νοσταλγούς του ναζισμού, ήταν “ούτε κλειστές ούτε ανοιχτές δομές, απλά ανεπιθύμητοι”, “θ' ανοίξει ο ασκός του Αιόλου της εγκληματικότητας, θ' ανθίσει το επάγγελμα του πλαστογράφου, θα είναι μια υγειονομική και παραβατική βόμβα”, “ δε χωράνε, ανοίγει η κερκόπορτα μ' αυτούς τους 500 -αριθμός προσφύγων που αναλογεί στο νομό μας- οι οποίοι θα πολλαπλασιαστούν και θα μας βλάψουν σε κάθε περίπτωση...”.

Εμείς πάλι θεωρούμε πως οι παραπάνω αντιλήψεις των δημοτικών συμβούλων δεν εκφράζουν το χανιώτικο λαό, κινούνται σε επικίνδυνη ρατσιστική κατεύθυνση και αποτελούν δείκτη του βαθμού υποχώρησης της ανθρωπιάς. Σκεφτόμαστε -και δε χρειάζεται κανείς να έχει πολλές ειδικές γνώσεις για να καταλάβει- πως η πολιτική θέση και στάση τους απέναντι στους πρόσφυγες έχει ήδη ανοίξει την κερκόπορτα για συνολική υπονόμευση της δημοκρατίας, παραβίαση διεθνών συμβάσεων και καταπάτηση των ανθρώπινων δικαιωμάτων.

Αναγνωρίζουμε μια δραματική κατάσταση για όλες και όλους μας, ντόπιους και μη, στην Ελλάδα του 2016, είμαστε κι εμείς άνεργοι, απολυμένοι, χαμηλόμισθοι. Όμως, δε θα επιτρέψουμε να κυριαρχήσει η βαρβαρότητα. Η εποχή είναι πολύ δύσκολη και χρειαζόμαστε κοινωνική αισιοδοξία και αλληλεγγύη. Η κοινωνία μας και στα Χανιά, παρ’ ότι μαστίζεται από την οικονομική κρίση, έδωσε την προηγούμενη περίοδο μαθήματα αλληλεγγύης και ανθρωπιάς, ανταποκρινόμενη στα καλέσματα έμπρακτης αλληλεγγύης στους πρόσφυγες κι αυτό πιστεύουμε πως θα συνεχίσει να κάνει σε κόντρα των παραληρημάτων μίσους κάποιων αιρετών της.

Στον τόπο αυτό, που κάθε χρόνο επισκέπτονται εκατομμύρια τουρίστες, αν κάποιοι δε θέλουν πρόσφυγες, πρώτα ας διώξουν τη βάση του ΝΑΤΟ. Όταν φιλοξενούμε -με δόξα και τιμή- έναν ιμπεριαλιστικό σχηματισμό και βασικό κινητήρα στη μηχανή του πολέμου που μαίνεται στις χώρες των ξεριζωμένων, και του επιτρέπουμε να λυμαίνεται το δημόσιο πλούτο και τον κόλπο της Σούδας για κάθε είδους δοκιμή, είναι υποκριτικό, απάνθρωπο και ανόητο να λέμε ότι δεν αντέχουμε 500 βασανισμένες ψυχές!

Απαιτούμε ανοιχτές δομές φιλοξενίας με ανθρώπινες συνθήκες. Ναι, υπάρχουν προβλήματα, αλλά η γκετοποίηση δεν βοήθησε ποτέ κανέναν και δεν έλυσε κανένα πρόβλημα. Όπως μας διδάσκει μια μαία από τη Θεσσαλονίκη, σε παρέμβασή της στο Δ.Σ Ωραιοκάστρου: “αν κάνεις γκέτο, τα προβλήματα που φοβάσαι ότι θα αντιμετωπίσεις θα 'ρθουν να σε βρουν στην πόρτα σου.” Οι κλειστού τύπου δομές που λειτουργούν ανά την Ελλάδα είναι παραδείγματα προς αποφυγή. Οι άθλιες συνθήκες που επικρατούν στα στρατόπεδα που αναγκάζονται να διαμένουν οι πρόσφυγες δοκιμάζουν την υγεία τους και απειλείται ακόμη και η ζωή τους. Ήδη μετράμε δεκάδες θανάτους εξαιτίας των απάνθρωπων συνθηκών, με πρόσφατο θύμα την 29χρονη Σύρια πρόσφυγα Αζάζ Ράγκντα, (28 Ιουλίου 2016).

Τα προβλήματα και οι αντιθέσεις αμβλύνονται μόνο με την ένταξη. Καταλαβαίνουμε ότι, χωρίς επαρκή στέγαση, σίτιση, ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και εκπαίδευση, οι άνθρωποι αυτοί,οι ξεριζωμένοι, οι απελπισμένοι, θ' αναγκαστούν κάποια στιγμή να τ΄ αναζητήσουν με τη βία. Μάλλον το ίδιο θα΄ κανε κι ο καθένας μας στη θέση τους, γιατί αν ζεις σε απαράδεκτες συνθήκες και ξυπνάς χωρίς νόημα και στόχο στη ζωή σου, εύκολα γίνεσαι αγρίμι...

Να μην αφήσουμε κανένα παιδί να πεινάσει, να μην αφήσουμε κανέναν/καμία ασθενή να πεθάνει.

Να «θωρακίσουμε» τα παιδιά μας απέναντι στον ατομισμό και τον κοινωνικό κανιβαλισμό.

Να δείξουμε αλληλεγγύη στους κατατρεγμένους του πολέμου.

Να απαιτήσουμε ξενώνες με ανθρώπινες συνθήκες αντί στρατοπέδων.

Να μην αφήσουμε κανένα προσφυγόπουλο εκτός σχολείου.

Να νικήσουμε τους φόβους μας δείχνοντας ανθρωπιά.

 

 

Page 1 of 15