ZT News 4 - шаблон joomla Форекс

 bubbles2

οι παρελάσεις βρωμάνε φασισμό


 

 

 

 
Thursday, 13 June 2013 03:00

Τρείς Ιστορίες για τα Αντιρατσιστικά Φεστιβάλ. || του Γιάννη Τσουκάτου Featured

Written by 
Rate this item
(0 votes)

 

  • Η ΚΑΜΕΝΗ GUERNICA:

ΠΑΝΩ GERNIKA

Το 2006 στο 1ο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ ανέλαβα να φτιάξω ένα πανώ μεγάλων διαστάσεων. Οι ψηλοί τοίχοι του σπιτιού και το ότι «πιάνει» λίγο το χέρι μου, μου επέτρεπαν να αναλάβω κάτι τέτοιο. Το πανώ με θέμα ΟΧΙ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ με ένα τμήμα από την Guernica του Picasso, τελικά έγινε και από τότε μπαίνει στον τοίχο του Πνευματικού Κέντρου, που «βλέπει» προς το πάρκο. Το πανώ αυτό λόγω μεγέθους το αποθηκεύαμε στην είσοδο του στεκιού κάτω από τα ράφια. Το 2009 λοιπόν ήταν εκεί όταν οι φασίστες έσπασαν την πόρτα και έβαλαν φωτιά. Πες το ότι ήταν σφιχτοδεμένο, πες ότι το θέμα ήταν τέτοιο, αφού είχε ξαναπεράσει πριν πολλά χρόνια παρόμοια γεγονότα, άντεξε. Κάηκε λίγο, αλλά είπα να μην το επισκευάσω... Αν δείτε λοιπόν το (ιστορικό πια) πανώ λίγο καμένο, δεν είναι…εικαστική παρέμβαση, αλλά το κάψιμο από την επίθεση των δικών μας φασιστών.  

  • ΤΟ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ ΚΑΜΠΑΝΑΚΙ:

ΥΠΝΟΣ

Δεν θυμάμαι πια σε πιο φεστιβάλ ήταν. Μάλλον το 5ο. Έχω εξαντληθεί από τη δουλειά όλου του διήμερου και την έχω πέσει πίσω από το περίπτερο του Στεκιού σε λινάτσες και κοιμάμαι. Δεν καταλαβαίνω και δεν ακούω τίποτα. Ούτε τη δυνατή μουσική, ούτε τις φωνές και τις φασαρίες. Κάποια στιγμή στον ύπνο μου ακούω: «όλα τα μέλη του Στεκιού στην κεντρική σκηνή». Πετάγομαι σαν ελατήριο και τρέχω με την αγωνία ότι κάτι έγινε. Όλοι γελάνε και μου λένε ότι η πρόσκληση έγινε για να χορέψουμε όλοι μαζί και να χαρούμε την επιτυχία του φεστιβάλ. Βλαστήμησα και γύρισα στον ύπνο μου, χωρίς να συνειδητοποιήσω τι έγινε, ότι δηλ. τα αυτιά μου δεν άκουγαν τίποτα, αλλά στην ανάγκη χτύπησαν το εσωτερικό καμπανάκι…  

  • ΜΕΤΑΦΕΣΤΙΒΑΛΙΚΕΣ:

ΣΠΙΤΙ

Μια ιδέα που είχαμε από το πρώτο φεστιβάλ ήταν οι μεταφεστιβαλικές. Θα πείτε καλά, προφεστιβαλικές εντάξει, γίνονται για να προπαγανδήσουν το φεστιβάλ. Αλλά «μεταφεστιβαλικές»; Ναι! Και ήταν για όλους αυτούς που βοήθησαν για το στήσιμο του Φεστιβάλ, για να χαρούμε την επιτυχία, για να χαλαρώσουμε. Δεν θυμάμαι πόσες έγιναν, και δεν έχουν γίνει μετά από κάθε φεστιβάλ. Πάντως θυμάμαι την πρώτη, που έγινε στην αυλή του σπιτιού μου.

Γιάννης Τσουκάτος

Read 1111 times Last modified on Saturday, 02 May 2015 14:21