ZT News 4 - шаблон joomla Форекс

 bubbles2

οι παρελάσεις βρωμάνε φασισμό


 

 

 

 
Thursday, 29 January 2015 02:00

Υποβάθμιση του περιβάλλοντος στο κυβερνητικό σχήμα || ΑΝΙΜΑ & κείμενο της Ελ.Πορτάλιου Featured

Written by 
Rate this item
(0 votes)

Η ανακοίνωση της σύνθεσης της νέας Κυβέρνησης και ειδικότερα του γιγάντιου Υπουργείου Παραγωγικής Ανασυγκρότησης, Περιβάλλοντος και Ενέργειας δημιουργεί μια έντονη ανησυχία και δείχνει στοιχεία ενός απρόσμενου αναχρονισμού πολλών δεκαετιών, όταν το περιβάλλον ήταν πολιτικά και διοικητικά «στριμωγμένο» σε υπουργεία που έδιναν προτεραιότητα σε ανταγωνιστικούς προς το περιβάλλον παραγωγικούς ή κατασκευαστικούς τομείς και λόμπι. Οι περιβαλλοντικές οργανώσεις εκφράζουν την ανησυχία τους για την ενδεχόμενη απώλεια σημαντικών περιβαλλοντικών κεκτημένων, τα οποία τα τελευταία χρόνια εξασφάλιζαν μια σχετική ανεξαρτησία της περιβαλλοντικής πολιτικής από τις παραγωγικές δραστηριότητες με τον σαφή διοικητικό διαχωρισμό των αδειοδοτούμενων από τους αδειοδοτούντες, και μακριά από κάθε συντεχνιακή λογική.
Θέση των περιβαλλοντικών οργανώσεων είναι πως ένα ισχυρό υπουργείο περιβάλλοντος αποτελεί την απαραίτητη βάση πάνω στην οποία μπορεί να οικοδομηθεί μια σοβαρή περιβαλλοντική πολιτική. Το νέο κυβερνητικό σχήμα καταργεί τη βάση αυτή, η οποία σε ολόκληρη σχεδόν την Ευρώπη θεωρείται δεδομένη και αδιαπραγμάτευτη.

Στη σημερινή οικονομική συγκυρία είναι πιο επίκαιρη και επιτακτική παρά ποτέ η ανάγκη το υπουργείο περιβάλλοντος να λειτουργεί ως κεντρικός φορέας πολιτικής για την προστασία του φυσικού μας πλούτου ως κοινού αγαθού και εθνικού κεφαλαίου, την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής, τη βελτίωση της ποιότητας ζωής και του οικιστικού περιβάλλοντος. Πρόκειται για έναν τομέα πολιτικής με μεγάλες δυνατότητες ανάπτυξης και καινοτομίας, ο οποίος όμως θα πρέπει να υπάγεται σε υπουργείο με αντίστοιχο επιτελικό ρόλο. Πρόσφατο άλλωστε παράδειγμα ανυπαρξίας κυβερνητικού συντονισμού, το οποίο πρέπει να αντιμετωπιστεί οριζόντια και όχι με συγχωνεύσεις ή καταργήσεις, είναι η παράκαμψη του ΥΠΕΚΑ από το Υπουργείο Οικονομικών κατά τη διαμόρφωση του απαράδεκτου σχεδίου νόμου για τον αιγιαλό, πέρυσι το καλοκαίρι.
Όπως εδώ και χρόνια υποστηρίζουν πολλές περιβαλλοντικές οργανώσεις, το περιβάλλον ως αντικείμενο πολιτικής και διοικητικής διαδικασίας ήταν πάντα πιεσμένο ανάμεσα σε πολιτικούς ‘κολοσσούς’, όπως τα δημόσια έργα ή η ενέργεια. Και αν η ενέργεια είχε μεγαλύτερη λογική συνάφεια λόγω της επείγουσας ανάγκης αντιμετώπισης της κλιματικής αλλαγής, στις πιέσεις τώρα προστίθενται η αγροτική ανάπτυξη και η βιομηχανία.

Οι περιβαλλοντικές οργανώσεις ΑΝΙΜΑ, Αρκτούρος, Αρχέλων, Δίκτυο Μεσόγειος SOS, Ελληνική Εταιρεία Προστασίας της Φύσης, Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία, Καλλιστώ, MEDASSET και WWF Ελλάς θα ήθελαν σήμερα να βρίσκονται στην ευχάριστη θέση απλά να δώσουν συγχαρητήρια στον νέο Πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα και να ευχηθούν μια θητεία επωφελή για το περιβάλλον, την ποιότητα ζωής και τα κοινά. Η ανησυχητική όμως αυτή εξέλιξη φέρνει τις οργανώσεις στην ιδιαίτερα δύσκολη θέση να ξεκινήσουν την επαφή με τη νέα Κυβέρνηση ζητώντας την ανάκληση της απόφασης για συμβολική και επί της ουσίας κατάργηση του υπουργείου περιβάλλοντος, η οποία ελήφθη παρά το ξεκάθαρα μεγάλο ενδιαφέρον της κοινωνίας για την προστασία του περιβάλλοντος.

Όπως υποδηλώνει ο τίτλος του νέου υπουργείου, το περιβάλλον πλέον φαίνεται να αντιμετωπίζεται ως παραγωγικός πόρος και όχι ως κοινό αγαθό προς βιώσιμη διαχείριση και προστασία για όλους. Η κατανομή πολιτικών αντικειμένων σε υπουργεία δεν είναι ούτε συμβολικό ούτε και τυπικό θέμα. Είναι ζήτημα πολιτικής ουσίας, καθώς η εμπειρία από τα περιβαλλοντικά υπουργεία του παρελθόντος δείχνει ότι είναι αδύνατος ο συντονισμός κάτω από τον ίδιο υπουργό τομέων με άνιση οικονομική διάσταση, και συχνά αντικρουόμενους σκοπούς και προτεραιότητες, που υφίστανται ταυτόχρονα δυσανάλογες πιέσεις.

Ακολουθεί και κέιμενο της Ελένης Πορτάλιου σχετικά με το θέμα

ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ ΚΑΙ ΧΩΡΙΚΟΥ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΥ

Ο ΣΥΡΙΖΑ διαμορφώθηκε ως ενιαίο κόμμα στη βάση μιας ισχυρής οικολογικής  ταυτότητας, που συγκροτήθηκε μέσα από οικολογικούς/περιβαλλοντικούς αγώνες, στον  ορίζοντα της καταστροφής του κλίματος και της ιλιγγιώδους απώλειας των κοινών φυσικών αγαθών και μεγάλου αριθμού ειδών του πλανήτη.  Η νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση απελευθέρωσε τις δυνάμεις του κεφαλαίου,  επιτρέποντας την ανεξέλεγκτη κατακτητική «κυριαρχία του ανθρώπου πάνω στη φύση», η οποία επιφέρει ήδη οδυνηρά αποτελέσματα όσον αφορά την επιβίωση εκατομμύριων  ανθρώπων στον κόσμο.

Το θεσμικό πλαίσιο για το περιβάλλον και τον χωρικό σχεδιασμό, που οικοδομήθηκε σταδιακά με επιστημονική, κοινωνική και πολιτική στήριξη, από τη μεταπολίτευση μέχρι την εποχή των μνημονίων, δημιούργησε, αν και με αντιφατικό τρόπο, τις βάσεις για την προστασία του περιβάλλοντος και τα αναγκαία χωρικά πλαίσια και κανόνες ώστε οι παραγωγικές και λοιπές κοινωνικές δραστηριότητες να ασκούνται σύμφωνα με το δημόσιο συμφέρον και την αειφόρο οικολογική προσέγγιση. Ασκήσαμε συχνά κριτική στα κενά των νόμων που ενισχύουν επιθετικά, ανταγωνιστικά προς το περιβάλλον και τον χωρικό σχεδιασμό, ισχυρά κοινωνικά συμφέροντα τα οποία 
εκπροσωπούν οι συντηρητικές πολιτικές δυνάμεις.

Όμως, δεν πρέπει να ξεχάσουμε την τεράστια προσπάθεια που έγινε μεταπολιτευτικά και μέχρι σήμερα για να κατοχυρωθούν ο σχεδιασμός και η αειφορία όχι μόνο θεσμικά αλλά και με τη δημιουργία του ΥΠΕΚΑ, που προέκυψε από αλλεπάλληλες μεταμορφώσεις : αρχικά υπήρξε η Διεύθυνση Περιβάλλοντος του Υπουργείου Δημοσίων Έργων, μετά το ΥΧΟΠ (Υπουργείο Χωροταξίας Οικισμού και Περιβάλλοντος), αργότερα το ΥΠΕΧΩΔΕ (Υπουργείο Περιβάλλοντος Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων), τέλος το ΥΠΕΚΑ (Υπουργείο Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής). Δεν ξεχνάμε ότι και όταν - όπως επί υπουργίας Αντώνη Τρίτση - οι νόμοι για τον χωρικό σχεδιασμό και την περιβαλλοντική προστασία του ΥΠΕΧΩΔΕ ήταν υποχρεωτικοί για όλα τα υπουργεία υπήρχε γενικευμένη παράκαμψή τους μέσω της δημιουργίας υπηρεσιών περιβάλλοντος σε κάθε υπουργείο. Στα 4 μνημονιακά χρόνια κατεδαφίστηκαν όλοι οι προηγούμενοι νόμοι και διαλύθηκαν οι αρμόδιες υπηρεσίες εφαρμογής. Τίποτε δεν έμεινε όρθιο.

Δημιουργήθηκε το ΤΑΙΠΕΔ ως μηχανισμός υφαρπαγής της δημόσιας περιουσίας και περιβαλλοντικής ασυδοσίας. Οι φερόμενες ως επενδύσεις μέσω του ΤΑΙΠΕΔ λειτουργούν σε καθεστώς εξαίρεσης ως προς τις περιβαλλοντικές προϋποθέσεις (βλέπε ΕΣΧΑΔΑ), εναρμονιζόμενες πλήρως με 
την κυρίαρχη παγκόσμια νέα θεωρία ότι οι επενδύσεις δεν υπόκεινται σε περιβαλλοντικό έλεγχο. Αντίθετα οι επενδυτές αναλαμβάνουν απλώς τη «διαχείριση κινδύνου» της επένδυσης στο πλαίσιο της καθεστηκυίας ασυδοσίας.

Η δημιουργία ενός ασαφούς, ως προς τις ακριβείς αρμοδιότητες, υπερυπουργείου Παραγωγικής Ανασυγκρότησης, Περιβάλλοντος και Ενέργειας, στο οποίο περιλαμβάνεται η Αγροτική Οικονομία και το οποίο έχει συναφές περιεχόμενο με το άλλο υπερυπουργείο 
Οικονομίας, Υποδομών, Ναυτιλίας και Τουρισμού, αποτελεί οπισθοχώρηση, όσον αφορά το περιβάλλον και τον χωρικό σχεδιασμό, από τα μέχρι σήμερα θετικά κεκτημένα. Ένα αυτόνομο υπουργείο Περιβάλλοντος και Χωρικού Σχεδιασμού αποτελεί κλειδί υπερκείμενου ελέγχου των δραστηριοτήτων όλων των υπουργείων, φορέα κατάργησης του καταστροφικού μνημονιακού θεσμικού οικοδομήματος και δημιουργίας της αναγκαίας σημερινής νομοθεσίας. Στο στόχο αυτό πρέπει να επιμείνουμε, συντασσόμενοι με το κοινό αίτημα των 9 οργανώσεων : ΑΝΙΜΑ, Αρκτούρος, Αρχέλων, Δίκτυο Μεσόγειος SOS, Ελληνική Εταιρεία 
Προστασίας της Φύσης, Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία, Καλλιστώ, MEDASSET και WWF Ελλάς

Ελένη Πορτάλιου

Read 666 times Last modified on Thursday, 02 April 2015 00:01