ZT News 4 - шаблон joomla Форекс

 bubbles2

στηριζόμενοι στην κανονικότητα

κάνουμε φοβερά πράγματα 


 

 

 

 

Στη σύντομη ανάρτησή μου την Πέμπτη, στην οποία μιλούσα για την αθώωση των τεσσάρων ατόμων που είχαν μηνυθεί από τη Χρυσή Αυγή στα Χανιά, σημείωνα ότι στη δίκη αυτή είχαμε «μια εκπληκτική περιγραφή του τρόπου που στήνονταν οι μηνύσεις από ηγετικά στελέχη της Χρυσής Αυγής. Και από άλλους, που από κρατική θέση συνεργάζονταν μαζί τους».

Ας δούμε περί τίνος πρόκειται.

Τυχαία έγινα μάρτυρας ενός περιστατικού διατάραξης της κοινής ειρήνης που έλαβε χώρα στο λιμάνι των Χανίων στις 2 Απριλίου 2013, με πρωταγωνιστή τον, τότε, γραμματέα της τοπικής οργάνωσης της Χρυσής Αυγής Στέλιο Βλαμάκη.

Απλός παρατηρητής των συμβάντων, αποφάσισα να παρέμβω όταν διαπίστωσα ότι στη διαδικασία προσαγωγής του στο Αστυνομικό Τμήμα συμβαίναν πράγματα, ασυνήθιστα σε τέτοιες περιπτώσεις. Στην αρχή ήταν η άρνηση του Βλαμάκη να δεχτεί την προσαγωγή του, εάν προηγουμένως δεν γινόταν προσαγωγή ατόμων, που υποδείκνυε ο ίδιος, τα οποία ολοφάνερα δεν είχαν καμία συμμετοχή στα επεισόδια.Η αστυνομία αποδέχτηκε χωρίς αντίρρηση τον όρο που έθεσε το στέλεχος της Χρυσής Αυγής, ενώ ρητά αρνήθηκε να παρέμβει όταν ο Βλαμάκης απειλούσε και έβριζε χυδαία τα άτομα αυτά, που τελικά πράγματι υποχρεώθηκαν να μπουν στο αυτοκίνητο της αστυνομίας για προσαγωγή.

Η έκπληξή μου για τη συγκεκριμένη συμπεριφορά μεγάλωσε όταν στη συνέχεια ο Βλαμάκης αρνήθηκε και πάλι να ακολουθήσει τους αστυνομικούς, εάν προηγουμένως δεν έψαχναν να βρουν και να πάρουν μαζί τους δύο άλλα άτομα, ομοϊδεάτες του, για να καταθέσουν κι αυτά μηνύσεις. Πράγματι, αστυνομικοί της ασφάλειας αποδέχτηκαν και το νέο αίτημα, μετέβησαν σε κοντινό μπαρ, διαπραγματεύτηκαν εκεί την προσαγωγή κάποιων ατόμων, και μόνον όταν έγινε κι αυτό, ο γραμματέας της τοπικής οργάνωσης της Χρυσής Αυγής αποδέχτηκε να ακολουθήσει τους αστυνομικούς. Το δικό μου αίτημα να τους συνοδεύσω κι εγώ για να καταθέσω τη μαρτυρία μου για πρόσωπα και γεγονότα, δεν έγινε δεκτό. Προσήλθα, όμως μόνος μου.

Πάντως, μου είχε δημιουργηθεί η εντύπωση, μάλλον βεβαιότητα, ότι τουλάχιστο το ένα άτομο από τους ομοϊδεάτες δεν επιθυμούσε να συμμετάσχει στη βιομηχανία μηνύσεων, δεν πήγε αυτοβούλως αλλά εξαναγκάστηκε με σχετική βία. Για όλα αυτά μίλησα σε συνεντεύξεις που έδωσα λίγες ώρες αργότερα, μία από αυτές εδώ: https://youtu.be/Af4Z4MfXuxg?t=26 ή http://www.stoperithorio.org/2013/04/blog-post.html

Στο Αστυνομικό Μέγαρο, οι «μηνυτές» οδηγήθηκαν στη Ασφάλεια, ενώ τα προσαχθέντα άτομα, μία δασκάλα και ένας σερβιτόρος, που υπέδειξε ο Βλαμάκης, οδηγήθηκαν στο αστυνομικό τμήμα. Οι συζητήσεις (διαπραγματεύσεις;) στην Ασφάλεια ήταν πολύ έντονες και ακούγονταν μέχρι έξω. Υπέθεσα τότε ότι οι αστυνομικοί προσπαθούσαν να πείσουν τους χρυσαυγίτες να μην υποβάλουν μήνυση, καθώς ήταν δεδομένο ότι αυτή δεν θα είχε καμιά τύχη, αφού ήταν πολλοί οι μάρτυρες που θα κατέθεταν την αλήθεια. Όμως, κατά τα μεσάνυχτα (από τις 9 η ώρα που είμασταν εκεί) μας ανακοινώθηκε ότι δεν είχε συνταχθεί καμιά κατηγορία εναντίον τους, αλλά εκείνοι είχαν καταθέσει μηνύσεις κατά της εκπαιδευτικού και του σερβιτόρου, όπως επίσης κατά άλλων τριών ατόμων. Η δική μου μαρτυρία για τα γεγονότα καταγράφηκε περίπου στη 1 μετά τα μεσάνυχτα.

Μετά από δύο αναβολές, η δίκη έγινε την προηγούμενη Τετάρτη. Τεσσεράμισι χρόνια αργότερα. Για το σερβιτόρο η μήνυση είχε αποσυρθεί. Οι μηνύσεις αφορούσαν πλέον μόνον άτομα με πλούσια και ευρέως γνωστή αντιφασιστική δράση. Άτομα, για τα οποία ήταν επίσης ευρέως γνωστό ότι κανένα από αυτά δεν ήταν παρόν στα επεισόδια. Οι μηνυτές δεν εμφανίστηκαν. Εμφανίστηκε μόνον, ως μάρτυρας κατηγορίας, το άτομο, για το οποίο μου είχε δημιουργηθεί η εντύπωση ότι είχε οδηγηθεί στην αστυνομία χωρίς να το θέλει.

Στην κατάθεσή μου μίλησα για τα ίδια τα γεγονότα, και επιπλέον για τα «ασυνήθιστα πράγματα» που συνέβησαν στη διαδικασία προσαγωγής του Βλαμάκη (αυτά που είπα και στη συνέντευξή μου στις 3 Απριλίου 2013). Δυστυχώς, ο πρόεδρος του δικαστηρίου δεν μου επέτρεψε να μιλήσω και για όσα είδα να συμβαίνουν μέσα στο αστυνομικό μέγαρο, όταν δήλωσα ότι «θέλω να ολοκληρώσω την κατάθεσή μου με τα όσα γνωρίζω για τον τρόπο που οργανώθηκαν οι μηνύσεις των στελεχών της Χρυσής Αυγής».

Η έκπληξη ήρθε από την πλευρά του μάρτυρα κατηγορίας. Χωρίς να αποκρύψει την ιδεολογία του, αλλά δηλώνοντας ότι δεν ήταν ποτέ και δεν είναι μέλος της Χρυσής Αυγής, περιέγραψε λεπτομερώς τον τρόπο με τον οποίο οργανώθηκε και κατασκευάστηκε η «κατάθεσή» του. Είπε ότι είχε χτυπηθεί στα επεισόδια αλλά, ενώ δεν ήθελε να καταθέσει μήνυση, οδηγήθηκε στο αστυνομικό τμήμα από την ασφάλεια, παρά τη θέλησή του, μετά από υπόδειξη του Βλαμάκη. Στην ασφάλεια αρνήθηκε να υποβάλει μήνυση και αρνήθηκε επίσης να καταθέσει ως μάρτυρας για τα γεγονότα, παρά τις πιέσεις που δεχόταν. (Ήταν οι «έντονες συζητήσεις» που είχα καταγράψει, υποθέτοντας -εντελώς λανθασμένα!- ότι η αστυνομία τον πίεζε να μην καταθέσει μήνυση). Τον κράτησαν στην ασφάλεια μέχρι τις δέκα το πρωί της άλλης ημέρας, οπότε του έφεραν να υπογράψει κάποια χαρτιά, τα οποία υπέγραψε, επειδή θεώρησε ότι μόνον έτσι θα τον άφηναν να φύγει. Αργότερα διαπίστωσε ότι τα «χαρτιά» αυτά εμφανίστηκαν πρώτα ως δική του μήνυση κατά των κατηγορουμένων και μετά μετατράπηκαν σε μαρτυρική κατάθεση. Στο δικαστήριο δήλωσε με απόλυτη σαφήνεια ότι ποτέ δεν έκανε οποιαδήποτε κατάθεση και ότι όσα αναφέρονται ως κατάθεσή του τα έγραψαν άλλοι και δεν ήταν εν γνώσει του. Επίσης δήλωσε ότι δεν επιθυμεί την καταδίκη των κατηγορουμένων.

«Είπε, άραγε, την αλήθεια;», αναρωτήθηκαν πολλοί μέσα στο δικαστήριο. Πάντως, η κατάθεσή του, αναμφίβολα σημαντική και -γιατί όχι;- θαρραλέα, ήρθε να επιβεβαιώσει την εντύπωση που είχα (καταγραμμένη μάλιστα από τον φωτογραφικό φακό, όπως φαίνεται στις φωτογραφίες που αναρτώ για πρώτη φορά). Το μόνο διαφορετικό -διαμετρικά αντίθετο από την αρχική μου υπόθεση- ήταν ο ρόλος της Ασφάλειας στην οργάνωση της μήνυσης.

Θα παρέμεναν εκεί τα πράγματα, με αναπάντητο το σχετικό ερώτημα, εάν δεν ακολουθούσε η αγόρευση του συνηγόρου υπεράσπισης. Πέραν από τα πολλά στοιχεία, με τα οποία απέδειξε το ψεύτικο των κατηγοριών (αυτό το είχε αναδείξει ήδη ο εισαγγελέας), έφερε κάποια άλλα, επίσημα και αδιαμφισβήτητα, τα οποία δικαιολογούν την υποψία ότι στη συγγραφή της μήνυσης συμμετείχε η ίδια η Ασφάλεια. Και αυτά βρίσκονται μέσα στις ίδιες τις καταθέσεις, που φέρονται να έκαναν τα στελέχη της Χρυσής Αυγής εκείνο το βράδυ. Έτσι, οι μηνυτές, όταν στην κατάθεσή τους αναφέρονται στα πρόσωπα που, δήθεν, είδαν στα επεισόδια, αναφέρονται σ’ αυτά με όνομα και επίθετο, με όνομα πατρός και μητρός, ακριβή ημερομηνία (ημέρα, μήνας, έτος) και τόπο γεννήσεως, και ακριβή διεύθυνση κατοικίας (ακόμη και αυτού που κατοικεί στην Ελασσόνα!). Αντίθετα, όπως είναι φυσικό, στη δική μου κατάθεση έλεγα, κι αυτό καταγράφηκε, «είδα μία ψηλή, κομψή, καλοντυμένη νεαρή γυναίκα, για την οποία έμαθα εδώ ότι ονομάζεται Μαργαρίτα, το επίθετό της δεν το γνωρίζω». Είναι δυνατόν να μπορούσαν τα στελέχη της Χρυσής Αυγής, ευρισκόμενα μάλιστα σε κατάσταση μέθης, να μπορούσαν να γνωρίζουν και να θυμούνται τέτοια στοιχεία, ή, είναι πιο λογικό να πιστεύουμε ότι όλα αυτά προέρχονταν από επίσημα κρατικά αρχεία; Για το συνήγορο, και όχι μόνον για εκείνον, δεν υπήρχε αμφιβολία ότι ισχύει το δεύτερο.

Αυτά, έγιναν την Τετάρτη 1η Νοεμβρίου στα Χανιά. Σχόλια δεν θέλω να προσθέσω, αυτά είναι τα δεδομένα, ο καθένας και η καθεμιά μπορεί να βγάλει τα συμπεράσματά του/της.

Την Παρασκευή 3 Νοεμβρίου βρέθηκα στα Δικαστικό Μέγαρο του Ηρακλείου για να παρακολουθήσω τη δίκη κατά του Ηλία Κασιδιάρη. Εδώ, σε αντίθεση με τη δίκη των Χανίων, η Χρυσή Αυγή δεν ήταν μηνύτρια αλλά υπόδικη. Αφορούσε απειλές που εξαπόλυσε ο Κασιδιάρης εναντίον του αστυνομικού διευθυντή σε μία εκδήλωση της Χρυσής Αυγής στη Χερσόνησο στις 25 Νοεμβρίου του 2012 (http://www.newsbeast.gr/…/tha-eheis-nekrous-edo-pera-eheis-… και http://www.enikos.gr/…/video-oi-protofaneis-apeiles-tou-kas… ). Αυτεπάγγελτη δίωξη. Μάρτυρας, ο αστυνομικός διευθυντής εκείνης της εποχής, με γνωστά τα δημοκρατικά του φρονήματα.

Η δίκη δεν έγινε, διότι ο εισαγγελέας, που ετοίμασε το κατηγορητήριο, παρέλειψε να αναφέρει το νόμο που παραβίασε ο χρυσαυγίτης βουλευτής, βάσει του οποίου άσκησε τη δίωξη. Συνεπώς, τυπικά άκυρο το κατηγορητήριο, δεν μπορούσε να διεξαχθεί η δίκη. Το δικαστήριο αποφάσισε να αναπέμψει την υπόθεση στον εισαγγελέα για να προσθέσει αυτός -τώρα!- το αυτονόητο. Όμως, μέχρι να γίνει αυτό, το αδίκημα θα έχει παραγραφεί.

Την άλλη ημέρα η Χρυσή Αυγή πανηγύρισε, διαστρεβλώνοντας, όπως πάντα, την αλήθεια: «Για μία ακόμη φορά αποκαλύφθηκαν και ακυρώθηκαν οι στημένες πολιτικές διώξεις σε βάρος της Χρυσής Αυγής. Σήμερα το πρωί το Πρωτοδικείο Ηρακλείου έκρινε άκυρο το κατηγορητήριο σε βάρος του εκπροσώπου μας για τα γεγονότα στην Χερσόνησο το 2012».

Όλα αυτά, που ήρθαν να κριθούν στα δικαστήρια τούτη την εβδομάδα, είχαν συμβεί την πρώτη περίοδο μετά την είσοδο της Χρυσής Αυγής στη Βουλή. Βλέποντάς τα σήμερα, μπορεί πια να αμφιβάλλει κανείς για την πηγή, από την οποία αντλούσε το θράσος της η ναζιστική οργάνωση, ώστε να θεωρεί ότι μπορεί ατιμώρητα να απειλεί, να εκβιάζει, να χειροδικεί;

Και αναρωτιέμαι: Θα είχαν υπάρξει οι δολοφονίες των δικών μας ακριβών ανθρώπων, του Λούκμαν και του Φύσσα, αν δεν είχαν υπάρξει -μαζικά!- φαινόμενα σαν αυτά που αποκαλύφθηκαν αυτή την εβδομάδα στα δικαστήρια της Κρήτης;

Θα ενδιαφερθεί, άραγε, η Πολιτεία να ψάξει και ν’ απαντήσει σ’ αυτό το ερώτημα;
Αφορά τη ζωή μας και το μέλλον αυτής της χώρας.

πηγή και φωτογραφίές εδώ
Published in ΑΤΑΚΤΩΣ

ROSA NERA

Κάλεσμα αλληλεγγύης στα δικαστήρια Τετάρτη 1 Νοέμβρη στις 11:00

Καμία ανοχή στο φασισμό.

Την Τετάρτη 1 η Νοέμβρη δικάζονται 4 αντιφασίστες και αντιφασίστριες που
δέχτηκαν μήνυση πριν 4,5 χρόνια από Χρυσαυγίτες.
Μια μέρα του Απρίλη του 2013, ομάδα της χρυσής αυγής στα
Χανιά, 6-7 άτομα, χτύπησε έναν μετανάστη στη πλατεία Αγοράς και τραμπούκισαν δύο
ακόμα. Έπιτέθηκαν σε ανήλικα τσιγγανάκια που έπαιζαν μουσική στο δρόμο όπως και σε εργαζόμενο σερβιτόρο μέλος του ΚΚΕ. Ήταν η εποχή που οι νεοναζί λειτουργούσαν με την πλήρη κάλυψη και υποστήριξη της διοίκησης της ασφάλειας Χανίων.
Αντιφασίστες κινητοποιήθηκαν άμεσα και ο υπαρχηγός των νεοναζί Στέλλιος Βλαμάκης βρέθηκε να κολυμπάει στη θάλασσα του λιμανιού.
Η συνέχεια γνωστή: οι θρασύδειλοι νεοναζί κάνουν άσχετες μηνύσεις σε γνωστά άτομα του αντιφασιστικού και εργατικού κινήματος, τα οποία ούτε καν συμμετείχαν στο σκηνικό.
Στεκόμαστε δίπλα στους αγωνιστές και τις αγωνίστριες και καλούμε
κάθε αντιφασίστα/στρια στα δικαστήρια Χανίων την Τετάρτη 1/11 στις 11π.μ.

 

ΚΕΕΡΦΑ: Να αθωωθούν η Μαργαρίτα Παπαμηνά, η Θέκλα Σιώκου και όσοι δικάζονται έπειτα από χρυσαυγίτικη μήνυση στις 1/11/2017

ΚΑΜΙΑ ΔΙΩΞΗ ΣΕ ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΕΣ
ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ τους ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ
ΣΤΗ ΦΥΛΑΚΗ Η ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΗ ΣΥΜΜΟΡΙΑ ΤΗΣ ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗ

Στις 2 Απριλίου 2013 Τάγμα Εφόδου της Χρυσής Αυγής με επικεφαλής στελέχη και πολιτευτές της ναζιστικής συμμορίας προσπάθησε ύστερα από συντονισμένη δράση να επιβάλλει καθεστώς τρόμου στην πόλη των Χανίων και να τρομοκρατήσει όσους και όσες, μετανάστες και ντόπιους εργάτες, δεν ταιριάζουν στα φασιστικά τους πρότυπα. Η συγκεκριμένη επίθεση απαντήθηκε με μαζική κινητοποίηση από όλο το φάσμα του αντιρατσιστικού-αντιφασιστικού κινήματος και της Αριστεράς.

Συγκεκριμένα, οι νεοναζί τραμπούκοι  με την καθοδήγηση των τοπικών φυρερίσκων τους, νωρίς το απόγευμα της συγκεκριμένης μέρας επιχείρησαν να προπηλακίσουν νεολαίο και στη συνέχεια στην πλατεία της Αγοράς, μετά από προκλητικούς ναζιστικούς χαιρετισμούς και σφιχταγκαλιάσματα με νατοϊκούς στρατιώτες, γρονθοκόπησαν τρεις μετανάστες, 2 Μαροκινούς και 1 Αλβανό. Η δολοφονική ομάδα όταν κατέληξε στο λιμάνι, απωθήθηκε από συγκεντρωμένους αντιφασίστες και απλό κόσμο, με τον αρχηγό τους Στυλιανό Βλαμάκη να καταλήγει στη θάλασσα ,ενώ πρώτα είχαν διαλύσει καφετέρια και χτύπησει σερβιτόρο με καρέκλα στο κεφάλι. Παρ’ όλα αυτά, οι νεοναζί είχαν το θράσος να μηνύσουν τη συνδικαλίστρια δασκάλα Μαργαρίτα Παπαμηνά, εκλεγμένη στο ΔΣ του νομαρχιακού τμήματος της ΑΔΕΔΥ και μέλος της ΚΕΕΡΦΑ, τον σερβιτόρο της καφετέριας  που είχαν χτυπήσει νωρίτερα, τη δημοσιογράφο Κατερίνα Πολύζου και επίσης, τα μέλη της Χρυσής Αυγής προχώρησαν σε μηνύσεις κατά της Θέκλας Σιώκου και σε 2 ακόμα αγωνιστές, οι οποίοι είναι χαρακτηριστικό ότι δεν βρίσκονταν καν στο περιστατικό.

Η δίκη που ακολουθεί είναι άλλη μία στον κρίκο της βιομηχανίας πολιτικών διώξεων που έχει στηθεί τα τελευταία χρόνια στα Χανιά από την Ασφάλεια σε αγαστή συνεργασία με την ναζιστική συμμορία της Χρυσής Αυγής. Την ώρα που πληθαίνουν οι αποκαλύψεις για την εγκληματική δράση της Χρυσής Αυγής στη δίκη για την εγκληματική οργάνωση, την ώρα που αποκαλύπτεται σε κάθε σημείο ο κεντρικά καθοδηγημένος, εγκληματικός τρόπος λειτουργίας της, την ώρα που προσπαθούν να ξαναστήσουν Tάγματα Eφόδου στον Ασπρόπυργο, στον Πειραιά και αλλού, απολαμβάνοντας για μια ακόμη φορά ασυλία από τμήματα του κρατικού μηχανισμού, είναι πρόκληση να γίνονται δίκες που η συμμορία είχε στήσει εναντίον αγωνιστών της Αριστεράς, του αντιφασιστικού και εργατικού κινήματος.

Καλούμε τους μαζικούς φορείς και τα συνδικάτα να στηρίξουν τις/τους διωκόμενες/ους. Καλούμε τους εργαζόμενους, τις εργαζόμενες και τη νεολαία, κάθε αντιφασίστα και δημοκράτη αγωνιστή να δώσουμε μαζικό παρόν στα δικαστήρια την Τετάρτη 1 Νοεμβρίου στις 11πμ.

 

ΕΛΜΕ ΧΑΝΙΩΝ

ΨΗΦΙΣΜΑ ΚΑΤΑΔΙΚΗΣ ΔΙΩΞΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ - ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΩΝ
Στις 2 Απριλίου 2013 τάγμα εφόδου της εγκληματικής οργάνωσης Χρυσή Αυγή με επικεφαλής της στελέχη και πολιτευτές της Χρυσής Αυγής, κυκλοφορούσε προκλητικά στους
δρόμους του κέντρου των Χανίων χτυπώντας τρεις μετανάστες (2 από το Μαρόκο και 1 από την Αλβανία), προπηλακίζοντας νεολαίους που δεν «ενέκρινε» την εμφάνισή τους. Αφού
πέρασε κάτω από τα γραφεία του ΚΚΕ βρίζοντας και χαιρετώντας ναζιστικά, επιτέθηκε και χτύπησε καταλήγοντας στο Ενετικό λιμάνι της πόλης για να «ξεκουραστεί» σε καφέ.
Στο λιμάνι οι φασίστες απωθήθηκαν από ομάδα νεολαίων. Σε αυτή τη συμπλοκή στέλεχος της ΧΑ κατάληξε στη θάλασσα. Κατόπιν, τα μέλη της ΧΑ με θρασύδειλο τρόπο
ξέσπασαν πάνω σε εργαζόμενο καφετέριας του λιμανιού που προσπάθησε να προστατεύσει το χώρο της εργασίας του.


Στο λιμάνι ανάμεσα σε πολύ άλλο κόσμο που είχε πάει να δει τι έγινε και αφού η συμπλοκή είχε τελειώσει βρέθηκε η Μαργαρίτα Παπαμηνά, εκπαιδευτικός και εκλεγμένη
στο ΔΣ του Νομαρχιακού Τμήματος της ΑΔΕΔΥ στα Χανιά. Η παρουσία της έγινε αντιληπτή από τους φασίστες, οι οποίοι σε κατάσταση παροξυσμού και έχοντας πια χάσει τον
οποιοδήποτε αυτοέλεγχο τους, της επιτέθηκαν βρίζοντάς την με τον πιο χυδαίο τρόπο. Η συναδέλφισσα βρέθηκε στο τμήμα προκειμένου να καταθέσει μήνυση κατά των
χρυσαυγιτών. Είναι εντυπωσιακό ότι η αστυνομία καθυστερούσε τη διαδικασία χαρακτηριστικά, με αποτέλεσμα να κρατηθεί παράνομα για έξι τουλάχιστον ώρες στο τμήμα
για να μάθει αργότερα ότι έχει μηνυθεί από τη Χρυσή Αυγή. Έτσι βρέθηκε από κατήγορος,κατηγορούμενη σε μια διαδικασία αυτόφωρου.


Επίσης, τα μέλη της Χρυσής Αυγής προχώρησαν σε μηνύσεις κατά της συναδέλφισσας Σιώκου Θέκλας και 2 ακόμα αγωνιστών, οι οποίοι είναι χαρακτηριστικό ότι δεν βρίσκονταν
καν στο περιστατικό. Οργή μας προκαλεί ότι οι διωκόμενοι είναι αγωνιστές που βαρύνονται και με άλλες κατηγορίες στα πλαίσια του κύματος διώξεων που είχε οργανώσει με ιδιαίτερη
ένταση η ασφάλεια Χανίων τα προηγούμενα χρόνια σε αγαστή συνεργασία με τη ΧρυσήΑυγή.


Παρά το ανυπόστατο κατηγορητήριο η υπόθεση δεν μπήκε στα αρχείο αλλά ορίστηκε να εκδικαστεί την Τετάρτη 8 Φλεβάρη. Πρόκειται για πολίτικη δίωξη, που όπως και όλες οι
αντίστοιχες διώξεις, έχουν στόχο να τρομοκρατήσουν και να φιμώσουν τον κόσμο που αντιστέκεται στη βαρβαρότητα των μνημονίων, του ρατσισμού και του φασισμού. Πρόκειται
για προσπάθεια ποινικοποίησης των πολιτικών και κοινωνικών αγώνων καθώς και των μορφών πάλης του κινήματος και να εγκαθιδρύσουν ένα καθεστώς φόβου και τρομοκρατίας
στην κοινωνία. Την ίδια στιγμή που έχουν αποφυλακιστεί οι δολοφόνοι του Παύλου Φύσσα,
και οι μηχανισμοί δικαιοσύνης και δίωξης κάνουν ό,τι μπορούν προκειμένου να καθυστερούν και να υποβαθμίζουν τη δίκη της Χρυσής Αυγής, προχωρούν σε διώξεις
αγωνιστών, γνωστών για την αντιρατσιστική και αντιφασιστική τους δράση.


Δηλώνουμε την αλληλεγγύη μας στους διωκόμενους αγωνιστές, καλούμε σε
συγκέντρωση συμπαράστασης στα Δικαστήρια, την Τετάρτη 1/11/2017, στις 11πμ.

Ζητάμε:

  • η υπόθεση αυτή να τεθεί στο αρχείο, όπως και κάθε άλλη αντίστοιχη.
  • Να καταδικαστούν οι νεοναζί δράστες των ρατσιστικών επιθέσεων.

 -----------------------------------

Όλο το ιστορικό στον παρακάτω σύνδεσμο

Έριξαν στη θάλασσα τον Βλαμάκη

Αμέτρητα αυτογκόλ σκόραρε η υπεράσπιση των νεοναζί κατά την 81η εβδομάδα της δίκης της Χρυσής Αυγής ως εγκληματικής οργάνωσης. Αφορμή υπήρξε η πολυαναμενόμενη κατάθεση του ερευνητή-δημοσιογράφου Δημήτρη Ψαρρά, κατόχου του αυθεντικού καταστατικού της ΧΑ, από τη δεκαετία του 1980, οπότε και ιδρύθηκε η εγκληματική αυτή οργάνωση, υπό τον Νίκο Μιχαλολιάκο.

Όπως σχολίασε ο Γιάννης Μπασκάκης, δημοσιογράφος της ΕφΣυν και μάρτυρας στη δίκη (εβδ. 74), ο οποίος φιλοξενήθηκε στο βιντεοχρονολόγιο της περασμένης Παρασκευής:

    «Ο Δ. Ψαρράς είναι ο άνθρωπος που έχει ερευνήσει όσο κανείς άλλος την εγκληματική δράση της ΧΑ για 3 δεκαετίες ... Αυτή η γνώση του Δ. Ψαρρά βγήκε στο ακροατήριο και κατέρριψε κάθε προσπάθεια της υπεράσπισης να αμφισβητήσει με συνεχόμενες ερωτήσεις τα στοιχεία της κατάθεσής του και σε κάθε ερώτηση που είχε κληθεί να απαντήσει έβγαζε όλο και νέα στοιχεία για την εγκληματική δράση της ΧΑ».
 [...]

Σύμφωνα με τον Δ. Ψαρρά, η ΧΑ δημιουργήθηκε τον Δεκέμβριο του 1980, από έναν μικρό κλειστό πυρήνα. Υπενθυμίζει μάλιστα ότι το 1978 ο Νίκος Μιχαλολιάκος είχε συλληφθεί για τρομοκρατικές επιθέσεις σε κινηματογράφους και κατοχή εκρηκτικών (και μάλιστα γλίτωσε τη φυλακή καρφώνοντας όλους τους συνεργάτες του).

Το 1983, «παγώνει» τη λειτουργία της ΧΑ, υπό το φόβο νομικών περιπετειών και διαφεύγει για λίγο καιρό στη Ν. Αφρική. Το ίδιο διάστημα, με προτροπή του αδερφού του - και σημερινού υπερασπιστή του στη δίκη - Τάκη Μιχαλόλια, προσχώρησε στη Νεολαία ΕΠΕΝ του κόμματος του φυλακισμένου Γ. Παπαδόπουλου. Ανελίχθηκε μάλιστα σε Πρόεδρο της ΕΠΕΝ (1984), όπου σύντομα τον διαδέχθηκε ο Μάκης Βορίδης.

περισσότερα στο omniatv.com
βλ.ακόμα: Η δίκη της Χ.Α. ένα βινεοχρονολόγιο

Published in Πολιτική

gre1757610_28923218-thumb-large.jpgΥποδέχθηκαν στις σχολικές μονάδες την περσινή χρονιά προσφυγόπουλα, σύμφωνα με το πρόγραμμα του Υπουργείου Παιδείας και βρίσκονται τώρα δικαστικά απολογούμενοι και υπό την απειλή δίωξης!

Στους δύο εκπαιδευτικούς του 5ου Δημοτικού Σχολείου Κερατσινίου (η μία είναι η διευθύντρια του σχολείου), προστέθηκαν η διευθύντρια του Δημοτικού Σχολείου Νέου Ικονίου και η υπεύθυνη του αντίστοιχου Νηπιαγωγείου. Οι εκπαιδευτικοί καλούνται σε απολογία από την Εισαγγελία Πρωτοδικών Πειραιά, κατηγορούμενοι για σωρεία αδικημάτων σχετικά με τα απογευματινά τμήματα παιδιών από τους προσφυγικούς καταυλισμούς, που λειτούργησαν πέρυσι στα σχολεία τους.

Ιδιαίτερα ερωτηματικά προκαλεί το γεγονός πως στην περίπτωση του Κερατσινίου, η ενεργοποίηση της Εισαγγελίας Πρωτοδικών πραγματοποιήθηκε μετά από ανώνυμη καταγγελία! Στην περίπτωση του Ικονίου η καταγγελία έγινε από τα Δ.Σ των Συλλόγων Γονέων του Δημοτικού και του Νηπιαγωγείου. Στο συγκεκριμένο σχολείο είχαν πραγματοποιηθεί επεισόδια πέρυσι, την ημέρα που θα συζητιόταν η φιλοξενία προσφυγόπουλων. Στα επεισόδια είχαν προπηλακιστεί εκπαιδευτικοί, ενώ το «παρών» είχε δώσει ο βουλευτής της Χρυσής Αυγής και κατηγορούμενος για συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση, Γιάννης Λαγός.

Στα δύο δημοτικά σχολεία παρακολούθησαν απογευματινά μαθήματα περίπου 60 προσφυγόπουλα (από 30 περίπου σε κάθε μονάδα). Η επιλογή των σχολείων πραγματοποιήθηκε από το ΥΠΠΕΘ και όχι από τους συγκεκριμένους εκπαιδευτικούς, οι οποίοι –σύμφωνα με πληροφορίες- εγκαλούνται κυρίως για το εάν η εγγραφή των προσφυγόπουλων έγινε σύμφωνα με τα προβλεπόμενα από το νόμο (εάν για παράδειγμα είχαν έγγραφα και βιβλιάρια υγείας). «Τα προσφυγόπουλα είχαν όλα βιβλιάρια υγείας και όσα προβλέπονται, δεν υπήρχε κανένα πρόβλημα», μας είπαν εκπαιδευτικοί.

Με αφορμή τη δίωξη, που ασκήθηκε εναντίον εκπαιδευτικών του Κερατσινίου, ο Αναπληρωτής Γενικός Γραμματέας του ΥΠΠΕΘ Γιώργος Αγγελόπουλος δήλωσε πως «η εκπαίδευση και η ομαλή ένταξη των προσφυγοπαίδων σε σχολικές δομές αποτελεί προτεραιότητα του ΥΠΠΕΘ. Φαινόμενα καταγγελιών από «ανώνυμους» πολίτες δεν θα ανακόψουν την προσπάθεια της ελληνικής πολιτείας να εκπληρώσουν τις υποχρεώσεις που απορρέουν από Διεθνείς Συμβάσεις, αλλά και από το ηθικό δίκαιο. Το ΥΠΠΕΘ θα σταθεί στο πλευρό των εκπαιδευτικών, θα τους στηρίξει νομικά και ήδη βρίσκεται σε επικοινωνία μαζί τους. Η εν λόγω ανώνυμη καταγγελία είναι απαράδεκτη και καταδικαστέα, τόσο για το περιεχόμενο της όσο και ως διαδικασία.»

Το Δ.Σ. της Διδασκαλικής Ομοσπονδίας σε ανακοίνωσή του την Πέμπτη 5 Οκτωβρίου τονίζει πως «υπάρχουν τεράστιες ευθύνες για την εξέλιξη αυτή. Στοχοποιούν τους εκπαιδευτικούς και την ίδια στιγμή, αφήνουν στο απυρόβλητο υπόδικους βουλευτές οι οποίοι παραβιάζουν τους περιοριστικούς όρους και προπηλακίζουν γονείς και εκπαιδευτικούς».

Επίσης το Δ.Σ. του Συλλόγου δασκάλων Κερατσινίου - Περάματος «Ν. Πλουμπίδης», σε σχετική του ανακοίνωση καταγγέλλει την «επιβολή κλίματος φόβου και τρομοκράτησης των εκπαιδευτικών λειτουργών που επιλέγουν τον σεβασμό και την αποδοχή στο διαφορετικό, την οικειοποίηση του “ξένου”, όπως ακριβώς οφείλει και προστατεύει η εκπαιδευτική κοινότητα» και υπογραμμίζει πως θα δεν θα περάσουν τα σχέδια «όσων επιθυμούν εκπαιδευτικούς, άβουλους, χειραγωγημένους σε κοντόφθαλμους, αδικαιολόγητους ρατσιστικούς φόβους και ανυπόστατους κινδύνους». Ο Σύλλογος απαιτεί να σταματήσει κάθε απόπειρα δίωξης και εκφράζει την «ολόψυχη συμπαράσταση στους συναδέλφους», ενώ προτείνει την ένταξη των προσφυγόπουλων σε πρωινά τμήματα, με την κατάλληλη υποστήριξη.

Ανακοινώσεις υποστήριξης των εκπαιδευτικών έχουν ήδη εκδώσει πλήθος σωματείων από το χώρο της εκπαίδευσης.


  

Published in Αρθρογραφία

Πριν 4χρόνια τα τάγματα εφόδου της Χρυσής Αυγής δολοφόνησαν τον αντιφασίστα Παύλο Φύσσα. Η δολοφονία αυτή υπήρξε μια κομβική στιγμή για το αντιφασιστικό κίνημα και ευρύτερα για τη σύγχρονη Ελλάδα. Μετά από χρόνια δολοφονικών επιθέσεων σε μετανάστες και στις ευάλωτες κοινωνικές ομάδες, ο ρόλος και η δράση της Χρυσής Αυγής έγιναν σαφείς στο σύνολο της κοινωνίας. Ήταν η συνδρομή του κράτους και της αστυνομίας, η ενσωμάτωση της ακροδεξιάς ρητορείας από την κυβέρνηση Σαμαρά, η διαφήμιση των ΜΜΕ, η τυφλή αγανάκτηση, η ψήφος και η ανοχή του λαού που όπλισαν το χέρι του Ρουπακιά. Το μαζικό και πολύμορφο αντιφασιστικό κίνημα που αναπτύχθηκε στη συνέχεια εξέφρασε ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας που δε μπορούσε να ανεχτεί άλλο τη ρατσιστική βία και έβαλε φρένο στη δράση των φασιστών.

Τέσσερα χρόνια μετά ο συναγερμός δεν έχει πάψει να χτυπά. Οι συνθήκες που οδήγησαν στην άνοδο της Χρυσής Αυγής παραμένουν καθώς η φτώχεια, η επισφάλεια, η ανεργία είναι ακόμα εδώ. Ο ΣΥΡΙΖΑ συνεχίζει την εφαρμογή των μνημονιακών πολιτικών, εξυπηρετώντας τα συμφέροντα του ντόπιου και διεθνούς κεφαλαίου, πράγμα δεδομένο για οποιαδήποτε κυβέρνηση στα πλαίσια της Ε.Ε. και του καπιταλισμού. Αυτή η εξέλιξη δημιουργεί ένα κλίμα απογοήτευσης, απομακρύνει τον κόσμο από τα κοινά, καλλιεργεί την απάθεια και την αποδοχή της υπάρχουσας κατάστασης. Ταυτόχρονα, η απάνθρωπη διαχείριση των προσφυγικών ρευμάτων από τα κράτη και την Ε.Ε. που βάζουν τα κέρδη πάνω από τις ζωές ενισχύει την φοβία και το μίσος προς τους ξενιτεμένους και κατατρεγμένους.

Ο εθνικισμός παίρνει διάφορες μορφές σε ολόκληρη τη γη. Εμφανίζεται ως Κου-Κλουξ-Κλαν, εναλλακτική δεξιά και Τραμπ στις Η.Π.Α., ως γραβατωμένη και σοβαρή ακροδεξιά της Λεπέν στη Γαλλία, ως νεοναζί στην Ουκρανία. Όποιο προσωπείο κι αν φορέσει όμως, εμείς γνωρίζουμε ότι οδηγεί πάντα σε σφαγεία για την εργατική τάξη και το σύνολο των καταπιεσμένων. Ιστορικά ο φασισμός πάντα ήταν και πάντα θα είναι η πιο ακραία και βίαιη επιλογή του καπιταλισμού σε κρίση. Απέναντι σε αυτό η ανάγκη να χτιστούν γέφυρες και όχι τείχη ανάμεσα στους λαούς είναι πιο επιτακτική από ποτέ.

Στη πόλη του Ρεθύμνου, αυτήν την περίοδο πραγματοποιείται η δίκη του φασίστα Παύλου Μπανίτσκα. Το δικαστήριο συνεχίζεται την Πέμπτη 21/09. Ο εν λόγω φασίστας δικάζεται γιατί πέρσι τον Οκτώβρη, μετά την ξενοφοβική συγκέντρωση στο δημαρχείο ενάντια στην εγκατάσταση προσφύγων στην πόλη, επιτέθηκε μαζί με άλλους φασίστες σε άτομα που κάθονταν στην πλατεία της Μητρόπολης. Ο τυφλός χαρακτήρας αυτής της επίθεσης, αναδεικνύει το περιεχόμενο της φασιστικής βίας: Για τους φασίστες, όποιος δεν καλύπτει τα πολιτικά, φυλετικά και αισθητικά τους πρότυπα είναι εχθρός που πρέπει να εξοντωθεί.

Μέσα σε αυτές τις συνθήκες, άνθρωποι σε όλο τον κόσμο αγωνίζονται για το δίκιο και την αξιοπρέπεια. Δημιουργούν δομές αλληλεγγύης και κοινότητες αγώνα. Παλεύουν ενάντια στο φασισμό, την εκμετάλλευση και τον πόλεμο, για την ελευθερία, την ισότητα και την ειρήνη. Κομμάτι αυτής της πάλης είμαστε και εμείς. Από το μετερίζι μας στο Ρέθυμνο, χωρίς να έχουμε απόλυτες απαντήσεις και εύκολες συνταγές, αλλά αποφασισμένοι να μην αφήσουμε ούτε σπιθαμή γης στους φασίστες, προσπαθούμε να χαράξουμε νέους δρόμους προς την ελευθερία.

Στα πλαίσια αυτού του αγώνα εντάσσεται και το Αντιφασιστικό διήμερο στις 17-18 Σεπτεμβρίου. Η μνήμη μας είναι ζωντανή. Θυμόμαστε καλά τους νεκρούς μας. Τον Έντισον Γιαχάι, δολοφονημένο από φασίστες της Ο.Ε.Ρ. στο Ρέθυμνο το 2006. Το Σαχζάτ Λουκμάν, δολοφονημένο από φασίστες της Χρυσής Αυγής το 2013. Τον Παύλο Φύσσα. Τη Χήδερ Χέυερ, δολοφονημένη από φασίστες στο Σάρλοτσβιλ των Η.Π.Α. στις 12 Αυγούστου 2017. Θυμόμαστε όμως και τους αγώνες που έχουμε δώσει όλα τα προηγούμενα χρόνια, εμείς και τόσοι άλλοι, ενάντια στο φασισμό και το σύστημα που τον θρέφει. Θυμόμαστε ότι οι αγώνες αυτοί υπήρξαν πολλές φορές νικηφόροι. Τέλος ξέρουμε πολύ καλά, ότι το τέρας του φασισμού θα νικηθεί μόνο μέσα από τους κοινωνικούς και ταξικούς αγώνες γι αυτό και συνεχίζουμε.

Για τη μνήμη και για τους αγώνες που θα έρθουν, οργανώνουμε τις αντιφασιστικές μέρες 17, 18 και 21 Σεπτέμβρη. Στις 17 Σεπτέμβρη ζωντανεύουμε την πλατεία μικρασιατών από τις 17:00 με μπάσκετ 3x3 και ποδοβόλλευ από τον Α.Σ. Λίβας, καθώς και δραστηριότητες για παιδιά και από τις 19:00 με ένα αντιφασιστικό μουσικό πρόγραμμα. Στις 18 Σεπτέμβρη συγκεντρωνόμαστε στις 18:00 στο δημαρχείο για να διαδηλώσουμε ενάντια στο φασισμό. Στη συνέχεια ζωντανεύουμε και πάλι την πλατεία μικρασιατών με djset και ζωντανή μουσική. Τέλος, στις 21 Σεπτέμβρη, συγκεντρωνόμαστε από τις 09:00 στα δικαστήρια, για να δηλώσουμε με την παρουσία μας ότι δεν πρόκειται να ανεχτούμε τους φασίστες και τη δράση τους.

Τη Βιάννο και τα’ Ανώγεια τα κάψαν οι ναζί,

Φασίστες δε χωράνε σε τούτο το νησί!

Αντιφασιστικός Συντονισμός Ρεθύμνου

Σεπτέμβρης 2017

Το ποδοσφαιρικό ντοκιμαντέρ του Τάσου Αλευρά «What Politica - a non politica football story» μπορεί να μην έγινε ιδιαίτερα γνωστό στα μέρη μας( πρεμιέρα στο 17ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης 13-22 Μαρτίου 2015), αλλά συζητήθηκε έντονα στο ποδοσφαιρικό κινηματογραφικό φεστιβάλ La Lucarce που διεξήχθη από τις 11 ως τις 14 Μαΐου στο Παρίσι.

Όπως αναγράφεται αναλυτικά στην ιστοσελίδα του κινηματογραφικού φεστιβάλ το οποίο παρακολούθησαν χιλιάδες σινεφίλ: «το ντοκιμαντέρ εστιάζει στις σχέσεις ανάμεσα στο ποδόσφαιρο και την πολιτική μέσω μιας από τις δημοφιλέστερες ομάδες της Ελλάδας, τον Ολυμπιακό.

Με έναν πρόεδρο που έχει πολλαπλούς ρόλους (ιδιοκτήτης της ομάδας, επιχειρηματίας, πρόεδρος της λίγκας, αντιπρόεδρος της ομοσπονδίας, δημοτικός σύμβουλος), έναν αντιπρόεδρο ο οποίος εξελέγη Δήμαρχος Πειραιά και με ένα γκρουπ ultras που έχουν συνδεθεί με ένα νεο-ναζιστικό κόμμα, αυτό το ντοκιμαντέρ μας επιτρέπει να ανακαλύψουμε τις πολλαπλές συγκρούσεις συμφερόντων που υπάρχουν στον Ολυμπιακό και τις πολλές σχέσεις του με την τοπική πολιτική».

Με αφορμή το συγκεκριμένο ντοκιμαντέρ, ένα από τα δημοφιλέστερα μηνιαία γαλλικά περιοδικά (So Foot), με πωλήσεις κοντά στις 100.000 κάθε μήνα, φιλοξένησε στην ιστοσελίδα του μία συνέντευξη με τον δημιουργό Τάσο Αλευρά, η οποία - ανεξάρτητα από το γεγονός ότι αποτελούν προσωπικές θέσεις και είναι αδύνατον να υιοθετηθούν τέτοιες καταγγελίες χωρίς αποδείξεις - προκαλεί αίσθηση από τις απαντήσεις του Έλληνα δημιουργού, όπως δημοσιεύτηκε  στις (04/09) στο γαλλικό μέσο.

Τάσος Αλευράς

- Τάσο από που προέρχεσαι και τι έκανες πριν ασχοληθείς με την δημιουργία του συγκεκριμένου φιλμ;

«Γεννήθηκα στην Αθήνα και μεγάλωσα στην Θεσσαλονίκη στην οποία επέστρεψα μετά από κάποια χρόνια στο εξωτερικό. Στην Ελλάδα για να κάνεις ένα φιλμ πρέπει να κάνεις και μία άλλη ξεχωριστή δουλειά για να μπορέσεις να ζήσεις. Εργάζομαι παράλληλα λοιπόν σε διάφορες εταιρίες κινηματογραφικών παραγωγών, αλλά και σε διάφορες σχολές, όπου εισάγω τους μαθητές στις έννοιες των ανθρωπίνων δικαιωμάτων με την βοήθεια επιλεγμένων ταινιών».

- Πώς έγινες οπαδός του Ολυμπιακού;

«Δεν ξέρω ακριβώς. Πιστεύω ότι κανείς δεν μπορεί να εξηγήσει τι τον ώθησε να επιλέξει μία συγκεκριμένη ομάδα. Είναι κάτι ενστικτώδες, σε συνδυασμό με την ψυχή και την καρδιά σου. Πιστεύω ότι πρώτα γεννιέται η αγάπη για μία ομάδα και μετά προσπαθείς να καταλάβεις γιατί συμβαίνει αυτό. Για μένα ο Ολυμπιακός είχε τέσσερις παίκτες πολύ πάνω από τον μέσο όρο (που με σημάδεψαν). Τον Τζιοβάνι, τον μεγαλύτερο παίκτη που είχαμε ποτέ, τον Ριβάλντο, τον Κριστιάν Καρεμπέ και τον Γιάγια Τουρέ».

- Γενικά, οι οπαδοί χαίρονται, όταν βλέπουν την ομάδα τους να κερδίζει. Εσύ γιατί επέλεξες να ερευνήσεις τα πράγματα που γίνονται στο παρασκήνιο και να φτιάξεις ένα τέτοιο φιλμ;

«Αν το εκλάβει κανείς από την οπτική ματιά ενός οπαδού, τότε ναι, έτσι είναι τα πράγματα. Ωστόσο, υπάρχουν και κάποιοι άλλοι οπαδοί που δεν ικανοποιούνται μόνο από τις νίκες, αλλά εκλαμβάνουν το ποδόσφαιρο και ως ένα κοινωνιολογικό φαινόμενο με πολιτικές προεκτάσεις. Όλα όσα συνέβαιναν στον περίγυρο του συλλόγου δεν μου άρεσαν καθόλου. Είναι εξαιρετικά δύσκολο να χάσεις την πίστη και το πάθος σου για την ομάδα που υποστηρίζεις για λόγους που δεν σχετίζονται αποκλειστικά με το ποδόσφαιρο. Ήμουν απόλυτα ενήμερος για αυτά που συνέβαιναν και αυτή η ιστορία που μετέτρεψε τους Ultras από Νο Politica, σε... Super Politica ήταν μία εξαιρετική ιστορία που έπρεπε να ανεβεί στην σκηνή».

- Τι ήταν αυτό που σε ενόχλησε συγκεκριμένα;

«Οι φήμες ότι η Χρυσή Αυγή προσπαθούσε να εισχωρήσει στην κερκίδα. Παρακολουθούσα ένα εκτός έδρας παιχνίδι του Ολυμπιακούστην έδρα του Ατρόμητου στην Αθήνα, μία ομάδα που οι οπαδοί της είναι γνωστοί για τις αντιφασιστικές τους πεποιθήσεις. Ακριβώς δίπλα μου, στην κερκίδα των φιλοξενουμένων υπήρχαν καμιά 20αριά τύποι με καπελάκια και T-shirt της Χρυσής Αυγής! Οι οπαδοί του Ατρομήτου ξαφνικά άρχισαν να φωνάζουν ένα σύνθημα του οποίου οι στίχοι ήταν ως εξής: «φασίστες, φασίστες θα σας κρεμάσουμε». Δεν αισθάνθηκα άνετα και το κυριότερο ήταν πως αισθάνθηκα ότι βρίσκομαι στην λάθος πλευρά»

- Ο Τζιμπρίλ Σισέ είχε δηλώσει ότι αποφάσισε να εγκαταλείψει τον Παναθηναϊκό την ημέρα που ένας διαιτητής του είπε κατά την διάρκεια μιας αναμέτρησης πως η ομάδα του ότι κι αν έκανε δεν επρόκειτο να πάρει το πρωτάθλημα. Αυτή είναι η αλήθεια του ελληνικού ποδοσφαίρου σήμερα;

«Υπάρχει μία πολύ διάσημη φράση που ήρθε από το στόμα ενός παλιού ιδιοκτήτη του Αιγάλεω στις αρχές του αιώνα που διανύουμε. Αυτός λοιπόν είχε πιαστεί να λέει σε έναν διαιτητή: «Το Αιγάλεω και ο Ολυμπακός να κερδίζουν και οι άλλοι να πάνε να γ@@@@θουν». Υπάρχει ένας διαρκής πόλεμος ανάμεσα στους ιδιοκτήτες των ομάδων για τον έλεγχο των διαιτητών, των σπονσόρων κτλ. Δεν θα ήθελα πραγματικά να είμαι μέρος αυτού του κόσμου, ακόμα και ως σχολιαστής».

moralis

- Τι θέλεις να πεις με αυτό;

«Η κατάσταση ανάμεσα σε όλους τους προέδρους είναι πολύ περίπλοκη. Υπάρχουν τέσσερις βασικοί πρωταγωνιστές: Ο Μαρινάκης που είναι ιδιοκτήτης του Ολυμπιακού, ο Μελισσανίδης της ΑΕΚ, ο Αλαφούζος του Παναθηναϊκού και τέλος ο Σαββίδης του ΠΑΟΚ. Ο καθένας έχει στην κατοχή του τα δικά του media και επομένως μπορεί να επηρεάσει τους ανθρώπους στις πολιτικές τους πεποιθήσεις. Μέσω της ποδοσφαιρικής ομάδας μπορούν να προσελκύσουν κόσμο στο δικό τους πρίσμα και τελικά να μεγαλώσουν την οικονομική τους δύναμη, επενδύοντας για παράδειγμα στο real estate. Αυτή η κατάσταση έγινε ένας πόλεμος εξουσίας. Κάλιστα μπορεί να σκεφτεί κάποιος πως ορισμένοι είναι πολύ κοντά στην ομοσπονδία και μπορούν να προσπαθήσουν να κερδίσουν τα παιχνίδια εκτός αγωνιστικών χώρων. Προσωπικά, θέλω να τα αγνοήσω όλα αυτά και να μην είμαι μέρος τους. Το ποδόσφαιρο στην Ελλάδα πάντα ήταν συνδεδεμένο με τις επιχειρήσεις ή την πολιτική. Τώρα που το σκέφτομαι, ακόμα και και η ίδια η επίσημη εταιρία αθλητικών στοιχημάτων στην Ελλάδα ανήκει στον πρόεδρο της ΑΕΚ».

- Έχει τόση δύναμη ο Μαρινάκης ώστε να μπορεί να επηρεάζει την τελική κατάταξη του πρωταθλήματος;

«Είναι ένας από τους πιο πλούσιους ανθρώπους στην Ελλάδα. Διαχειρίζεται επιχειρήσεις σε όλο τον κόσμο και έχει θέση στο δημοτικό συμβούλιο του Πειραιά. Δεν ξέρω ακριβώς αν επηρεάζει την τελική κατάταξη του πρωταθλήματος, αλλά αν το προσπαθεί δεν είναι ο μόνος».

- Η Θύρα 7 που κατηγορείται από τους αντιπάλους της ότι βρίσκεται κοντά στην «Χρυσή Αυγή» υποστηρίζει πολιτικά τον Μαρινάκη μόνο επειδή είναι πρόεδρος του Ολυμπιακού;

«Προφανώς και δεν είναι η ολότητα της Θύρας 7 που στηρίζει τον Μαρινάκη. Είναι μία μειονότητα, η οποία όμως έχει τον απόλυτο έλεγχο σε οτιδήποτε συμβαίνει στις εξέδρες και η οποία βρίσκεται πάρα πολύ κοντά σε αυτόν ακόμα και σήμερα. Πολλά νεαρά παιδιά πηγαίνουν στο γήπεδο και είναι πολύ εύκολο να τους επηρεάσεις, επειδή δεν έχουν ανεπτυγμένη ακόμα την κριτική σκέψη για να διαφοροποιηθούν. Αυτό με φοβίζει. Για παράδειγμα, σε ένα ματς ανάμεσα στην Ελλάδα και την Βοσνία στο «Καραϊσκάκης» παιδιά 15 ετών είχαν κρεμάσει ένα πανό γεμάτο μίσος το οποίο έγραφε στα σερβικά: «Μαχαίρι, σίδερο, Σρεμπρένιτσα».

- Ποια είναι η άμεση επίδραση κατά τη γνώμη σου της φιλίας ανάμεσα στην Θύρα 7 και τους Σέρβους οπαδούς του Ερυθρού Αστέρα;

«Είναι προφανής. Δεν μπορείς να κάνεις το παραμικρό χωρίς την έγκριση της Θύρας 7 στο «Καραϊσκάκη» ακόμα κι αν μιλάμε για ένα παιχνίδι της Εθνικής ομάδας».

- Είναι αλήθεια πως κάποια μέλη της αποτελούν μία… πολιτοφυλακή που βρίσκεται στην υπηρεσία του Μαρινάκη, όπως καταγγέλλει ο πρώην Δήμαρχος Πειραιά;

«Κατά την διάρκεια των εκλογών, ο Μαραινάκης τριγυρνούσε με… γορίλες από τη Θύρα 7. Ωστόσο, δεν ξέρω αν δούλευαν για αυτόν ή τι είδους δουλειά εξυπηρετούσαν. Γνωρίζουν το σύστημα. Ίσως κάποια πράγματα μοιάζουν αυτονόητα, αλλά τίποτα δεν μπορεί να αποδειχθεί. Ο πρώην Δήμαρχος του Πειραιά μπορεί να λέει ότι θέλει, αλλά δεν έχει καμία απόδειξη. Πολύ απλά μπορεί να είναι οι κατηγορίες ενός απερχόμενου Δημάρχου που… χαλάστηκε».

marinakis

- Τι έχει να κερδίσει ο Μαρινάκης από το γεγονός ότι πρόσφατα έγινε ιδιοκτήτης της Νότιγχαμ Φόρεστ;

«Προσπαθεί να διευρύνει τον κύκλο εργασιών του και να μεγαλώσει την φήμη του στην Αγγλία. Εξάλλου, νομίζω ότι ήδη είναι εγκατεστημένος στην Αγγλία. Ποιος ήξερε τον Αμπράμοβιτς προτού γίνει ιδιοκτήτης της Τσέλσι; Υπάρχει μία αστεία συνέντευξη του Μαρινάκη, στην οποία ερωτάται για την σχέση του με την Νότιγχαμ Φόρεστ. Απάντησε λοιπόν ότι ήταν μία πολύ μεγάλη ομάδα όταν ήταν νέος, κάτι που είναι αληθές, και πως από τότε ήταν πολύ δεμένος μαζί της».

- Εσύ συνεχίζεις να πηγαίνεις στο γήπεδο;

«Όπως σου είπα, μεγάλωσα και έζησα στη Θεσσαλονίκη τον περισσότερο καιρό, επομένως παρακολουθούσα μόνο τα εκτός έδρας παιχνίδια που διεξάγονταν όχι πολύ μακριά από την πόλη μου. Είχα κάποιες καλές στιγμές στις εξέδρες της Θύρας 7, αλλά δυστυχώς δεν πηγαίνω πια εκεί. Είναι αναπόφευκτο, μα είναι μία προσωπική απόφαση».

- Πως επηρέασε το πάθος σου αυτή η έρευνα;

«Όταν πηγαίνω στο γήπεδο, χοροπηδάω, τραγουδάω, ζω το παιχνίδι. Ωστόσο έχασα αυτό το πάθος. Είμαι πάντα σε εγρήγορση όταν παίζει ο Ολυμπιακός, περιμένω πότε θα ξεκινήσει το ματς στην τηλεόραση και πάντα ανυπομονώ όταν έρχονται νέοι παίκτες, αλλά όλα τα υπόλοιπα δεν με ενδιαφέρουν πια».

- Προσπάθησε κάποιος να σε μπλοκάρει ή να σε απειλήσει κατά την διάρκεια ή μετά την δουλειά σου;

«Να με μπλοκάρει, ναι, πραγματικά. Ο Δήμαρχος του Πειραιά δεν ήθελε να μου μιλήσει, η υπηρεσία των δημοσίων σχέσεων του Ολυμπιακού επίσης δεν ήθελε να ασχοληθεί. Είναι λογικό και έξυπνο. Κανείς δεν νοιάζεται για έναν μικρό ανεξάρτητο σκηνοθέτη. Με μία συνέντευξη του Δημάρχου Πειραιά ή από μέλη του Ολυμπιακού, το ντοκιμαντέρ μου θα μπορούσε να έχει μία εντελώς άλλη υπόσταση και προφανώς αυτό δεν θα ήταν προς συμφέρον τους. Δεν έλαβα απειλές, αν και δέχθηκα κάποια τηλεφωνήματα από νούμερα με απόκρυψη που μου έλεγαν ότι θα με γ@….ουν, αλλά αυτά με έκαναν να γελάω. Αν το καλοσκεφτείς, πρέπει να ήταν τίποτα 15χρονα που διασκέδαζαν με αυτόν τον τρόπο».

- Στο ντοκιμαντέρ συνομιλείς με δύο εξέχοντα μέλη της Θύρας 7 που αρνούνται τη σύνδεση και δείχνουν ειλικρινείς. Μήπως τα λένε όλα αυτά εξαιτίας του Ολυμπιακού;

«Πρέπει να ξέρεις ότι μου παραχώρησαν την συνέντευξη μετά από άδεια που δόθηκε από τον Ολυμπιακό. Η Θύρα 7 είναι πολύ κοντά στο κλαμπ. Μπορώ να δεχθώ ότι οι οι οπαδοί του Ολυμπιακού είναι ειλικρινά απολιτίκ. Αυτή τουλάχιστον είναι η περίπτωση των δύο οπαδών που μου μίλησαν. Ωστόσο, όταν γίνεται αναφορά για την ομάδα τους, τότε γίνονται τυφλοί. Είναι εκνευριστικό. Πως γίνεται να αγνοείς πράγματα, όταν τα βλέπεις να συμβαίνουν μπροστά στα μάτια σου; Για μένα οι οπαδοί πρέπει να είναι ανεξάρτητοι και να έχουν κριτική σκέψη σε ότι αφορά την κατεύθυνση τους κι όχι να ακολουθούν οποιεσδήποτε αποφάσεις άλλων».

- Παρακολουθεί από κοντά κι άλλες αθλητικές δραστηριότητες του κλαμπ;

«Φυσικά! Λατρεύω το μπάσκετ, όπου έχουμε μία σούπερ ομάδα που πηγαίνει πολύ τακτικά στους τελικούς της Ευρωλίγκας. Στην Ελλάδα όλοι οι σύλλογοι έχουν ομάδα σε όλα τα σπορ, αλλά με διαφορετικούς προέδρους. Η ομάδα του βόλεϊ του Ολυμπιακού διοικείται για παράδειγμα από τη Θύρα 7! Είναι κάτι καλό αυτό».

- Έχεις άλλα πλάνα και για άλλα ποδοσφαιρικά ντοκιμαντέρ;

«Θα ήθελα να κάνω περισσότερα πράγματα γύρω από τον κόσμο του ποδοσφαίρου, διότι λατρεύω την πολιτική και την κοινωνιολογική του διάσταση, αλλά είμαι κουρασμένος διότι είναι απίστευτα πολύπλοκο να διεισδύσεις σε αυτό τον κόσμο εκτός αν είσαι χρηματοδότης του. Σίγουρα πάντως όχι αν είσαι σκηνοθέτης. Προς το παρόν εργάζομαι σε ένα άλλο αρρωστημένο τομέα της ελληνικής κοινωνίας. Την σχέση ανάμεση της πολιτικής και της ορθόδοξης εκκλησίας. Αλλά δεν μπορώ να πω τίποτα περισσότερο για αυτό προς το παρόν».

 

 

πηγή

Published in Αρθρογραφία
Page 1 of 11