ZT News 4 - шаблон joomla Форекс

 bubbles2

Οι τρομονόμοι καταστρέφουν ζωές


 

 

 

 
Wednesday, 31 May 2017 00:00

Επιδεινώνεται τραγικά η ψυχική υγεία των προσφύγων || του Θεόδωρου Μεγαλοοικονόμου*

Written by 
Rate this item
(0 votes)

Ο διαιωνιζόμενος εγκλωβισμός των προσφύγων στην Ελλάδα, με τον εγκλεισμό των περισσότερων από αυτούς, υπό τις γνωστές, άθλιες συνθήκες, σε hotspots και στρατόπεδα συγκέντρωσης ανά τη χώρα, με μιαν «υποδοχή» που ισοδυναμεί με την επιβολή συνθηκών ακραίας στέρησης (όχι μόνο ως προς τις βασικές ανάγκες, αλλά και ως προς τα θεωρούμενα βασικά δικαιώματα, του ασύλου κ.λπ.), με κοινό σε όλους/ες το βίωμα ενός μέλλοντος που κλείνει όλο και πιο ασφυκτικά και με το βίωμα αυτό να αποτελεί πλέον την όλο και πιο ανυπόφορη καθημερινότητά τους, ήταν επόμενο να έχει σοβαρές επιπτώσεις στην ψυχική υγεία όλο και περισσότερων.

Επιπτώσεις οι οποίες, αν δεν προκύψει κάποιο δραματικό-εκκωφαντικό συμβάν, δεν γίνονται γνωστές, αλλά, όσο περνάει ο καιρός, γίνονται όλο και πιο πυκνές και σοβαρές και, όλο και πιο συχνά, απαιτούν ψυχιατρική νοσηλεία, ενίοτε ακούσια. Αγχώδεις και καταθλιπτικές διαταραχές, αλλά και ψυχωτικά επεισόδια, αυτοκτονικότητα και όλο και πιο συχνές απόπειρες αυτοκτονίας.

Μια ψυχική οδύνη που εκφράζεται ποικιλοτρόπως και έχει να κάνει, πρωτίστως, με τις ανυπόφορα ψυχοπιεστικές, τραυματικές συνθήκες που βιώνουν εδώ, οι οποίες αγκυροβολούν πάνω στο τραύμα της προσφυγιάς (της απεγνωσμένης προσπάθειας διαφυγής από τον πολεμικό όλεθρο και/ή την πολιτική καταστολή, μέσα από σύνορα, κυνηγητό, κυκλώματα, θαλασσοπνιγμούς), αλλά, ενίοτε, και σε πιθανές τραυματικές εμπειρίες πριν από την προσφυγιά.

►Η σκόπιμα χρονοβόρα, δυσλειτουργική και γραφειοκρατική διαδικασία του ασύλου, έτσι ώστε να το κάνει απρόσιτο από την πρώτη στιγμή (με την υποβολή αίτησης μέσω skype, την πολύμηνη καθυστέρηση για την πρώτη συνέντευξη κ.λπ.) μέχρι την, ως επί το πλείστον πλέον, απορριπτική απάντηση (σε πρωτοβάθμιο και δευτεροβάθμιο επίπεδο),

►η επικρεμάμενη, για πολλούς/ές, απειλή επαναπροώθησης,

►η ανεργία και η έλλειψη του όποιου εισοδήματος,

►οι δυσκολίες πρόσβασης στο σύστημα υγείας,

►η απώλεια της πάλαι ποτέ κοινωνικής τους θέσης και η έλλειψη υποστηρικτικών συστημάτων (οικογενειακών ή άλλων),

►η αγωνία για τα μέλη της οικογένειας που έχουν μείνει πίσω και το πώς θα ξαναβρεθούν μαζί,

►οι δυσκολίες και τα εμπόδια που ενίοτε ορθώνονται ακόμα και στη διαδικασία της επανένωσης (με διάφορα, εκάστοτε, προσχήματα από τις χώρες της Ε.Ε.),

►η άκρως ισχνή, με το σταγονόμετρο, διαδικασία επανεγκατάστασης (relocation),

►το πρόβλημα της γλώσσας και οι δυσκολίες προσαρμογής στην κουλτούρα της χώρας «υποδοχής», όλα αυτά συνιστούν ένα περαιτέρω τραύμα που έρχεται να πλήξει υποκείμενα ήδη πολλαπλώς τραυματισμένα και επομένως εξαιρετικά ευάλωτα.

Τελευταία έχουν πυκνώσει οι απόπειρες αυτοκτονίας, που, πολλές από αυτές, μερικοί καλοθελητές τις θεωρούν, σύμφωνα και με την προσφιλή στον κυρίαρχο ψυχιατρικό θεσμό ορολογία, απλώς «χειριστικές» - όπως και τους ποικίλους αυτοτραυματισμούς.

Χωρίς να υπεισέλθουμε σε μια συζήτηση για τον απλοποιητικό και απενοχοποιητικό για τους κυρίαρχους θεσμούς (ψυχιατρικός και άλλοι) χαρακτήρα αυτών των ορισμών, που ακυρώνουν το νόημα αυτών των συμπεριφορών, αυτό που σηματοδοτούν και προσπαθούν να αρθρώσουν, με τον πιο απεγνωσμένο τρόπο, απέναντι στα τείχη που έχει υψώσει η δήθεν «πολιτισμένη» Ευρώπη ενάντια στην ίδια την ύπαρξη και τη ζωή των προσφύγων, θα επισημάνουμε ότι η ίδια ακριβώς «εύκολη» ορολογία επιφυλάσσεται και για τους ντόπιους, όπως για όλους τους ψυχικά πάσχοντες, «ανεξάρτητα από φύλο, φυλή, εθνότητα, θρησκεία, σεξουαλικό προσανατολισμό», που προσπαθούν με όποιο τρόπο να ακουστούν απέναντι στην κώφωση των γύρω, απέναντι στη δομική ακαμψία των κάθε λογής κυρίαρχων θεσμών.

Θα θυμίσουμε μόνο τον ορισμό που δίνει για την αυτοκτονία ένα κλασικό εγχειρίδιο της Ψυχιατρικής, ένα εγχειρίδιο που με κανέναν τρόπο δεν θα μπορούσε να είναι «ύποπτο» μιας εναλλακτικής/χειραφετητικής προσέγγισης:

«Η αυτοκτονία είναι ένας εμπρόθετος αυτο-προκαλούμενος θάνατος (…) δεν είναι μια άσκοπη ή τυχαία ενέργεια. Αντίθετα, είναι ένας δρόμος έξω από ένα πρόβλημα ή μια κρίση, που προκαλεί αμετάκλητα έντονη οδύνη. Η αυτοκτονία συνδέεται με ακυρωμένες ή ανεκπλήρωτες ανάγκες, αισθήματα απελπισίας και “αβοήθητου” (helplessness), αμφιθυμικές συγκρούσεις ανάμεσα στην επιβίωση και στο ανυπόφορο stress, ένα στένεμα των επιλογών που γίνονται αντιληπτές και μια ανάγκη διαφυγής: το αυτοκτονικό άτομο μεταδίδει σημάδια δυσφορίας». (Kaplan, Sandock, Grebb: «Synopsis of Psychiatry», seventh edition).

Μπορεί εύκολα να δει κάποιος πώς οι συνθήκες στις οποίες έχουν βρεθεί οι πρόσφυγες οδηγούν, πολύ πιο εύκολα απ’ ό,τι συνήθως, στο να επιλέξει/υποκύψει κάποιος/α στην «ανάγκη διαφυγής» μέσω της αυτοκτονίας.

περισσότερα στην efsyn

Ο Θεόδωρος Μεγαλοοικονόμου είναι ψυχίατρος

Read 180 times