ZT News 4 - шаблон joomla Форекс

 bubbles2

στηριζόμενοι στην κανονικότητα

κάνουμε φοβερά πράγματα 


 

 

 

 
Thursday, 01 June 2017 00:00

"Από τον λαό, για τον λαό" Ο λαϊκός αγωνιστής Κώστας Σαραντίδης που πολέμησε με τους Βιετκόνγκ εξιστορείται...

Written by 
Rate this item
(0 votes)

Ο Κώστας Σαραντίδης είναι βετεράνος του Λαικού Στρατού του Βιετνάμ. Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το έτος 1927. Στη διάρκεια της κατοχής, έφηβο ακόμη, τον συνέλαβαν οι Γερμανοί κατακτητές και το έστειλαν στη Γερμανία. Στο δρόμο προς το στρατόπεδο συγκέντρωσης, λίγο πριν τη Βιέννη, δραπέτευσε και κρυβόταν στην Αυστρία, ντυμένος Γερμανός στρατιώτης. Με το τέλος του πολέμου, το Μάη του 1945, βρέθηκε στην Ιταλία και προσπάθησε να επαναπατριστεί στην Ελλάδα. Μετά την άρνηση της ελληνικής πρεσβείας να τον βοηθήσει, κατατάχτηκε στη Λεγεώνα των Ξένων. Τον Ιανουάριο του 1946, η Γαλλία έστειλε τη Λεγεώνα στο Βιετνάμ, την παλιά της αποικία, παραπλανώντας τους στρατιώτες ότι σκοπός τους ήταν να αφοπλίσουν τους Ιάπωνες φασίστες, που είχαν καταλάβει το Βιετνάμ κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Μετά την άφιξή του, διαπιστώνει ότι προορισμός της Λεγεώνας ήταν να υποστηρίξει το Εκστρατευτικό Σώμα και να καταστείλει την εθνικοαπελευθερωτική επανάσταση των Βιετναμέζων, που είχαν ιδρύσει ήδη τη Λαϊκή Δημοκρατία του Βιετνάμ. Το βράδυ της 4 Απρίλη 1946 εγκαταλείπει τη Λεγεώνα και βγαίνει στο βουνό με τους Βιετ Μινχ. Πολέμησε στο πλευρό τους, ως στέλεχος του Λαϊκού Στρατού σε διάφορες θέσεις, σε όλη τη διάρκεια του πολέμου. Το Βιετνάμ έγινε η δεύτερη – ίσως και η σημαντικότερη – πατρίδα του και τον τιμά ως ήρωα.

«Φτάνοντας στη Σαϊγκόν, εγώ, γενικά όλοι, περιμέναμε να δούμε τους Γιαπωνέζους να έρθουν να μας παραδώσουν τα όπλα τους. Δυστυχώς ούτε Γιαπωνέζους είδαμε ούτε όπλα υπήρχαν να μας παραδώσουν, παρά είδαμε πως πιο μπροστά από εμάς είχαν έρθει κάτι άλλοι: ο γαλλικός στρατός. Η Λεγεώνα ξαναεπιστρέφει στο Βιετνάμ. Την πρώτη μέρα, κιόλας, πήραμε την χαριστική βολή, πήραμε το βάπτισμα που λέμε. Ήταν ένα παιδάκι που πούλαγε κάτι προϊόντα – καρύδες. Άγνωστο για εμάς τι είναι η καρύδα, προσπαθούσαμε να παζαρέψουμε με το πιτσιρικάκι και να δούμε πως την τρώνε. Και έρχεται ένας αστυφύλακας από την αστυνομία του στρατού, του δίνει μια κλωτσιά του πιτσιρικά και μια κλωτσιά στο καλάθι που κρατούσε. Αντιδράσαμε και τον ρωτάμε «γιατί αυτά;» και αυτός μας λέει «αν κάνετε σαν και μένα λίγο καιρό εδώ, θα δεις, θα κάνεις τα ίδια και τα χειρότερα». Εκείνη τη στιγμή, ήταν σαν να μπήκε μια μαχαιριά στη καρδιά μου. Θυμήθηκα στην Τούμπα, που πηγαίναμε έξω από τον στρατώνα και περιμέναμε οι Γερμανοί να μας δώσουν το αποφάγι τους να φάμε. Αλλά μας το δίναν με περισσότερη ευγένεια ενώ εδώ τα παιδιά που πουλάνε πράγματα τα κλωτσάνε. Δεν μπορούσα να καταλάβω. Αυτό ήταν το πρώτο στίγμα που με ενόχλησε και σε συνεννόηση με τους άλλους Έλληνες που ήμασταν μαζί, αποφασίσαμε ότι δε θα κάτσουμε εδώ, διότι δεν είναι για εμάς. Δεν μας ταιριάζει το μέρος....
η συνέχεια σtoperiodiko.gr

Read 231 times