ZT News 4 - шаблон joomla Форекс

 bubbles2

οι παρελάσεις βρωμάνε φασισμό


 

 

 

 
Saturday, 13 August 2016 00:00

Φορτώσαμε τον ποιητή Αριστοφάνη τόση χυδαιότητα

Written by 
Rate this item
(0 votes)

Δεν υπάρχει δεύτερος σαν τον Αγγελο Παπαδημητρίου. Το έχουμε πάρει απόφαση χρόνια τώρα, αλλά κάθε φορά καταφέρνει να μας εκπλήσσει.

Εικαστικός (από τους καλύτερους της γενιάς του), ηθοποιός του θεάτρου, του σινεμά και της τηλεόρασης, τραγουδιστής, περφόρμερ, αλλά και αξιαγάπητος άνθρωπος. Αυτό το καλοκαίρι συμμετέχει στην πολυσυζητημένη πρώτη κάθοδο της Στέγης του Ιδρύματος Ωνάση στην Επίδαυρο με τους «Ορνιθες» του Αριστοφάνη (19 και 20 Αυγούστου). Σκηνοθέτης ο Νίκος Καραθάνος, που έχει σιγά σιγά κατακτήσει μια αγαπησιάρικη επικοινωνία με το κοινό. Ενας θίασος πρώτης γραμμής.

Μια διαφημιστική καμπάνια ευφάνταστη και επιθετική (δεν μπορεί να μην έχετε δει τους ηθοποιούς ντυμένους σαν πουλιά). Και γρήγορο σολντ άουτ.
Είναι η πέμπτη φορά που ο Αγγελος Παπαδημητρίου συνεργάζεται με τον Νίκο Καραθάνο. Από τον «Συρανό» στην «Γκόλφω». «Νιώθω σαν να πηγαίνω σε οικογενειακό τραπέζι, που ξέρω ότι ο γονιός μου θα με φροντίσει –και είναι και πιο μικρός μου ο Νίκος! Ούτε αγωνία, ούτε ανταγωνισμοί» λέει.

Ο Καραθάνος, πρωτάρης στον Αριστοφάνη. Ο Παπαδημητριου, πάλι, όχι. Μέχρι και τον Εποπα σε «Ορνιθες» του Αρμάου έχει παίξει – τώρα τον κάνει ο Λούλης, ερεθιστική επιλογή. Κάτι μας λέει ότι πολλά καινούργια και αναπάντεχα μας περιμένουν σε λίγες μέρες στην Επίδαυρο με αυτούς τους «Ορνιθες». Φωτογραφίες με κοστούμια δεν έχουμε δει.

Ας προσπαθήσουμε να του «κλέψουμε» λίγες πληροφορίες.

Αλήθεια, τι ρόλο παίζετε;

Κάτι σαν την κορυφαία ή τον κορυφαίο του Χορού. Ισως τον πιο τολμηρό και αυθάδη ρόλο της παράστασης.

Εχει σχέση με μια περίφημη Μεξικανή τραγουδίστρια του '50 και του ΄60, την Chavela Vargas, μας την έδειξε ο Νίκος σε βίντεο να τραγουδάει το «Las Simples Cosas». Ε, τον είχε συγκλονίσει. Το έχει αυτό. Οταν αρχίζει ένα έργο, δεν το έχει ορίσει το πράγμα, το αφήνει ελεύθερο να ανασάνει. Και ένα από τα πρώτα στοιχεία που μας ανέφερε ήταν η Βάργκας. Μια μεγάλη γυναίκα, πάνω από 70 χρόνων, με άσπρα μαλλιά, που τραγουδάει με πάθος για τη ζωή. Κάτι βρήκε στην εικόνα της και αμέσως έφτιαξε μια ουσία για την παράσταση. Σαν να μαγειρεύεις και να βάζεις μέσα νοστιμιές. Ο δικός μου ο ρόλος σ' αυτήν βασίζεται σε μια σκληρή, πολύ δυνατή παρουσία, που δεν έχει φύλο.

Δεν ξέρουμε τι να περιμένουμε από την παράσταση. Μάθαμε ότι οι περίφημες φωτογραφίες με τα φτερά δεν ισχύουν.

Ηταν μόνο για την προμόσιον. Και, μάλιστα, η προσέγγιση της Ελλης Παπαγεωργακοπούλου, που κάνει σκηνικά και κοστούμια, είναι η ακριβώς αντίθετη.

Τον σκόπελο «Κουν-Χατζιδάκις» πώς τον προσπεράσατε;

Η παράσταση του Κουν ήταν αριστούργημα, η μουσική του Χατζιδάκι αιώνια. Αλλά ο Νίκος κοίταξε άφοβα την ουσία του έργου. Η δική του εκδοχή, όπως και η μουσική του Νίκου Τριανταφύλλου, μας οδηγούν κατευθείαν σε μια πολύ αληθινή αρχαιότητα. Με εσωτερικότητα, όχι προς εξαγωγή. Γιατί οι «Ορνιθες», τι φοβερό έργο, είναι σαν να έχουν τα Ελευσίνια Μυστήρια ενσωματωμένα. Μιλάνε για την ανάγκη των ανθρώπων να αλλάξουν τη ζωή τους, να πάνε σε έναν άλλο κόσμο. Τόσο απλά. Ξέρετε τι δεν κάνει ο Νίκος κι αυτό τον σώζει; Δεν έχει ιδεολογικούς προσανατολισμούς. Γι' αυτόν προηγείται ο άνθρωπος, το να επιβιώσει και να σωθεί η ανθρώπινη υπόσταση.

Θα έχουμε, δηλαδή, ένα ακόμα χτύπημα στον επιθεωρησιακό Αριστοφάνη;

Η παράστασή μας, κι εκεί βρίσκεται η δύναμή της, είναι ακριβώς το αντίθετο από ό,τι έχουμε δει μέχρι τώρα στον Αριστοφάνη, όλο αυτό το εύκολο με τους άνδρες ντυμένους γυναίκες με βυζιά και κώλους, με τη χυδαιότητα και τα δήθεν λαϊκά πράγματα. Του Νίκου δεν του αρέσει πολύ η πλάκα. Εύκολες πλακίτσες δεν υπάρχουν ούτε στη μετάφραση του Γιάννη Αστερή. Ο Αριστοφάνης είναι ένας μεγάλος ποιητής, που παραφορτώθηκε με πράγματα που δεν του αξίζουν. Ενας μεγάλος μύστης, που μιλάει για τον άνθρωπο και τις αγωνίες του. Τα πουλιά στην παράστασή μας δεν είναι πουλιά, είναι άνθρωποι, που έχουν φύγει, έχουν πάει αλλού...

Είναι τολμηρή επιλογή να μην ιδρύουν ο Πεισθέταιρος και ο Ευελπίδης μια κοινωνία πουλιών.

Θα το έλεγα καλύτερα καθαρή ματιά πάνω στο κείμενο. Σαν να έπλυνε τα μάτια του ο Καραθάνος και να το είδε έτσι το έργο. Και ταυτόχρονα με έναν πολύ βατό και ανθρώπινο τρόπο.

Παίζετε συνέχεια, τον χειμώνα είστε στον Λαμπίς του Χουβαρδά. Με τα εικαστικά σας τι κάνετε;

Αυτό που κάνω τώρα, σας μιλάω ειλικρινά, εικαστικά είναι. Γλυπτικό μου έργο θεωρώ και τον ρόλο μου στο «Xenia» του Κούτρα. Ο καλλιτέχνης πρέπει να κρατά ζωντανό τον οργανισμό του, όπως κι αν εκφράζεται. Και στο θέατρο και στη γλυπτική με τον ίδιο τρόπο πηγαίνω: κλείνομαι, σκέφτομαι, δουλεύω. Απλώς το θέατρο έχει πιο άμεσο αντίκρισμα.

Πώς πέρασαν όλα αυτά τα χρόνια από τότε που μπήκατε στο θέατρο;

Μπήκα να πω μια «καλησπέρα» κι έμεινα. Με φώναξε πρώτος ο Χουρμουζιάδης, το 1996, να κάνω τον Μαλβόλιο στην Πειραματική Σκηνή της Τέχνης και αμέσως μετά με βούτηξε ο Βουτσινάς για να κάνω στην Επίδαυρο τον Σωκράτη στις «Νεφέλες». Εγώ, βέβαια, το 'ξερα ότι θα τα καταφέρω, είχα φτάσει 40 χρόνων και περίμενα το «κάλεσμα» από το θέατρο. Πάντα το είχα εκεί το μυαλό μου, ένα πράγμα ήταν με τα εικαστικά. Είχα περάσει και στη σχολή Κατσέλη, στην ίδια τάξη με τη Χαρούλα Αλεξίου. Οχτώ μήνες αντέξαμε, πιαστήκαμε χέρι χέρι και «πάμε να φύγουμε τρέχοντας», είπαμε. Δεν την μπορούσα τη σχολή καθόλου, είχα δικές μου απόψεις. Ολο αυτό που μου συνέβη με το θέατρο το θεωρώ ένα μεγάλο δώρο. Ούτε που κατάλαβα πώς έγιναν όλα αυτά, τα γλυπτά μου, οι παραστάσεις. Σαν να είχα μια συμμετοχή 30% και το υπόλοιπο να το έκανε κάποιος άλλος. Είναι περίεργο πράγμα η τέχνη, κι αυτός που νομίζει ότι την ορίζει λέει ψέματα. Κι όπως έλεγε η αγαπημένη μου δασκάλα, η Ελένη Βακαλό, «έλα βρε, στο κάτω κάτω παιχνίδι είναι, τι είναι;».


Info:

Ο θίασος: Αλεξάνδρα Αϊδίνη, Αλίκη Αλεξανδράκη, Νίκος Καραθάνος, Εμιλυ Κολιανδρή, Γιάννης Κότσιφας, Χρήστος Λούλης, Φωτεινή Μπαξεβάνη, Νατάσσα Μποφίλιου, Μιχάλης Σαράντης, Αρης Σερβετάλης, Γαλήνη Χατζηπασχάλη κ.ά.

Πηγή: efsyn

Read 413 times